سینماسینما، محمد حقیقت
یکی از فیلمهای جالب و مردم پسند فرانسوی این روز ها، برنادت، ساخته خانم لهآ دومناش است، که با تبلیغات زیاد به پرده آمده و هفته اول با ۲۶۵۰۰۰ تماشاگر در ۶۱۳ سالن، در رده اول جدول قرار گرفته است.
همواره ساخت آثاری در باره مقامات بالای یک کشور، مثل رییس جمهوری و غیره، سوژه جذابی برای فیلمسازان بوده، بویژه اینکه به نکات کمتر شناخته شده زندگی آنها پرداخته شده باشد.
برنادت، نام کوچک همسر ژاک شیراک، رئیس جمهور پیشین فرانسه است که مدتی در سایه شوهرش، قرار داشت اما سعی شده بود نقش وی در کارزار انتخاباتی دو دوره ریاست جمهوری (بین ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۷) از نظرها پنهان بماند. زمانی که ژاک شیراک به ریاست جمهوری رسید، برنادت انتظار داشت بعنوان بانوی اول مملکت، جایگاهی در خور توجه داده شود، اما رئیس جمهور، وی را همواره پشت سر خود پنهان نگه میداشت و راهی برای خود نشان دادن به وی نمیداد تا همچنان در سایه قرار گیرد. برنادت حتی موقعی که مثلا به آشپزخانه کاخ الیزه میرفت تا سری به آنجا زده باشد، کارمندان او را تحویل نمیگرفتند. روزی تصمیم گرفت که خودی نشان دهد، یک مرد مشاور به وی راهنمائیهائی کرد و از آن پس، برنادت با انجام فعالیتها و خدمات اجتماعی، و همچنین حضور در محافل فرهنگی هنری، و حمایت از هنرمندان، دنیای مد و غیره خود را در معرض دید خبرنگاران و رسانههای بسیار قرار داد و شهرت بسیار پیدا کرد. بعدا حتی در زمانی به طرفداری از نیکلا سارکوزی (کاندیدای ریاست جمهور بعدی و مورد تنفر ژاک شیراک) در مجالس و غیره شرکت کرد و بنوعی انتقام خود را از بیمهری شوهر گرفت.
در این فیلم دلنشین، فیلمساز از اتفاقات زیاد و درگیر کننده از زندگی برنادت برای تماشاگر هیجان ایجاد کرده و همسر رئیس جمهور را، آزاد، سرکش، و پیشرو جلوه میدهد طوری که شهرتش از رئیس جمهور بیشتر میشود. همین نکات است که وی را نزد بسیاری از فرانسویها محبوب جلوه داده است.

در سکانس اول، یک کشیش در اتاقک اعتراف گیری در کلیسا، عکسهای گوناگونی به دیوار زده که نمایانگر بخشی از افراد مشهور فرانسه است که کشیش با آنها ارتباط داشته و با لذت به این عکسها نگاه میکند، سپس زنی حدودا سالخورده، با لباس های از مد افتاده و غمگین برای اعتراف وارد این اتاقک میشود. کارگردان در خلال این اعتراف گیری که چند بار در طول فیلم دیده میود، داستان خود را تکه تکه روایت میکند. برنادت که مدتی خود را محصور در کاخ الیزه میدیده، روزی تصمیم میگیرد تحولی در زندگی روزمره، یکنواخت و حوصله سر بر خود به وجود آورد. شخص مشاوری که قرار است به او کمک کند، ابتدا در همان محدوده کاخ الیزه از کارمندان آن تحقیقاتی را آغاز میکند و نتیجهاش را به برنادت نشان میدهد، و آن اینکه، هیچکس برای برنادت تره هم خورد نمیکند. برنادت که سخت غمگین میشود نمیداند چه بکند. مشاور به وی میگوید اول از همه این لباسهای دمده، و پیرزنانه را باید درآورد، رنگ و شکلی به آرایش خود بدهد، زیرا “ظاهر” افراد، بویژه وقتی در انظار عمومی قرار گیرند، مورد قضاوت قرار میگیرد.
از اینجا به بعد ریتم فیلم کمی شتاب میگیرد همان طور که فعالیتهای خانم برنادت تغییر میکند کم کم ابتدا کارکنان کاخ الیزه نگاهشان به او عوض میشود و سپس مشاوران رئیس جمهور اندک اندک با او راه میآیند. دختر او که بخشی از کارهای تبلیغاتی رئیس جمهور را در دست داشته به مادر خود حسودی میکند و اتفاقات بسیار دیگر، در درون کاخ الیزه رخ میدهد.
کارگردان با مهارت تلاش کرده در دام فیلمهایی که در باره شخصیتهای اسم و رسم دار ساخته میشود و معمولا به حالت کلیشه در می آید، نیفتد. وی در این راه موفق شده است. او فرمی طنز آمیز به پرسوناژها داده، و آنها را سبک بال، خلق کرده، این پرسوناژها را راحت و سریع به بیننده معرفی میکند و از حالت کلیشهای معمول فرار کرده است. در نمایش عمومی، در بیرون از سالنهای نمایش دهنده، وقتی نظر تماشاگران، با گرایشهای مختلف راست و چپ، را جویا میشویم ،آنها از فیلم راضی هستند. همین مورد میتواند به فروش فیلم در روزهای بعد کمک کند زیرا، بیش از شصت درصد فروش فیلمها بر مبنای همین اخبار مثبت است.

درباره کارگردان:
وی در سال ۱۹۸۳ از پدر و مادری روزنامه نگار و رومان نویس در پاریس بدنیا آمده است. بعد از تحصیلات اولیه، به دانشگاه کلمبیا در نیویورک آمریکا برای تحصیل ساخت فیلم رفته است. بعد از برگشت به فرانسه در دانشگاه سوربن رشته فلسفه خوانده و از سال ۲۰۰۹ در مدرسه عالی سینمایی مشغول آموزش تکنیک سینما شد. در سال ۲۰۲۱ به همره برادرش رمان دیوارهای سفید، را نوشت. وی در نوشتن تعدادی از سناریوها برای کارگردانان گوناگون همکاری داشته است و همچنین چند فیلم کوتاه ساخته بود. برنادت نخستین فیلم بلند او است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





