سینماسینما، محمد حقیقت – جشنواره کن
فیلم «علفهای خشک» ساخته نوری بیلگه جیلان از ترکیه نمایش جهانی خود را در کن آغاز کرد و کارگردان و سایر عوامل فیلم نیز در سالن بزرگ کاخ جشنواره حضور داشتند. مدت زمان این اثر، سه ساعت و ۱۷ دقیقه، همچون سایر آثار این کارگران نخبه، حوصله فراوانی از تماشاگران طلب میکند. فیلم با چشمانداز وسیعی از برف در بیابانی آغاز میشود که مردی با یک ساک از اتوبوس پیاده میشود و مسیر طولانی را پیاده طی میکند تا به یک آبادی حدودا دور افتاده برسد. وی معلم تازه وارد به مدرسه این ناحیه است. همچنین مثل اکثر فیلمهایی با این مضمون، که بارها در کشورهای مختلف دیده شده، این معلم رفته رفته با دانش اموزان آن جا با مشکلاتی روبرو می شود، تا روزی که خانم مدیر مدرسه مختلط دخترانه/ پسرانه، کیفهای دانش آموزان را بررسی کرده و چیزهایی که آنها نبایستی با خود به مدرسه میآوردهاند را ضبط میکند از جمله یک نامه عاشقانه از دختری نوجوان به کسی نوشته. بعدا این معلم تازه وارد که نامه را بدست میآورد و دختر از او میخواهد نامهاش را به وی بازگرداند ولی معلم بهانه آورده و آنرا به دختر پس نمیدهد. کمی بعدتر دختر ادعا میکند که معلمشان به او دست زده و وی را لمس کرده و همین مورد باعث دردسر معلم میشود و ماجرا ادامه دارد.
از نظر میزانسنها، کارگردان تصاویری بسیار چشمگیر از برف بنمایش گذاشته که تماشاگران را محو خود میکند، (البته در چشماندازهای برفی، هر کارگردانی تصاویر زیبا بدست میآورد) ریتم فیلم البته بسیار کشدار و گاه حوصله سر بر است. البته نوری بیلگه جیلان از فیلمسازان قابل توجه است که قبلا برخی از آثارش بسیار خوب و درخشان بودهاند، در این فیلم اخیر، در بیشتر موارد دیالوگها خیلی معمولی است و نه چندان پرمغز استفاده شده که به ارزش بالا بردن فیلم کمکی کرده باشد و با توجه به این نکات در مجموع فیلمی متوسط از این کارگردان ارایه داده است. وی که قبلا یک بار با «خواب زمستانی» نخل طلا بدست آورده بود، بنظر نمیآید با این اثر شانسی برای ربودن دومین ( نخل طلا) را داشته باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
آخرین ها
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو





