بازیگر نقش «مستر بین» وی را یک آنارشیست خودمحور و خودشیفته توصیف کرد و گفت: مستربین بچه ۹ سالهای است که در جسم یک مرد گیر افتاده است. بازی در این نقش انرژی زیادی میبرد و از آن لذت نمیبرم.
به گزارش خبرنگار فرهنگی ایرنا از مووی وب، روآن آتکینسون که با بازی در نقش مستر بین به شهرت جهانی رسید، ستاره یک سریال جدید شده است. این سریال که نبرد مرد و زنبور (Man vs. Bee) نام دارد و ۲۴ ژوئن (۳ تیر ۱۴۰۱) روی سرویس نتفلیکس پخش خواهد شد، روایتگر داستان سرایدار یک عمارت است که تلاش میکند در تعقیب و گریزی که با یک زنبور راه انداخته آسیب جدی به این خانه وارد نکند.
اگرچه فیلم نبرد مرد و زنبور یک سریال کمدی است و در این مورد با مجموعه مستر بین اشتراک دارد، نقشهایی که اتکینسون در این دو سریال بازی کرده چند تفاوت کلیدی با یکدیگر دارند؛ اتکینسون در یک مصاحبه جدید با مجله تایمز مستر بین را به عنوان یک آنارشیست خودمحور و خودشیفته و بچه ای ۹ ساله که در جسم یک مرد بزرگسال گیر افتاده است، توصیف کرد و گفت در مقابل کاراکتر تِرِوِر در فیلم نبرد مرد و زنبور آدم مهربان تری است و مخاطبان راحت تر می توانند با او ارتباط برقرار کنند.
این بازیگر ۶۷ ساله انگلیسی گفت: ترور فرق دارد. او خیلی مهربانتر، شیرینتر و عادیتر است. او یک مرد شیرین، خیرخواه و باهوش به نظر میرسد اما نقاط ضعف خود را دارد که همانا وسواسش است.
روآن اتکینسون دیگر در هیچ پروژه لایو اکشنی نقش مستر بین را بازی نمیکند اما به طور کامل هم با این شخصیت خداحافظی نکرده است. وی به تازگی از ساخت یک فیلم انیمیشنی خبر داد که در آن صداپیشگی شخصیت مستر بین را برعهده خواهد داشت.
اتکینسون در سال ۲۰۲۱ اعتراف کرد که بازی در نقش مستر بین از لحاظ فیزیکی خیلی انرژی میبرد و اصلا به آن اندازه که به نظر میرسد جالب نیست از همین رو تصمیم گرفته بازگشت این کاراکتر را در قالب یک اقتباس انیمیشنی برنامه ریزی کند.
وی در گفتگو با رادیو تایمز در این باره گفت: صداپیشگی این نقش را به بازی کردنش ترجیح میدهم. از بازی کردن نقش مستر بین چندان لذت نمیبرم. بار مسئولیتش خوشایند نیست. برایم پراسترس و خسته کننده است و مشتاقانه در انتظار تمام شدنش هستم.
منبع: ایرنا به نقل از مووی وب
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





