«اوپنهایمر» سرانجام با واکنشهای متفاوت و احساس شدید در ژاپن اکران شد.
به گزارش سینماسینما، «اوپنهایمر» سرانجام روز جمعه در کشوری به نمایش درآمد که ۲ شهر آن ۷۹ سال پیش توسط سلاحهای هستهای اختراع شده توسط دانشمند آمریکایی که موضوع فیلم بود، نابود شدند. واکنش تماشاگران ژاپنی به طور قابل درکی متفاوت با دیگر تماشاگران جهانی و بسیار احساسی بود.
توشیوکی میماکی که در ۳ سالگی از بمباران هیروشیما جان سالم به در برد، گفت که مجذوب داستان رابرت اوپنهایمر شده که بیش از هر چیز به دلیل رهبری پروژه منهتن به عنوان پدر بمب اتمی از وی یاد میشود.
او در مصاحبه با آسوشیتدپرس عنوان کرد: ژاپنیها درباره حمله به پرل هاربر و شروع جنگی که هرگز نمیتوانستند به پیروزی آن امیدوار باشند، چه فکر میکردند؟
میاماکی که اکنون رییس گروهی از قربانیان بمب به نام سازمان «کنفدراسیون ژاپنی مبتلایان به بمبهای A و H-Bomb» است و «اوپنهایمر» را تماشا کرده، گفت: در کل فیلم، منتظر صحنه بمباران هیروشیما بودم، اما هرگز میسر نشد.
«اوپنهایمر» به آنچه روی زمین رخ داد، میپردازد و زمانی را که بمبها روی هیروشیما و ناکازاکی انداخته شدند به تصویر نمیکشد. این بمباران ۱۰۰ هزار نفر را فوری به خاکستر بدل کرد و هزاران نفر دیگر را که بیشترشان غیرنظامی بودند، در روزهای بعد کشت.
فیلم کریستوفر نولان بر شخصیت اوپنهایمر به عنوان یک فرد و درگیریهای درونی او تمرکز میکند.
اکران این فیلم در ژاپن، بیش از ۸ ماه پس از اکران آن در آمریکا ممکن شده و دلیل آن حساسیت موضوع برای مردم ژاپن بود.
تاکاشی هیرائوکا شهردار سابق هیروشیما که در مراسم پیش نمایش فیلم در این شهر سخنرانی کرد، به انتقاد جدی پرداخت. رسانههای ژاپنی به نقل از او گفتند: از نظر هیروشیما، وحشت سلاحهای هستهای به اندازه کافی به تصویر کشیده نشد. این فیلم به گونهای ساخته شده تا این نتیجه را تایید کند که از بمب اتمی برای نجات جان آمریکاییها استفاده شده است.
در همین حال برخی از تماشاگران سینما به ستایش فیلم پرداختند. مردی که جمعه فیلم را تماشا کرده بود آن را فوقالعاده خواند و البته تاکید کرد که این موضوع برای ژاپنیها بسیار جالب است، اگرچه از نظر احساسی سخت هم است. تماشاگر دیگری گفت از صحنههایی که آشفتگی درونی اوپنهایمر را به تصویر میکشید، احساس خفگی کرد.
سال پیش واکنشهای شدیدی درباره بازاریابی «باربنهایمر» ایجاد شد که در طراحی پوستر آن «باربی» صورتی و سرگرمکننده را با «اوپنهایمر» درهم آمیخته بود. کمپانی برادران وارنر ژاپن که «باربی» را در این کشور توزیع میکرد، از اینکه تصاویر عروسکی را با انفجار اتمی به تصویر کشیده است، عذرخواهی کرد.
کازوهیرو ماشیما استاد دانشگاه سوفیا، که متخصص سیاست آمریکاست گفت هرچند کسانی که انتظار یک فیلم ضدجنگ را دارند ممکن است ناامید شوند، اما بیان داستان اوپنهایمر در یک فیلم پرفروش هالیوودی چندین دهه پیش که توجیه سلاحهای هستهای بر احساسات آمریکایی حاکم بود، غیرقابل تصور بود.
برخی هم نظرشان این بود که جهان میتواند برای پاسخ ژاپنی به این ماجرا آماده باشد.
تاکاشی یامازاکی کارگردان فیلم «گودزیلا منهای یک» که برنده اسکار جلوههای بصری شد و فیلمی است که در نوع خود بیانیهای قدرتمند در مورد فاجعه هستهای ارایه میدهد، پیشنهاد کرد که شاید فرد مناسب این کار باشد.
وی در گفتوگوی آنلاین با کریستوفر نولان کارگردان «اوپنهایمر» گفت: احساس میکنم باید پاسخی از سوی ژاپن به «اوپنهایمر» داده شود. روزی میخواهم این فیلم را بسازم. نولان صمیمانه گفت موافق با این امر است.
هیرویوکی شینجو وکیل دادگستری هم در تفسیر خود درباره «اوپنهایمر» نوشت: این فیلم میتواند نقطه شروعی برای پرداختن به مشروعیت استفاده از سلاحهای هستهای در هیروشیما و ناکازاکی و همچنین تأملات بشریت و ژاپن درباره سلاحهای هستهای و جنگ باشد.
منبع: مهر به نقل از آسوشیتدپرس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- جان نولان درگذشت
- پس از هفت ماه؛ فیلمبرداری «اودیسه»ی نولان به پایان رسید
- یک سال پیش از اکران؛ بلیتهای آیمکس «اودیسه» از فردا فروخته میشود
- لوگان مارشال-گرین به «اودیسه» پیوست/ کاسمو جارویس از فیلم نولان جدا شد
- آیا «اودیسه»ی نولان موفقیت «اوپنهایمر» را تکرار خواهد کرد؟
- فیلمی با بودجه حدودی ۲۵۰ میلیون دلار؛ «اودیسه» نولان به نیمه راه رسید
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با نگاهی به فیلم «بیداد»/ نسبت سینمای اجتماعی با اخلاق
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- دو فیلم ایرانی در جشنواره شبهای سیاه تالین/ گلشیفته فراهانی در یک فیلم از افغانستان
- «فصل شیرین» آماده نمایش شد
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر





