آنا اوفلیا مورگویا که صداپیشگی شخصیت اصلی انیمیشن برنده اسکار «کوکو» را بر عهده داشت و در بیش از ۱۰۰ نقش در سینما، صحنه و تلویزیون ظاهر شده بود، درگذشت.
به گزارش سینماسینما، آنا اوفلیا مورگویا، بازیگر مکزیکی که صداپیشگی شخصیت اصلی انیمیشن برنده اسکار «کوکو» محصول استودیو پیکسار کمپانی دیزنی را بر عهده داشت، در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
مؤسسه ملی هنرهای زیبا و ادبیات مکزیک درگذشت او را با اندوه فراوان در رسانههای اجتماعی اعلام کرد و گفت که فعالیت هنری مورگویا برای هنرهای نمایشی مکزیک حیاتی است.
مورگویا، که در سال ۱۹۳۳ در مکزیکوسیتی به دنیا آمد، در انیمیشن «کوکو» سال ۲۰۱۷ صداپیشگی ماما کوکوی سالخورده را بر عهده گرفت، انیمیشنی که داستان پسر جوانی را دنبال میکند که در تعطیلات مکزیک به سرزمین مردگان میرود و راز بزرگ خانوادگی را فاش میکند. «کوکو» برنده دو جایزه اسکار برای بهترین انیمیشن بلند و بهترین ترانه اصلی شد.
مورگویا قبل از صداپیشگی در انیمیشن برنده اسکار، در مکزیک چهرهای شناخته شده بود و در بیش از ۱۰۰ نقش که بیش از هفت دهه تئاتر، سینما و تلویزیون را در بر میگرفت، اغلب نقش منفی را ایفا میکرد.
او در مدرسه ملی هنرهای تئاتر مکزیک در رشته بازیگری و تحصیل کرد و اولین نقش او در سال ۱۹۵۴ در نمایشنامه «محاکمه با آتش» بود و نخستین نقش او در سینما نیز یک دهه بعد در فیلم «ترانزیت» محصول ۱۹۶۴ رقم خورد.
او در سالهای ۱۹۷۹، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۶ برنده بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جوایز بازیگری آریل مکزیک برای فیلمهایی چون «ملکه شب» شد و سه بار دیگر هم نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد و رکورد ۵ نامزدی بهترین بازیگر زن بدون کسب جایزه را به نام خود ثبت کرد.
در سال ۲۰۱۱، مورگویا برنده جایزه یک عمر دستاورد از جوایز آریل شد که به چهرههای مهم صنعت سینمای مکزیک اعطا میشود. او یکی از آخرین ستاره های بازمانده از دوران طلایی سینمای مکزیک بود، زمانی که صنعت فیلم این کشور در دهه های ۱۹۴۰ و ۵۰ شکوفا شد.
آخرین نقش او در سریال ۲۰۱۸ «خوزه خوزه: ال پرنسیپ د لا کانسیون» رقم خورد که یک فیلم زندگینامهای تخیلی درباره خواننده پاپ مکزیکی است.
مورگویا در ماه آوریل، در حالی که مدال اینگمار برگمان را از دانشگاه ملی خودمختار مکزیک به دلیل نقشش در صنعت سینما دریافت کرد، به حاضران گفت: «بازیگری اشتیاق زندگی من بوده است، من هرگز برای کسب جایزه کار نکردهام. همیشه عاشق این حرفه بودم که به طور تصادفی آن را پیدا کردم. خوشحالم و احساس می کنم یک زن بسیار خوش شانس هستم».
منبع: ایسنا به نقل از گاردین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





