دانیل دی-لوییس با دنیای بازیگری خداحافظی کرد.
به گزارش سینماسینما، آخرین فیلم بازیگر برنده سه جایزه اسکار دسامبر امسال روی پرده سینماها میرود.
دانیل دی لوییس بازیگر برنده سه جایزه اسکار که خیلیها او را یکی از برجستهترین بازیگران نسل خود میدانند، از دنیای بازیگری کنارهگیری میکند.
بازیگر ۶۰ ساله بریتانیایی که در حدود چهار دهه فعالیت نقش روسای جمهور، نویسندگان و رهبران گروههای خلافکار را بازی کرده است، یک فیلم آخر دارد که هنوز روی پرده نرفته است. داستان این پروژه بینام در دنیای مد میگذرد و قرار است ۲۵ دسامبر ۲۰۱۷ اکران شود.
به گزارش ورایتی، دی-لوییس در آخرین فیلم بار دیگر با پل تامس اندرسن همکاری کرده است. اندرسن در ۲۰۰۷ دی-لوییس را در نقش یک غول نفتی در فیلم «خون به پا میشود» کارگردانی کرد که جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برای او به همراه داشت. به گفته یکی از نزدیکان دی-لوییس، او قصد دارد به تبلیغ فیلم که داستانش در دهه ۱۹۵۰ در نیویورک روی میدهد، کمک کند.
دی-لوییس دلیل بازنشستگی خود از دنیای بازیگری را اعلام نکرده است. لسلی دارت سخنگوی دی-لوییس در بیانیهای با تأیید خبر کنارهگیری او گفت: دانیل دی-لوییس دیگر به عنوان یک بازیگر کار نخواهد کرد. او از تمام همکارانش و تماشاگران در همه این سالها بیاندازه ممنون است. این یک تصمیم شخصی است و او و نمایندگانش درباره این موضوع توضیح بیشتری نخواهند داد.
دی-لوییس تنها بازیگری است که سه بار اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرده است. او اولین بار برای بازی در نقش کریستی براون نویسنده و هنرمند در فیلم «پای چپ من» (۱۹۸۹) برنده اسکار شد. دی-لوییس در ۲۰۱۲ برای بازی در نقش آبراهام لینکلن در فیلم «لینکلن» به کارگردانی استیون اسپیلبرگ برای سومین بار اسکار گرفت.
او دو بار هم برای فیلمهای «دار و دسته نیویورکی» و «به نام پدر» نامزد اسکار بوده است. دی-لوییس بعد از «لینکلن» در فیلمی بازی نکرده بود. «۹» (۲۰۰۹) به کارگردانی راب مارشال تنها فیلم دیگری است که او در یک دهه اخیر در آن بازی کرده است.
او که فرزند سسیل دی-لوییس شاعر و جیل بالکن بازیگر بریتانیایی است، اولین بار در ۱۴ سالگی در فیلم «یکشنبه، یکشنبه لعنتی» (۱۹۷۱) به کارگردانی جان شلهزینگر مقابل دوربین رفت. او بعدها با کار در تئاتر و تلویزیون مورد توجه قرار گرفت و با دو فیلم سینمایی «لباسشویی زیبای من» (۱۹۸۵) و «اتاقی با یک چشمانداز» (۱۹۸۶) منتقدان را شگفتزده کرد.
«گاندی» (۱۹۸۲)، «کشتی بونتی» (۱۹۸۴)، «سبکی تحملناپذیر هستی» (۱۹۸۸)، «آخرین موهیکانها» (۱۹۹۲)، «عصر معصومیت» (۱۹۹۳)، «به نام پدر» (۱۹۹۳) و «مشتزن» (۱۹۹۷) از دیگر فیلمهای دی-لوییس است که به خاطر شکل متغیر و تنوع مهارت خود در بازیگری شهرت دارد.
دی-لوییس در اواخر دهه ۱۹۹۰ نیز برای مدتی بازیگری را کنار گذاشت و پینهدوزی میکرد، تا این که اسکورسیزی او را راضی کرد در «دار و دسته نیویورکی» بازی کند.
دی-لوییس سه فرزند دارد. ربکا میلر نویسنده و کارگردان همسر اوست.
منبع: هنر آنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یک بنبست در همکاری دو سینماگر؛ چرا اسکورسیزی، امسال فیلم خود را نساخت؟
- ابهام درباره فیلم جدید مارتین اسکورسیزی
- وقتی اسکورسیزی جذب کیارستمی شد
- اسکورسیزی سریال «دار و دستههای نیویورکیها» را میسازد
- رامبد جوان فرشته میشود و رابرت ردفورد خبرنگار/ آخر هفته با تلویزیون
- دانیل دی-لوییس، پرویز پرستویی و رامبد جوان / آخر هفته با تلویزیون
- نخستین تصاویر فیلم جدید بازیگر سهاسکاری پخش شد
- سخنان تند منتقد سینما در سالروز درگذشت عباس کیارستمی
- پست اینستاگرامی حبیب رضایی برای خداحافظی دنیل دی لوئیس از دنیای بازیگری
- چند گیف از تنها بازیگر سه اسکاری که رضا ناجی او را شکست داد/ به مناسبت خداحافظی دنیل دی لوئیس از دنیای بازیگری
- بهترین بازیگران زن و مرد سینمای جهان از نظر منتقدان متاکریتیک
- بازیگرانی که سر صحنه فیلمبرداری تا پای مرگ پیش رفتند
- بازگشت پرافتخارترین بازیگر مرد هالیوود بعد از پنج سال
- «اسکورسیزی» به «سامورایی» رسید
- «رفتگان» اسکورسیزی ۱۰ ساله شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





