دانیل دی-لوییس با دنیای بازیگری خداحافظی کرد.
به گزارش سینماسینما، آخرین فیلم بازیگر برنده سه جایزه اسکار دسامبر امسال روی پرده سینماها میرود.
دانیل دی لوییس بازیگر برنده سه جایزه اسکار که خیلیها او را یکی از برجستهترین بازیگران نسل خود میدانند، از دنیای بازیگری کنارهگیری میکند.
بازیگر ۶۰ ساله بریتانیایی که در حدود چهار دهه فعالیت نقش روسای جمهور، نویسندگان و رهبران گروههای خلافکار را بازی کرده است، یک فیلم آخر دارد که هنوز روی پرده نرفته است. داستان این پروژه بینام در دنیای مد میگذرد و قرار است ۲۵ دسامبر ۲۰۱۷ اکران شود.
به گزارش ورایتی، دی-لوییس در آخرین فیلم بار دیگر با پل تامس اندرسن همکاری کرده است. اندرسن در ۲۰۰۷ دی-لوییس را در نقش یک غول نفتی در فیلم «خون به پا میشود» کارگردانی کرد که جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برای او به همراه داشت. به گفته یکی از نزدیکان دی-لوییس، او قصد دارد به تبلیغ فیلم که داستانش در دهه ۱۹۵۰ در نیویورک روی میدهد، کمک کند.
دی-لوییس دلیل بازنشستگی خود از دنیای بازیگری را اعلام نکرده است. لسلی دارت سخنگوی دی-لوییس در بیانیهای با تأیید خبر کنارهگیری او گفت: دانیل دی-لوییس دیگر به عنوان یک بازیگر کار نخواهد کرد. او از تمام همکارانش و تماشاگران در همه این سالها بیاندازه ممنون است. این یک تصمیم شخصی است و او و نمایندگانش درباره این موضوع توضیح بیشتری نخواهند داد.
دی-لوییس تنها بازیگری است که سه بار اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرده است. او اولین بار برای بازی در نقش کریستی براون نویسنده و هنرمند در فیلم «پای چپ من» (۱۹۸۹) برنده اسکار شد. دی-لوییس در ۲۰۱۲ برای بازی در نقش آبراهام لینکلن در فیلم «لینکلن» به کارگردانی استیون اسپیلبرگ برای سومین بار اسکار گرفت.
او دو بار هم برای فیلمهای «دار و دسته نیویورکی» و «به نام پدر» نامزد اسکار بوده است. دی-لوییس بعد از «لینکلن» در فیلمی بازی نکرده بود. «۹» (۲۰۰۹) به کارگردانی راب مارشال تنها فیلم دیگری است که او در یک دهه اخیر در آن بازی کرده است.
او که فرزند سسیل دی-لوییس شاعر و جیل بالکن بازیگر بریتانیایی است، اولین بار در ۱۴ سالگی در فیلم «یکشنبه، یکشنبه لعنتی» (۱۹۷۱) به کارگردانی جان شلهزینگر مقابل دوربین رفت. او بعدها با کار در تئاتر و تلویزیون مورد توجه قرار گرفت و با دو فیلم سینمایی «لباسشویی زیبای من» (۱۹۸۵) و «اتاقی با یک چشمانداز» (۱۹۸۶) منتقدان را شگفتزده کرد.
«گاندی» (۱۹۸۲)، «کشتی بونتی» (۱۹۸۴)، «سبکی تحملناپذیر هستی» (۱۹۸۸)، «آخرین موهیکانها» (۱۹۹۲)، «عصر معصومیت» (۱۹۹۳)، «به نام پدر» (۱۹۹۳) و «مشتزن» (۱۹۹۷) از دیگر فیلمهای دی-لوییس است که به خاطر شکل متغیر و تنوع مهارت خود در بازیگری شهرت دارد.
دی-لوییس در اواخر دهه ۱۹۹۰ نیز برای مدتی بازیگری را کنار گذاشت و پینهدوزی میکرد، تا این که اسکورسیزی او را راضی کرد در «دار و دسته نیویورکی» بازی کند.
دی-لوییس سه فرزند دارد. ربکا میلر نویسنده و کارگردان همسر اوست.
منبع: هنر آنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یک بنبست در همکاری دو سینماگر؛ چرا اسکورسیزی، امسال فیلم خود را نساخت؟
- ابهام درباره فیلم جدید مارتین اسکورسیزی
- وقتی اسکورسیزی جذب کیارستمی شد
- اسکورسیزی سریال «دار و دستههای نیویورکیها» را میسازد
- رامبد جوان فرشته میشود و رابرت ردفورد خبرنگار/ آخر هفته با تلویزیون
- دانیل دی-لوییس، پرویز پرستویی و رامبد جوان / آخر هفته با تلویزیون
- نخستین تصاویر فیلم جدید بازیگر سهاسکاری پخش شد
- سخنان تند منتقد سینما در سالروز درگذشت عباس کیارستمی
- پست اینستاگرامی حبیب رضایی برای خداحافظی دنیل دی لوئیس از دنیای بازیگری
- چند گیف از تنها بازیگر سه اسکاری که رضا ناجی او را شکست داد/ به مناسبت خداحافظی دنیل دی لوئیس از دنیای بازیگری
- بهترین بازیگران زن و مرد سینمای جهان از نظر منتقدان متاکریتیک
- بازیگرانی که سر صحنه فیلمبرداری تا پای مرگ پیش رفتند
- بازگشت پرافتخارترین بازیگر مرد هالیوود بعد از پنج سال
- «اسکورسیزی» به «سامورایی» رسید
- «رفتگان» اسکورسیزی ۱۰ ساله شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «داگر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دگر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد
- تجلیل از اصغر فرهادی در ترکیه
- «پسماند»؛ کابوسی از یک رنج
- «سکس و فلسفه»؛ دلا خو کن به تنهایی
- «توپ سیاه»؛ رکورد شکن گیشه اسپانیا
- جایزه کوروساوا به محمد رسولاف داده میشود
- وودی آلن در اسپانیا فیلم میسازد
- پروانه نمایش «ذوق مرگ» صادر شد
- صورتبندی مبحث سوپراستار در سینمای ایران
- با فروش ۲۶ میلیون دلاری؛ اکران مجدد «انتقامجویان: آخر بازی»، «قلب هیولا» را پشت سر گذاشت
- «نقطه ضعف»؛ سفری از رئالیسم به سوررئالیسم
- نمایش «ژولیت و شاه» و برگزاری نشست «انیمیشن؛ میان هنر و چالش»/ اشکان رهگذر داور بخش «استعدادهای جدید» جشنواره انیمیشن برلین شد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟





