درام جنایی «عشاء ربانی سیاه» با بازی جانی دپ در نقش یک گانگستر واکنش مثبت منتقدان و تماشاگران جشنواره ونیز را به همراه داشت.
به گزارش سینماسینما، فیلم گانگستری «عشاء ربانی سیاه» (Black Mass) اولین بار در دنیا جمعه در بخش خارج از مسابقه هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز روی پرده رفت.
جانی دپ در این فیلم به کارگردانی اسکات کوپر نقش جیمز «وایتی» بالجر گانگستر اهل بوستون را بازی میکند که بعدها جاسوس افبیآی شد و در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ از این جایگاه برای از میان بردن رقبای تبهکار خود استفاده کرد.
جانی دپِ رنگپریده، با موی طلایی و سری که وسط آن کچل است، در این فیلم تقریباً غیر قابل شناسایی است. بالجر با نقشآفرینی دپ یک شخصیت کاریزماتیک، به شکلی ترسناک، آرام و کاملاً بیرحم است. تغییر قالب دپ در این نقش چنان قابل توجه است که میتواند یک نامزدی اسکار برای او به همراه داشته باشد، اما بازیگر ۵۲ ساله آمریکایی میگوید او آماده بود که به بخش تاریک خود دسترسی پیدا کند.

دپ در نشست مطبوعاتی فیلم «عشاء ربانی سیاه» به خبرنگاران گفت: «من شرارت را سالها پیش در خودم پیدا کردم و آن را پذیرفتم. ما دوستان قدیمی هستیم.»
بعضیها «عشاء ربانی سیاه» را یک بازگشت برای دپ میدانند، هرچند از نظر صدها طرفدار دپ که جمعه ساعتها پیش از حضور او روی فرش قرمز بیرون کاخ جشنواره تجمع کرده بودند، او جایی نرفته بود که اکنون با این فیلم از آنجا بازگردد.
هالیوود ریپورتر نقشآفرینی دپ را یکی از بهترین نقشآفرینیهای او دانست و او را «کاریزماتیک… کاملاً قانعکننده و ترسناک» توصیف کرد. ورایتی هم گفت حضور «مسحورکننده» دپ در فیلم «عشاء ربانی سیاه» یک «بازگشت فرحبخش به قالب» بعد از چند فیلم کمتر از حد انتظار و سالها مسخرگی در فیلمهای “دزدان دریایی کارائیب” بود.

با این حال، اسکات کوپر کارگردان «عشاء ربانی سیاه» گفت: «تا جایی که من میدانم جانی هیچ جا نرفته بود. او بر خلاف اغلب بازیگران با هر نقشی که به عهده میگیرد تن به خطر میدهد و من فکر میکنم او به لحاظ هنری بسیار جسور است. قطعاً، او یک گنجینه ملی است.»
کوپر گفت او مجذوب نقطه تقاطع سیاست و جنایت در بوستون در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شد. بیلی برادر بالجر (با بازی بندیکت کامبربچ بریتانیایی که در فیلم با لهجه بوستونی حرف میزند) یک سناتور قدرتمند بود. رابط او در افبیآی جان کانالی (با نقشآفرینی پرشور جوئل اجرتن) که خودش اهل جنوب بوستون است، بالجر را راضی میکند با افبیآی همکاری و یک دشمن مشترک را نابود کند: خلافکارهای ایتالیایی.
بالجر در ۱۹۹۵ ناپدید شد و برای ۱۶ سال یکی از تحتتعقیبترین افراد فراری در آمریکا بود. او سال ۲۰۱۱ در کالیفرنیا بازداشت شد و اکنون در ۸۶ سالگی در زندان دوران حبس ابد را میگذراند. دپ درخواست ملاقات با بالجر را داشت، درخواستی که دپ میگوید بالجر مؤدبانه رد کرد، اما بعداً جی. دبلیو کارنی جونیر، وکیل بالجر سر صحنه فیلمبرداری به دیدن دپ رفت و به او گفت کارش او را یاد دوست قدیمیاش میاندازد.

دپ گفت: «به شخصیتی مانند بالجر باید به عنوان یک انسان نگاه کرد. هیچکس صبح از خواب بیدار نمیشود که ریشش را بزند، صورتش را اصلاح کند و بعد به آینه نگاه کند و بگوید، فکر کنم من شرور هستم… او پیچیده بود. ممکن بود به پیرزنها کمک کند چیزهایی را که از مغازه خریدهاند به خانه ببرند و ۱۰ دقیقه بعد جمجمه یک نفر را خرد کند.»
بازی دپ در «عشاء ربانی سیاه» با بازی مارلون براندو در نقش دون کورلیونه در فیلم «پدرخوانده» مقایسه شده است. دپ ظاهراً از این مقایسه بدش نمیآید.
او گفت: «قهرمانان من همیشه بازیگران بوقلمونصفت مانند جان باریمور، لان چینی و قطعاً مارلون براندو بودهاند… همیشه سعی کردهام که بازیگری متکی بر شخصیتپردازی باشم تا پسری که حدود ۱۰۰ سال پیش سعی میکردند فقط روی چهرهاش حساب کنند… این جور تغییر قالبها از یک طرف احساس امنیت در من ایجاد میکند و از طرف دیگر احساس خطر… فکر میکنم به عنوان یک بازیگر مهم است که هر بار خودتان را امتحان کنید و به چالش بکشید.»
داکوتا جانسن، کوین بیکن و پیتر سارسگارد از دیگر بازیگران «عشاء ربانی سیاه» هستند. فیلمنامه را مارک مالوک و جز باترورث از روی کتاب «داستان واقعی یک اتحاد شوم بین افبیآی و اراذل و اوباش ایرلندی» نوشته دیک لیر و جرارد اونیل نوشته است. این کتاب سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
شرکت برادران وارنر این فیلم را ۱۸ سپتامبر (۲۷ شهریور) اکران عمومی میکند.
هفتاد و دومین جشنواره فیلم ونیز ۲ تا ۱۲ سپتامبر (۱۱ تا ۲۱ شهریور) برگزار میشود.
منبع: اسوشیتدپرس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»






چه مطلبی