سینماسینما، پاریس: سینماهای خیابان شانزه لیزه، یکی پس از دیگری بسته شدند!
اگر چه پاریس بنا به روایتی پایتخت جهانی سینه فیلی، (عاشقان سینما) قلمداد شده و فیلمهای متنوع از سراسر جهان در پاریس اکران می شوند، اما خبر بسته شدن تقریبا تمام سینماهای شانزه لیزه، باعث افسوس خوردن بسیاری از اهالی پاریس شده است.
از آخرین سالن ها که بزودی به کار خود در زیباترین خیابان دنیا (شانزه لیزه) قرار است بسته شود، مجموعه سالنهای UGC نورماندی، است که در کنار کاباره لیدو درشماره ۱۱۶ شانزه لیزه قرار داد. برمبنای نوشته فیگارو، صاحب کل ساختمان این سینما خانواده سلطنتی قطر است که اجاره آنرا امسال بالاتر برده و فعلا بحث بر سر چانه زنی بین مدیران کمپانی UGC با مالک آن است.
این مجموعه سالن از مشهورترین سینماهای شانزه لیزه بوده و به گفته مدیر آن چنانچه شهرداری پاریس و وزیر فرهنگ اقدامی نکنند، یک رسوایی به بار خواهد آمد. در همین سالن، هر ساله کنفرانس مطبوعاتی جشنواره کن برای اعلام نام فیلمهای انتخاب شده از سوی تییری فرمو، مدیر جشنواره، برگزار میشود. در سالن بزرگ این مجموعه که ۸۶۵ صندلی دارد، هرساله در نیمه آوریل نمایندگان رسانه های فرانسه و جهان برای شرکت در کنفرانس کن حضور می یابند. این سالن ۹۰ سال سابقه تاریخی برای نمایش فیلم داشته است.
در یکی دو سال قبل تقریبا سالنهای مهم خیابان شانزه لیزه یکی پس از دیگری، بسته و تبدیل به فروشگاه های اجناس لوکس شده است. امروز روزنامه فیگارو با مطلب خود زنگ خطر برای بسته شدن این مجموعه سالن را به صدا در آورده است تا شاید راهی برای جلوگیری از بسته شدن آن پیدا شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





