ستاره سینمای فرانسه که با نقشآفرینی در آثار مهیج پلیسی به شهرت بینالمللی دست یافته بود، پس از مبارزهای طولانی با بیماری در ۵۵ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، نادیه فارس، بازیگر پرشور فرانسوی که با بازی در نقشهای قدرتمند در فیلمهای جنایی و اکشن کلاسیک دهههای نود و دو هزار میلادی شناخته میشد، در سن ۵۵ سالگی درگذشت. خانواده او روز جمعه این خبر را تایید کردند و اعلام داشتند که او پس از یک بیماری طولانی در آرامش جان سپرده است.
درخشش در سینمای جنایی فرانسه
فارس که متولد مراکش بود و در نوجوانی به فرانسه مهاجرت کرد، با حضور در فیلم «رودخانههای سرخ» (محصول سال ۲۰۰۰) به کارگردانی متیو کاسوویتس، در کنار ژان رنو و ونسان کسل، به چهرهای شناخته شده تبدیل شد. او در این فیلم نقش زن جوانی را ایفا میکرد که در مرکز یک معمای قتل هولناک در کوههای آلپ قرار داشت. این نقش نامزدی جایزه سزار را برای او به ارمغان آورد و مسیر او را برای ورود به پروژههای بزرگتر هموار کرد.
او سپس در سال ۲۰۰۲ در فیلم اکشن و مهیج «لانه زنبور» به کارگردانی فلورنت امیلیو سیری خوش درخشید. او در این فیلم نقش یک افسر ویژه را بازی میکرد که مسئول انتقال یک رئیس مافیای آلبانیایی بود؛ نقشی که تواناییهای فیزیکی و بازیگری او را در ژانر اکشن به رخ کشید.
تلاش برای ورود به عرصه بینالمللی
موفقیتهای او در فرانسه توجه هالیوود را نیز به خود جلب کرد. او در فیلم «جنگ» (محصول ۲۰۰۷) در کنار جت لی و جیسون استاتهام به ایفای نقش پرداخت. با این حال، فارس همواره پیوند عمیق خود را با سینما و تلویزیون فرانسه حفظ کرد و در سالهای اخیر در مجموعههای تلویزیونی پرمخاطبی همچون «مارسی» محصول شبکه نتفلیکس در کنار ژرار دوپاردیو ظاهر شد.
میراث هنری و زندگی شخصی
نادیه فارس برای همکارانش به عنوان بازیگری با انضباط کاری مثالزدنی و شخصیتی گرم و صمیمی شناخته میشد. او مدتی از مسیر حرفهای خود فاصله گرفت تا وقت بیشتری را با خانواده و فرزندانش سپری کند، اما بازگشت او به دنیای بازیگری با استقبال منتقدان روبرو شد.
بسیاری از کارگردانان و بازیگرانی که با او همکاری داشتند، در پیامهایی یاد او را گرامی داشته و او را بازیگری با چشمان نافذ و استعدادی منحصربهفرد توصیف کردهاند که میتوانست به راحتی میان نقشهای دراماتیک و اکشن تغییر چهره دهد. از او همسر و دو فرزند به یادگار مانده است.
مترجم: ریحانه اسکندری
منبع:خبرآنلاین به نقل از هالیوودریپوتر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- مرجان ساتراپی درگذشت
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- بهناز نازی درگذشت
- محمد موفق درگذشت
- فوت بازیگر سرشناس ایرلندی
- فوت ستاره سینمای فرانسه؛ ناتالی بای درگذشت
- محمدعلی سعیدی درگذشت
- جان نولان درگذشت
- فوت تهیهکننده فیلم «سرب»/ محمد هاشم سبوکی درگذشت
- فوت هنرمند مشهدی/ «مهدی احمدی» درگذشت
- درگذشت خواننده «سلطان قلبها»
- حمید هیراد درگذشت
- سید علی میرطالبی درگذشت
- درگذشت صدابردار جوان سینما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار
- «کودکشو» و یک اجرای چندوجهی؛ وقتی الیکا عبدالرزاقی فاصلهها را کم میکند
