ادی مورفی درباره بازی در «پلیس بورلی هیلز: اکسل اف» گفت که در ۶۳ سالگی ترجیح میدهد هیچ نوع بدلکاری انجام ندهد.
به گزارش سینماسینما، ادی مورفی بار دیگر در نقش کارآگاه اکسل فولی با قسمت چهارم این مجموعه فیلمها که ۳ جولای از نتفلیکس پخش میشود، بازمیگردد.
وی اقرار کرد چهار دهه پس از فیلم اصلی که سال ۱۹۸۴ اکران شد، بازگشت به نقش این پلیس مشهور بورلی هیلز، از نظر فیزیکی به این راحتیها نبود.
این بازیگر درباره تکرار نقش این شخصیت در فیلم جدید «پلیس بورلی هیلز: اکسل اف» گفت: احساس پیری کردم. من در ۲۱ سالگی در بورلی هیلز کار کردم و اکنون ۶۳ سال دارم.
وی در ادامه گفت: حالا ترجیح میدهم هیچ بدلکاری انجام ندهم. داشتیم سکانسی را فیلمبرداری میکردیم و کارگردان گفت «میخواهم از این جا بیرون بیایی و از آن پلهها پایین بروی» بعد از اینکه فیلمبرداری کردیم، گفت «میتوانی با حس فوریت بیشتری پایین بیایی؟ سریع تر؟» و من گفتم: نه!
در چهارمین فیلم از این مجموعه، مورفی پس از تهدید جان دخترش به بورلی هیلز باز میگردد و با همکار جدیدش کارآگاه بابی ابوت با بازی جوزف گوردون-لویت و دوستان قدیمی جان تاگارت (جان اشتون) و بیلی رزوود (جاج راینهولد) برای کشف یک توطئه همراه می شود.
وی همچنین گفت: حرف من این بود که هیچ کار سختی نمی کنم. با من تماس نگیرید، مگر این که همان نقشهایی را که به مورگان فریمن میدهید، برای من داشته باشید.
این بازیگر نخستین بار سال ۱۹۸۴ در فیلم «پلیس بورلی هیلز» در نقش اکسل فولی ظاهر شد و در آن فیلم شخصیت وی به کالیفرنیا سفر کرد تا ماجرای قتل دوست دوران کودکی خود مایکی تاندینو با بازی جیمز روسو را حل کند. موفقیت آن فیلم موجب شد تا در سالهای ۱۹۸۷ و ۱۹۹۴ دنبالههای آن ساخته شود.
مورفی با یادآوری این که «پلیس بورلی هیلز» اولین فیلمی بود که در آن نقش اول را ایفا کرد افزود: هنوز اگر به خارج از کشور سفر کنم، من را اکسل فولی صدا میکنند. اکسل یک انسان است. یک ابرقهرمان یا پلیس فوقالعاده نیست و می تواند هر کسی باشد که در این جایگاه قرار میگیرد، فکر میکنم به همین دلیل است که مردم دوستش دارند و البته مهم تر از همه این که او بامزه است.
منبع: مهر به نقل از هالیوود ریپورتر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ ریدلی اسکات اسکار افتخاری میگیرد
- «پاستا آلفردو» از آلبانی جایزه گرفت/ «ماهی کوچولو» آماده نمایش و پخش جهانی شد
- «هوکوم»؛ وحشت و بار سنگین گذشته در جنگلهای مرطوب
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی





