مانی کوتو نویسنده و تهیه کننده سریالهای «۲۴» و «داستان ترسناک آمریکایی» در ۶۲ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، مانی کوتو نویسنده و تهیه کننده کوباییالاصل که برای کارش در ۴ فصل از سریال «۲۴» جایزه امی را برده بود و سازنده ۲ فصل از «داستانهای ترسناک آمریکایی» بود، درگذشت. وی ۶۲ سال داشت.
سخنگوی خانواده وی اعلام کرد کوتو که عشق دوران کودکیاش به «پیشتازان فضا» و فیلمسازی با دوربین سوپر هشت راه وی را گشود و منجر به ۴۰ سال فعالیت در سینما و تلویزیون شد، یکشنبه در خانه خود در پاسادنا پس از ۱۳ ماه مبارزه با سرطان پانکراس از دنیا رفت.
کوتو همچنین سازنده ۲ فصل آخر سریال «سفر ستارهای: اینترپرایز» در فاصله ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ و ۳ فصل آخر سریال «دکستر» در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ بود و اپیزودهایی را خلق کرد که عناصر کلاسیک را به دنبالههای سریال محبوبش بازگرداند.
خانواده او یادآوری کردند که عشق او به «پیشتازان فضا» در زندگی و جهان بینی او نفوذ کرد و وی به پتانسیل بیکران نوع بشر باور داشت.
کوتو جایزه امی را برای سریال درام برجسته «۲۴» در سال ۲۰۰۶ برای تولید فصل پنجم این سریال با بازیگری کیفر ساترلند دریافت کرد. او تا پایان فصل هشتم و پایانی آن در سریال ماندگار شد و سپس دنبالههای آن «یک روز دیگر زنده بمان» و«میراث ۲۴» را نوشت و تولید کرد که به ترتیب در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶-۲۰۱۷ پخش شدند.
کوتو به عنوان تهیه کننده اجرایی در مجموعه گلچین «داستان ترسناک آمریکایی» در فاصله سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ کار کرد. وی سازنده «اودیسه ۵» هم بود که به مدت ۲ فصل (۰۳-۲۰۰۲) در شبکه شوتایم پخش شد.
مانوئل هکتور کوتو ۱۰ ژوئن ۱۹۶۱ در هاوانا به دنیا آمده بود. پدر وی که او نیز مانوئل نام داشت پزشک و مادرش نورما معلم بودند و خانواده سال ۱۹۶۲ به آمریکا مهاجرت کرد. کوتو در نیواورلئان تحصیل کرد و سال ۱۹۸۳ به لسآنجلس رفت و کارش را با کار در زمینه تبلیغات آغاز کرد.
منبع: مهر به نقل از هالیوود ریپورتر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





