ایلیا سلیمان کارگردان شناخته شده فلسطینی با دریافت جایزه قلب افتخاری جشنواره سارایوو مورد تقدیر قرار گرفت.
به گزارش سینماسینما، سیامین جشنواره فیلم سارایوو از ایلیا سلیمان کارگردان فلسطینی به دلیل سهم برجسته در هنر سینما با اعطای جایزه قلب افتخاری تقدیر کرد که با نمایش منتخبی از آثار این کارگردان نیز همراه میشود.
سلیمان پس از کسب این جایزه گفت: «این زمان مناسبی برای دریافت جایزه قلب سارایوو است، زیرا ما در دوران سختی زندگی میکنیم و باید اجازه دهیم سینما از خشونت جهان بکاهد. ما باید قلب و عشق خود را به اشتراک بگذاریم. وقتی به خانه برگردم، این قلب را پیوند خواهم زد».
سلیمان در سال ۲۰۱۹ میهمان جشنواره سارایوو بود، جایی که فیلم خود با عنوان «این باید بهشت باشد» در بخش فضایباز جشنواره به نمایش گذاشت. این فیلم در جشنواره کن در همان سال جایزه ویژه هیات داوران را دریافت کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۶ به عنوان رئیس هیات داوران در جشنواره سارایوو حضور داشت و در سال ۲۰۱۳ نیز میهمان این رویداد سینمایی بود.
جوآن مریانوویچ، مدیر جشنواره سارایوو گفت: «زبان جهانی سینمای سلیمان با ارزشها و احساسات اساسی انسانی صحبت میکند: ترس و امید، خانه و وطن. او با شوخ طبعی و بینش عمیق خود، پیچیدگیهای وجود ما را مرور میکند و با وضوح و ظرافتی بینظیر، پوچیهای زندگی را رو میکند و روح و هویت فلسطین را با سبکی منحصر به فرد به تصویر میکشد. اکنون، در تاریکترین زمانها در سرزمین مادریاش، آثار او بهعنوان چراغی برای درک متقابل عمل میکند و قدرت داستانسرایی برای القای گفتوگوهای معنادار را به ما یادآوری میکند».
این کارگردان در گفتگویی با هالیوود ریپورتر گفت: «هنرمند فلسطینی بودن شما را در موقعیتی بیگانه نسبت به جهان قرار میدهد، زیرا از وحشتی که در فلسطین روی میدهد و دولتهایی که از آن وحشت حمایت میکنند، متعجب هستید.»
اما در میان تاریکی، او به طرز شگفت انگیزی به امکان تغییر و هنر به عنوان نوعی مقاومت امیدوار است و میگوید: «هنر بسیار کندتر از گلوله حرکت میکند. ما ممکن است شاهد تغییر در طول زندگی خود نباشیم، اما انباشت تولید فرهنگی که الهام بخش افراد آزادتر است، ممکن است در نهایت به نوعی نتیجه دهد».
سلیمان درباره هدف خود از فیلمسازی نیز توضیح داد: «فکر میکنم حداقل کاری که میتوانم انجام دهم تولید لذت از طریق سینما برای ساختن لحظاتی لذت بخش است که تماشاگران بتوانند آن را به اشتراک بگذارند، و این حس تسلی خاطر را به ما بدهند که برخی از ما هنوز آنجا هستیم و به دنبال شرارت نیستیم. فکر میکنم وقتی مردم از زندگیشان لذت میبرند، کمتر مضطرب میشوند و شاید نسبت به خود و دیگران خشونت کمتری داشته باشند. من زن و شوهری را می بینم که با احساس گرسنگی فیلم من را ترک می کنند، این خوشحال کننده است زیرا این بدان معناست که آنها از شام خود لذت می برند. نکته این نیست که آنها درباره فیلم صحبت می کنند یا صحبت نمی کنند. نکته احساسی است که از سینما بیرون میآورند و در حواس مختلفشان نفوذ میکند و میخواهند این لذت را گسترش دهند. می دانم که این مسئله فلسطین را حل نمی کند، اما همیشه این احساس را دارم که چیزی اضافه میکند».
ایلیا سلیمان در سال ۱۹۶۰ در ناصره به دنیا آمد و از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۳ در نیویورک زندگی کرد. زمانی که در ایالات متحده آمریکا بود، دو فیلم کوتاه اول خود با عنوان «مقدمه ای بر پایان یک مشاجره» و «ادای احترام با ترور» را کارگردانی کرد و جوایز متعددی را از آن خود کرد.
سلیمان در سال ۱۹۹۴ در اورشلیم مستقر شد، جایی که کمیسیون اروپا مأموریت ایجاد یک گروه فیلم و رسانه در دانشگاه بیرزیت را به او سپرده بود. سلیمان نخستین فیلم بلند خود را با نام «تواریخ یک ناپدید شدن» ساخت که برنده جایزه بهترین فیلم اول جشنواره فیلم ونیز در سال ۱۹۹۶ شد. در سال ۲۰۰۲ نیز فیلم «مداخله الهی» ساخته او برنده جایزه هیات داوران و جایزه بین المللی منتقدان فیپرشی در جشنواره کن و همچنین جایزه بهترین فیلم خارجی در جوایز فیلم اروپا شد.
در سال ۲۰۰۷، او به عنوان یکی از ۳۵ کارگردان فیلم «هر کس سینمای خودش» انتخاب شد که یک فیلم جمعی برای شصتمین سالگرد کن بود. فیلم بلند بعدی او «زمانی که میماند» هم در سال ۲۰۰۹ در رقابت رسمی جشنواره کن حضور داشت.
در سال ۲۰۱۲، او فیلم کوتاه «دفترچه خاطرات یک مبتدی» را که بخشی از فیلم گروهی با عنوان «۷ روز در هاوانا» بود، به پایان رساند که در بخش نوعی نگاه کن نمایش داده شد. آخرین فیلم بلند سلیمان «این باید بهشت باشد»، جایزه ویژه هیات داوران و فیپرشی جشنواره کن ۲۰۱۹ را به خود اختصاص داد.
ایلیا سلیمان به عنوان عضو هیات داوران در جشنوارههای متعددی از جمله کن و ونیز شرکت کرده است. او در سال ۲۰۲۰ توسط وزارت فرهنگ فرانسه برای دریافت نشان هنر و ادب تقدیر شد و سلیمان در سال ۲۰۲۲ جایزه آکادمی فیلم اروپا در سینمای جهان را دریافت کرد.
ایلیا سلیمان در حال حاضر به عنوان مشاور هنری موسسه فیلم دوحه مشغول به کار است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





