کارگردان «سینه ما رکس» میگوید مستندهایی که درباره بحرانهای اجتماعی و پروندههای حساس ساخته شده، با بیمهری مدیران، داوران و جشنوارهها مواجه میشوند.
به گزارش سینماسینما، میترا مهتریان تهیه کننده و کارگردان سینمای مستند درباره وظیفه مستندساز در مواجهه با حادثههایی مانند بندرعباس گفت: تهیه مستند پس از حادثه این چنینی یک کار تخصصی و جمعی و نه یک کار مستند معمولی است. کاری که کارشناسان مختلف باید در آن همکاری کنند وگرنه به یک گزارش تلویزیونی تبدیل می شود.
وی ادامه داد: کافی است به نظر کارشناسان محیط زیست گوش کنید تا متوجه شوید همین الان چه چیزهایی باید بررسی و چه نمونه هایی باید برداشته شود. بررسی آتشنشانان که در مرحله اول و مقدماتی است. بررسی کارشناسان امنیت حمل و نقل، اقتصادی، بیمه و… باید در دستور کار قرار بگیرد. محافظه کارانه سازی به نوعی خبرنگار اعزامی یا فیلمبردار هلال احمر می شود.
مهتریان درباره چنین مستندهایی که تولید می شود، مطرح کرد: اما آینده این مستند حرفهای و کارشناسی شده چیست؟ این به سیاستهای داخلی ایران بر می گردد که یا فیلم در گوشه کشوی میز مستندساز خاک بخورد یا خوب دیده شود. دیده شدن آن بدون شک در تکرار نشدن حوادث موثر خواهد بود. اما برای ندیدن آن به صراحت باید عرض کنم که هیچ ایدهای ندارم و تکرار و تکرار رنج عادتمان می شود.
این مستندساز افزود: ما مستندسازان حرفهای بسیاری داریم اما نیاز داریم مدیران حرفهای هم پرورش بیابند. حرفهایی که مستندساز اجازه نداشته باشد بگوید از زبان گزارشگر رسانههای دیگر بدون حضور و اشراف به مسائل پیچیده داخلی گفته میشود و این تاسفبار است. ما بحرانهای بسیاری را به چشم دیده و با پوست و استخوان و روحمان لمس کردیم و رنج بسیاری را تجربه کردیم. اما متاسفانه خیلی زود به فراموشی میسپاریم که شاید یک دلیل آن همان ممیزیها و خاک خوردن فیلم در گوشه کمد باشد. امروز حرف رنج بندرعباس است، اما آیا برای رنج ساختمان پلاسکو، کشتی سانچی، هواپیمای اوکراین، متروپل و… کاری شد؟
کارگردان مستند «سینه ما رکس» در بخش دیگری از صحبت های خود توضیح داد: تولیدات سفارشی بی پشتوانه مثل تشویق به فرزندآوری که باید تمام زیرساختها اول درست ساخته شود که بدون آن چه کمکی میتواند به حل بحران کمبود جمعیت بکند؛ وقتی هنوز قانونی نیست که از زنان و دختران در برابر قتلهای پدر و همسر جلوگیری کند این تشویقها نتیجه معکوس دارد. متاسفانه در این کشور سال هاست کمبود سیب و پیاز هم بار سیاسی به خود میگیرد. ساخت مستندی با دستیابی به کلیه اخبار بی سانسور و ممیزی، حق دسترسی آزاد به اخبار بحرانی همچون حادثه بندرعباس بدون شک میتواند از بروز چنین حوادثی جلوگیری کند. اما متاسفانه ساخت چنین مستندهایی با بیتوجهی مدیران و یا هیاتهای انتخاب و داوری و ترسها و مصلحتها مواجه میشود و توقیف ودیده نشدن سرنوشتش میشود.
مهتریان بیان کرد: هرزمان بالا دستیها بپذیرند دلسوزانی که ماندهاند و کار میکنند، حرفهای روشن و شفافشان بیشتر به درد کشور میخورد تا این که با تغییراتی از رسانههای دیگر شنیده شود به مراتب موثرتر است؛ مسیر دیده شدن و شنیده شدن باز میشود. ما اینجا همه ظرفیتهایمان کم است و همه اصناف و طیفهای مردم فقط سریع واکنشهای اعتراضآمیز نشان میدهند.
میترا مهتریان در پایان گفت: نقدپذیریمان ضعیف است. راه اصلاح شدن را به همین دلیل میبندیم. بعد دوباره تکرار و تکرار بحرانها را میبینیم. یا قانونگذارانمان اهل دیدن مستند نیستند؛ یا مستند موثر کم داشتیم و کم دیدند. بعد از مستند مهم «اجارهنشینی» جناب ابراهیم مختاری مستندی در خاطرم نیست که ماده قانونی به قانون اساسی اضافه کرده باشد. شاید وجود دارد و من بی خبر هستم. به هرحال امیدوارم که مستندهایمان بتوانند چنین تاثیرات قابل توجهی از خود به جا بگذارند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- معرفی هیأت داوران فیلمهای مستند چهل و سومین جشنواره فیلم فجر
- روایتی تازه از فاجعه سینما رکس آبادان در فیلمنت
- در نشست نقد و بررسی «سینهما رکس» عنوان شد؛ آبادانیها بعد از آتشسوزی سینمارکس هنوز به مرحله بازیابی عاطفی نرسیدهاند
- در خانه هنرمندان ایران به نمایش درمیآید؛ روایت سوختن یک سینما و آدمهایش در «سینهما رکس»
- کارگردان مستند «سینه ما رکس»: زخم کهنه وقتی مداوا نشود ناسور میشود
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





