سینماسینما – پاریس:
خبر برنده شدن سریال «آکتور» ساخته نیما جاویدی در فرانسه، بازتاب زیادی داشت.
به تازگی جشنواره جهانی سریالهای تلویزیونی-سریز مانیا- درشهر لیل به پایان رسید و نیما جاویدی جایزه بزرگ را بدست آورد. او در جشنواره نیز حضور داشت و بسیار مورد توجه و تشویق قرار گرفت.
همچنین رسانههای بسیاری از جمله روزنامه لوموند، با او مصاحبه کردند و وی را از استعدادهای جدید فیلمسازی در ایران شمردند.
در این دوره از جشنوارهی سریز مانیا، ۵۷ پروگرام از فیلمهای تلویزیونی انتخاب شده بود که روز ۲۴ مارس نمایش آنها به پایان رسید. در سالنهای جشنواره در مجموع ۸۵ هزار نفر به دیدن فیلمها رفته بودند که تعداد ۵۵ سریال در بخش مسابقه شرکت داشتند. نیما جاویدی ۴۲ ساله که آثاری چون ملبورن و سرخپوست را بهعنوان کارگردان در کارنامه خود دارد و جوایز بسیاری هم دریافت کرده، با بهدست آوردن جایزه اول جشنواره سریز مانیا در فرانسه، یک گام بلند برای مطرح کردن خود در سطوح وسیعتر برداشت. این باعث خواهد شد فرانسویان در آینده منتظر دیدن آثار دیگری از او باشند. همچنین شنیده شد که قرار است کانال آرته فرانسه سریال «آکتور» را خریداری کند.
در مصاحبهی مجله Les Échos با جاویدی، روزنامهنگار فرانسوی از او میپرسد: ایدهی ساخت این سریال بیست قسمتی چگونه به ذهنتان آمد؟
جاویدی پاسخ میدهد: سالها پیش میخواستم فیلمی راجع به دو هنرپیشه بسازم که بهدنبال انتقام گیری هستند. یادداشتهای زیادی برداشتم و اندک اندک نکات دیگری به کارم اضافه شد و شخصیتها گسترش یافتند. در مدت زمانی که کووید ۱۹ همه جا برقرار بود بیشتر روی سناریو کار کردم. درضمن یادم هست که وقتی نوجوان بودم خیلی علاقه داشتم بازیگر شوم، بنابراین همه این نکات برای نوشتن سناریو، ترکیب شدند.
خبرنگار میپرسد: آیا در ایران بازیگران زیادی هستند که با شبیهسازی موقعیتهای کم و بیش ترسناک در خانهها امرار معاش میکنند؟
جاویدی پاسخ میدهد: هنرپیشههایی وجود دارند که شغلی ندارند، احتمالا مثل بقیه کشورها. آنها اجراهایی خصوصی انجام میدهند. من ویدیوهای این اجراها را دیدهام. ولی نه به قدرت و وسعتِ آنچه که در سریال میبینیم و کمی در ساخت آن اغراق شدهاست. چیزی که برایم در کار جالب است این است که آن وقایع در زندگی آنها چه تاثیری میگذارد و چه اتفاقی میتواند رخ دهد.
خبرنگار میپرسد: در شروع فیلم، صحنههای خشونتآمیز که در جاده صحرایی دیده میشود واقعا تکان دهنده است، چگونه آنرا طراحی کردید؟
پاسخ جاویدی این است: بسیار اهمیت دارد که از همان ابتدا شخصیتهای بدجنس معرفی شوند که بتوانند در ذهن تماشاگر حک شوند. در این سریال این دو هنرپیشه، در نقشهایشان هیچ وجه مشترکی با شخصیت اصلی خودشان در زندگی واقعی ندارند. این تنها یک بازی است که آنها شروع میکنند. در طول ماجرا من بهدنبال گسترش این خط موازی زندگی واقعی و آنچه را که بهعنوان «رُل» دارند بازی میکنند، بودم. باید اضافه کنم که در طول این ماجرا، این هنرپیشهها چه چیزهایی در خود کشف میکنند، به چه چیزی میرسند که بتوانند از آن برای نقش استفاده کنند. در ادامه اپیزودهای این سریال، پرسوناژهای دیگری که در ابتدا بازیگر هم نیستند، وارد ماجرا میشوند و به آکتور تبدیل خواهند شد. من مطمئن هستم که ما هر روز در حال بازی کردن یک رل هستیم که بستگی به موقعیت آن دارد.
خبرنگار سوال میکند: بنابراین واقعیتی وجود ندارد؟
جاویدی پاسخ میدهد: این یک بحث طولانی است ولی باور دارم که در هر واقعیتی بخشی از دروغ وجود دارد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به طراحی لباس «شکارگاه»؛ طراحیِ پود بر چلّه تاریخ
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- آکتور ایرانی در شبکه آرته فرانسه
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- درخشش «آکتور» در جایزه جهانی درامای سئول
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با بابک اسکندری/ «سلمان فارسی» چهرهپردازی با پنج اسکار را هم وسوسه میکرد
- جایزه بزرگ جشنواره فرانسوی به «آکتور» رسید
- نسخه ویژه نابینایان سریال «آکتور» با صدای محسن بهرامی منتشر میشود
- داوران هفتمین مسابقه عکس سینمای ایران معرفی شدند
- طلوع جاودانگی / بوسه «خورشید» بر پیشانی علی
- فروش فیلم «خورشید» از یک میلیارد تومان گذشت
- نوید محمدزاده «آکتور» میشود/ زندگی چند بازیگر تئاتر جلوی دوربین
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- آغاز داوری/ یادداشت داوران جشنواره فجر خطاب به مخاطبان سینما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
- دلاور دوستانیان درگذشت
- «شیفت آخر بیمارستان»؛ روایتی انسانی از جنگی که جان انسانها را هدف گرفت
- مجموعه فیلمهای استنلی کوبریک منتشر میشود
- «برای فروش» از ۱۰ تیر روی صحنه میرود
- بزرگداشت عدنان غُریفی برگزار شد؛ راوی نخل
- در بیست و هشتمین دوره برگزاری؛ «راپسودی آتلانتیک» بهترین فیلم جشنواره شانگهای شد
- «آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها
- بازگشت «بامداد خمار» از ۲۲ تیر
- معرفی هییت داوران هشتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز
- نگاهی به سریال «گل سنگ»؛ آخرین شب آرامش
- پوستر فیلم سینمایی «براسو» رونمایی شد
- شروین حاجیپور بازیگر «بن سای» شد
- جیمز باروز درگذشت
- ادیپ شاه؛ فیلم حیرت آور هوش مصنوعی از تراژدی یونانی
