علی درستکار که این روزها به جمع مجریان و برنامهسازانی پیوسته که در شبکه نمایش خانگی فعالیت میکنند، از تجربه فضایی خارج از تلویزیون گفت و در عین حال بیان کرد که پیشنهادهای زیادی برای حضور در تلویزیون داشته اما بنا به دلایلی که عنوان کرده است هیچ کدام را نپذیرفته.
به گزارش سینماسینما، علی درستکار که بعد از چند سال دوری از تلویزیون این روزها در قالب برنامهای با عنوان «سپنج» در شبکه نمایش خانگی به اجرا میپردازد، در گفتوگویی با ایسنا، درباره غیبتش در طول این مدت و در پاسخ به اینکه آیا در طول مدتی که از تلویزیون دور بوده پیشنهادهایی هم از سوی سازندگان به وی شده است؟ یادآور شد: یکی ـ دو سال که ممنوعیت قطعی داشتم و طبیعتا پیشنهادی هم نبوده اما بعد از آن پیشنهادهایی میشده و البته حین ممنوعیت هم پیشنهادهایی از سوی دوستان داشتم که نمیدانستند در ممنوعیت هستنم. میدانستم که مکاتبه رسمی برای ممنوعیتم شده بود و نامه را هم ناخواسته دیده بودم. ولی پیشنهادهایی داشتم و حتی پیش از ایام رمضان هم پیشنهادهایی در تلویزیون داشتم که از سطوح مختلف بود اما نپذیرفتم.
چه چیزی تغییر کرده که دنبالم آمدند؟
درستکار درباره علت نپذیرفتن پیشنهاداتی که از سوی تلویزیون داشته توضیح داد: احساسم این بود که من تغییری نکردم، دوستان هم که تغییری نکردند نمیدانم که چه چیزی تغییر کرده که دنبالم آمدند و این سوال بزرگی بود که برایم پیش آمد. بعد از آن هم این سوال بزرگتر پیش آمد که من اگر خواستنی بودم، چطور یک زمان ناخواستنی شدم؟ چون هیچکدام از این مولفهها برایم روشن نشده بود و همچنین مولفههای دیگر که گفته نشده بود اما برایم روشن بود، نتیجهای که برای خودم میگرفتم این بود که دعوت تلویزیون را نپذیرم؛ ضمن اینکه از لطف همه دوستانی که مبدع و در مسیر این دعوتها بودهاند تشکر کردهام و البته برخی جاها هم عصبانیت کردهام اما اشکالی ندارد و پشیمان نیستم.
ماجرای «سپنج» و شبکه نمایش خانگی
او دربارهی حضورش در شبکه نمایش خانگی و فاصلهاش از تلویزیون اینچنین میگوید: تلویزیون که به هر حال چنین شد که دیگر نشود. بعد از آن پیشنهادهای زیادی داشتم و ایدههای مختلفی هم برای خودم بود و ایدههایی هم از سوی دیگران میآمد. تلاقی این دوری، صفحه اینستاگرام من بود که برآمد و آن هم از سوی من نبود و ایده صافی بود و جوشید و چنین شد. استقبالی که از آن صفحه و محتوای آن شد آن هم خیلی برای من چشمگیر و عزیز بود و سوال بود که چطور این محتوا اینقدر خاطرخواه دارد و این ذهن و فکر من را درگیر کرده بود و همینطور میچرخیدیم و میچرخیدیم و همچنان هم پیشنهادهایی از سوی شناسان و ناشناسان میآمد تا این اخیر که دوستان فیلیمو به واسطهای این پیشنهاد را دادند که برای رمضان و محرم خدمتی بکنیم. بعد از همفکریها «سپنج» به میان آمد که به معنای موقت و عاریه است ولی عمدتا ما همین نام را انتخاب کردهایم که کنایهای از دنیای گذراست. به این فضا رفتیم که در خدمت مجریان سن و سال گذشته از مردان و زنان کشور که البته اندیشهورز هستند برویم و بپرسیم و بجوییم آیا واقعا اینکه همه ما خودمان را صرف سکه و سفره و نان و آب و لباس و زلف و چشم و ابرو و لب و بینی و فک و این چیزها میکنیم، آیا چیزی فراتر از این هم وجود دارد که آدمی بخواهد خودش را صرف آن کند یا نه فقط همین است.
وی درباره تفاوت برنامه «سپنج» با آن چه که در تلویزیون به روی آنتن میرفت، عنوان کرد: در اینترنت برنامه داشتن با آن چیزی که در تلویزیون یا رادیو وجود دارد طعم متفاوت و اقتضائات خودش را دارد و از این جهت حتما باید متفاوت باشد. از نظر محتوا هم ریتم ارائه و اجرا باید تفاوتهایی داشته باشد. ولی محور و بنیه همان اندیشه است. ما در تلویزیون هم محور برنامهمان تفکر در دین یا آموزههای اسلامی و دینی بود. توصیه میکنم که مخاطب برنامه «سپنج» را در خلوت ببیند به این دلیل که مخاطبان خود را در قاب برنامه و حضور در صحنه پیدا کنند و در آن شرایط یک اتفاق در جان و روح ما میافتد که در غیر از آن نمیافتد یا عملا نمیافتد و وقت و پولی که دادهایم شاید ثمره کاملی ندهد.
دگرگونی این تجربه خوشمزه است
این مجری و کارشناس در بخش دیگری از گفتوگوی خود دربارهی تجربه حضورش در شبکه نمایش خانگی بیان کرد: دگرگونی این تجربه خوشمزه است؛ اینکه به هر حال تجربه نویی داشته باشیم اینکه هزار بار نوشته باشیم اگر با یک خودنویس دیگر بنویسیم تجربه نویی است و تفاوتهایی میان دو افزار مختلف وجود دارد. اینکه یک عمر جلوی دوربین و میکروفن تلویزیون و رادیو حرف زدیم و حالا در فرم دیگر و برای گروه دیگری از مخاطبان جامعه با طرز دیگری، طبعا جذابیت و هیجانی دارد و به علاوه اینکه مراقبتهای دیگری قطعا لازم دارد. محاسبات طور دیگری است؛ محصول باید حتما طعم دیگری باشد. گاهی به دوستان حرفهای عرض میکنم نه هر تهیهکننده، نه هر مجری و نه هر برنامهساز و عوامل عزیزی که در تلویزیون بودهاند، لزوما در فضای اینترنتی موفق خواهند بود و نه معکوس آن. به هر حال هر رسانهای و هر فضایی اقتضائات خودش را دارد.
او در پایان توصیه کرد: خیلی وقتها باید خیلی کارها را نکرد همیشه به اینکه چکار کنیم فکر نکنیم گاهی فکر کنیم که خیلی از کارها را نکنیم. از بزرگمان تا کوچکمان مشمول این خطاب هستیم.
برنامه «سپنج» به تهیهکنندگی حسین ربانی غریبی و گردانندگی علی درستکار تاکنون چند قسمت از آن منتشر شده و علی نصیریان هنرمند تئاتر سینما و تلویزیون، فاضل نظری ـ شاعر معاصر ـ و سید مهدی شجاعی پژوهشگر و نویسنده در این برنامه حضور داشتهاند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- عسگرپور: رئیسجمهور دستور بازنگری دهد/ این مصوبه موجب رانت و انحصار است
- نامه پلتفرمهای نمایش خانگی به رییس جمهور
- رئیس دبیرخانه ستاد کشوری کنترل دخانیات وزارت بهداشت: به ازای هر ثانیه نمایش استعمال دخانیات در تولیدات نمایشی، جریمه ۲۱۰ میلیونی اعمال شود
- درآمد ۲۲ هزار میلیاردی اپراتورهای اینترنتی از محل پلتفرمها
- تاکید بر اهمیت کپی رایت فیلمهای خارجی؛ طغیان تهیهکنندگان علیه پخش آگهی در پلتفرمهای نمایش خانگی
- درباره «بازنده» / لبه تاریکی
- تهیهکننده سینما مطرح کرد: کوچ سینماگران حرفهای به پلتفرمها و فیلمهایی که تعطیل میشوند
- محدودیتهایی که همچنان ادامه دارد؛ ممنوع از کار شدن هنرمندان در ایران
- اطلاعیه شورای ورزش سازمان صداوسیما در پی حواشی اخیر
- دولت به دنبال مستمسک قانونی برای برخورد با اهالی فرهنگ و هنر
- در پاسخ به توهین مدیر پلتفرم نماوا تعلل نکنید؛ نامه سرگشاده یک انجمن سینمایی به شورای صیانت خانه سینما
- نظارت سازمان سینمایی به نمایش آثار سینمایی خارجی در پلتفرمها
- پخش سریال «حشاشین» در ایران ممنوع شد
- با ابلاغ رئیسجمهور؛ اعضای کمیته تدوین سیاستهای شبکه نمایش خانگی منصوب شدند
- چرا شهرام ناظری در مراسم دکتر محمدعلی اسلامیندوشن نخواند ؟
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





