ایلیا سلیمان کارگردان شناخته شده فلسطینی با دریافت جایزه قلب افتخاری جشنواره سارایوو مورد تقدیر قرار گرفت.
به گزارش سینماسینما، سیامین جشنواره فیلم سارایوو از ایلیا سلیمان کارگردان فلسطینی به دلیل سهم برجسته در هنر سینما با اعطای جایزه قلب افتخاری تقدیر کرد که با نمایش منتخبی از آثار این کارگردان نیز همراه میشود.
سلیمان پس از کسب این جایزه گفت: «این زمان مناسبی برای دریافت جایزه قلب سارایوو است، زیرا ما در دوران سختی زندگی میکنیم و باید اجازه دهیم سینما از خشونت جهان بکاهد. ما باید قلب و عشق خود را به اشتراک بگذاریم. وقتی به خانه برگردم، این قلب را پیوند خواهم زد».
سلیمان در سال ۲۰۱۹ میهمان جشنواره سارایوو بود، جایی که فیلم خود با عنوان «این باید بهشت باشد» در بخش فضایباز جشنواره به نمایش گذاشت. این فیلم در جشنواره کن در همان سال جایزه ویژه هیات داوران را دریافت کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۶ به عنوان رئیس هیات داوران در جشنواره سارایوو حضور داشت و در سال ۲۰۱۳ نیز میهمان این رویداد سینمایی بود.
جوآن مریانوویچ، مدیر جشنواره سارایوو گفت: «زبان جهانی سینمای سلیمان با ارزشها و احساسات اساسی انسانی صحبت میکند: ترس و امید، خانه و وطن. او با شوخ طبعی و بینش عمیق خود، پیچیدگیهای وجود ما را مرور میکند و با وضوح و ظرافتی بینظیر، پوچیهای زندگی را رو میکند و روح و هویت فلسطین را با سبکی منحصر به فرد به تصویر میکشد. اکنون، در تاریکترین زمانها در سرزمین مادریاش، آثار او بهعنوان چراغی برای درک متقابل عمل میکند و قدرت داستانسرایی برای القای گفتوگوهای معنادار را به ما یادآوری میکند».
این کارگردان در گفتگویی با هالیوود ریپورتر گفت: «هنرمند فلسطینی بودن شما را در موقعیتی بیگانه نسبت به جهان قرار میدهد، زیرا از وحشتی که در فلسطین روی میدهد و دولتهایی که از آن وحشت حمایت میکنند، متعجب هستید.»
اما در میان تاریکی، او به طرز شگفت انگیزی به امکان تغییر و هنر به عنوان نوعی مقاومت امیدوار است و میگوید: «هنر بسیار کندتر از گلوله حرکت میکند. ما ممکن است شاهد تغییر در طول زندگی خود نباشیم، اما انباشت تولید فرهنگی که الهام بخش افراد آزادتر است، ممکن است در نهایت به نوعی نتیجه دهد».
سلیمان درباره هدف خود از فیلمسازی نیز توضیح داد: «فکر میکنم حداقل کاری که میتوانم انجام دهم تولید لذت از طریق سینما برای ساختن لحظاتی لذت بخش است که تماشاگران بتوانند آن را به اشتراک بگذارند، و این حس تسلی خاطر را به ما بدهند که برخی از ما هنوز آنجا هستیم و به دنبال شرارت نیستیم. فکر میکنم وقتی مردم از زندگیشان لذت میبرند، کمتر مضطرب میشوند و شاید نسبت به خود و دیگران خشونت کمتری داشته باشند. من زن و شوهری را می بینم که با احساس گرسنگی فیلم من را ترک می کنند، این خوشحال کننده است زیرا این بدان معناست که آنها از شام خود لذت می برند. نکته این نیست که آنها درباره فیلم صحبت می کنند یا صحبت نمی کنند. نکته احساسی است که از سینما بیرون میآورند و در حواس مختلفشان نفوذ میکند و میخواهند این لذت را گسترش دهند. می دانم که این مسئله فلسطین را حل نمی کند، اما همیشه این احساس را دارم که چیزی اضافه میکند».
ایلیا سلیمان در سال ۱۹۶۰ در ناصره به دنیا آمد و از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۳ در نیویورک زندگی کرد. زمانی که در ایالات متحده آمریکا بود، دو فیلم کوتاه اول خود با عنوان «مقدمه ای بر پایان یک مشاجره» و «ادای احترام با ترور» را کارگردانی کرد و جوایز متعددی را از آن خود کرد.
سلیمان در سال ۱۹۹۴ در اورشلیم مستقر شد، جایی که کمیسیون اروپا مأموریت ایجاد یک گروه فیلم و رسانه در دانشگاه بیرزیت را به او سپرده بود. سلیمان نخستین فیلم بلند خود را با نام «تواریخ یک ناپدید شدن» ساخت که برنده جایزه بهترین فیلم اول جشنواره فیلم ونیز در سال ۱۹۹۶ شد. در سال ۲۰۰۲ نیز فیلم «مداخله الهی» ساخته او برنده جایزه هیات داوران و جایزه بین المللی منتقدان فیپرشی در جشنواره کن و همچنین جایزه بهترین فیلم خارجی در جوایز فیلم اروپا شد.
در سال ۲۰۰۷، او به عنوان یکی از ۳۵ کارگردان فیلم «هر کس سینمای خودش» انتخاب شد که یک فیلم جمعی برای شصتمین سالگرد کن بود. فیلم بلند بعدی او «زمانی که میماند» هم در سال ۲۰۰۹ در رقابت رسمی جشنواره کن حضور داشت.
در سال ۲۰۱۲، او فیلم کوتاه «دفترچه خاطرات یک مبتدی» را که بخشی از فیلم گروهی با عنوان «۷ روز در هاوانا» بود، به پایان رساند که در بخش نوعی نگاه کن نمایش داده شد. آخرین فیلم بلند سلیمان «این باید بهشت باشد»، جایزه ویژه هیات داوران و فیپرشی جشنواره کن ۲۰۱۹ را به خود اختصاص داد.
ایلیا سلیمان به عنوان عضو هیات داوران در جشنوارههای متعددی از جمله کن و ونیز شرکت کرده است. او در سال ۲۰۲۰ توسط وزارت فرهنگ فرانسه برای دریافت نشان هنر و ادب تقدیر شد و سلیمان در سال ۲۰۲۲ جایزه آکادمی فیلم اروپا در سینمای جهان را دریافت کرد.
ایلیا سلیمان در حال حاضر به عنوان مشاور هنری موسسه فیلم دوحه مشغول به کار است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم





