رابرت بلیک بازیگر تلویزیون که برای احتمال قتل همسرش دادگاهی هم شده بود از دنیا رفت.
به گزارش سینماسینما، رابرت بلیک بازیگر برنده امی که همواره تحسین شده بود اما در ماجرای قتل همسرش با بدنامی روبهرو شد، در ۸۹ سالگی از دنیا رفت.
در بیانیهای گفته شده وی بر اثر بیماری قلبی و در کنار خانوادهاش از دنیا رفت.
بلیک بازیگر تحسین شده سریال تلویزیونی دهه ۱۹۷۰ «بارتا» بود اما پس از ماجرای تیراندازی به همسرش در خیابان در سال ۲۰۰۱ که یک تراژدی هالیوودی بود، هرگز از آن رهایی نیافت.
وی به عنوان یکی از بازیگران مطرح نسل خود شناخته میشد و آنچه از وی به یاد مانده نه بازیگری خشن با موهای سیاه در نقش بارتا، که یک متهم به قتل با موهای سفید است.
این بازیگر در دادگاه با تاکید میگفت در قتل همسرش نقشی نداشته و هیات منصفه هم در نهایت وی را تبرئه کرد اما او را مسئول مرگ دانست و به پرداخت ۳۰ میلیون دلار به خانواده همسرش محکوم کرد که به ورشکستگی وی انجامید و دختر مشترکشان هم در کنار خانواده مادرش بزرگ شد.
این پایانی دردناک برای بازیگری بود که از کودکی در کانون توجه بود و با بازی در کمدی «گروه ما» و فیلم سینمایی کلاسیک «گنجینه سیرامادره» به شهرت رسید. اوج کار وی با سریال پلیسی تلویزیونی «بارتا» در سالهای ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ بود [که در ایران هم روی آنتن میرفت] رقم خورد. او در این سریال در نقش کارآگاهی بازی کرد که یک طوطی خانگی را همیشه روی شانهاش داشت و علاقه خاصی داشت تا با هویت مبدل به حل پروندهها بپردازد.
بلیک سال ۱۹۷۵ برای ایفای نقش تونی بارتا برنده جایزه امی شد. سال ۱۹۹۳ او یک امی دیگر برای ایفای نقش شخصیت اصلی در فیلم «روز داوری: ماجرای جان لیست» دریافت کرد که نقش مردی آرام را بازی میکرد که همسر و ۳ فرزندش را به قتل رسانده بود.
پیش از ماجرای قتل همسرش مدتها بود که دوران حرفهای بلیک به سر آمده بود و او پس از دهه ۱۹۸۰ در فیلمهای معدودی ظاهر شده بود. آخرین پروژه او «بزرگراه گمشده» دیوید لینچ در سال ۱۹۹۷ بود.
منبع: مهر به نقل از انپیآر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





