فیلم مستند «غرق شدن لیسبون مارو» از سوی آکادمی برای شرکت چین در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار، واجد شرایط شناخته نشد و ظاهرا برای جایگزینی آن خیلی دیر است.
به گزارش سینماسینما، قوانین شاخه بهترین فیلم بینالمللی ایجاب میکند که یک فیلم برای واجد شرایط بودن باید دیالوگ عمدتاً (بیش از ۵۰ درصد) غیرانگلیسی داشته باشد، این در حالی است که مستند «غرق شدن مارو لیسبون» به کارگردانی فانگ لی که از سوی کمیته اسکار سینمای چین به آکادمی اسکار معرفی شده بود، فاقد چنین شرایطی است.
از آنجایی که چین این فیلم را اندکی قبل از پایان مهلت معرفی در ۲ اکتبر (۱۱ مهرماه) به آکادمی ارسال کرده بود، پس از مشخص شدن عدم واجد شرایط بودن فیلم، زمانی برای چین وجود ندارد تا فیلم جدیدی معرفی کند.
به گزارش ددلاین، اگرچه این فیلم در شاخه بهترین فیلم بلند بینالمللی واجد شرایط نیست، اما همچنان واجد شرایط رقابت برای اسکار بهترین مستند بلند است.
این نخستین باری بود که سینمای چین از سال ۱۹۷۹ میلادی و حضور در عرصه رقابت اسکار، یک فیلم مستند را به عنوان نماینده رسمی خود به آکادمی معرفی میکرد، مستندی که در روند انتخاب فیلمهایی بود که چینیها در تلاشند از طریق آن احساسات ملیگرایانه را در داخل کشورشان برانگیزند.
این مستند که فیلم افتتاحیه جشنواره بینالمللی شانگهای در ماه ژوئن بود، یک بخش نسبتا مبهم از سال ۱۹۴۲ در طول جنگ جهانی دوم را زنده میکند، زمانی که یک کشتی نیروهای ژاپنی به نام لیسبون مارو هدف حمله اژدرهای نیروی دریایی ایالات متحده قرار گرفت. در آن زمان از این کشتی برای انتقال اسیران جنگی استفاده میشد و بیش از ۸۰۰ سرباز بریتانیایی با غرقشدن کشتی یا با تیراندازی ژاپنیها کشته شدند. نزدیک به ۳۸۰ نفر از اسرای بریتانیایی دیگر توسط ماهیگیران چینی نجات یافتند که جان خود را برای نجات و پناه دادن اسرا در برابر نیروهای ژاپنی به خطر انداختند.
فانگ لی، کارگردان و تهیهکننده فیلم، سفرهای زیادی انجام داده تا داستان غرق شدن کشتی و تجربه بازماندگان را جمعآوری کند. این کارگردان که سابقه طولانی در صنعت سینمای چین دارد و اتفاقاً به عنوان یک نقشهبردار اقیانوس نیز تجربه دارد، به رسانههای چینی گفته است که در سراسر چین، بریتانیا، ژاپن، ایالات متحده و کانادا سفر کرده و خانواده اسرای جنگی بازمانده این اتفاق را ردیابی کرده است. او همچنین برای کشف آنچه که گمان میرود کشتی غرق شده واقعی لیسبون مارو باشد تلاش کرد و این روند را روی فیلم مستند خود آورده است.
مستند «غرق شدن مارو لیسبون» پس از انتشار در ۶ سپتامبر در چین به یک موفقیت بزرگ رسید و امتیاز کاربران فوقالعاده بالای ۹.۳ در سایت فیلم چینی «Douban» و ۹.۶ در برنامه فروش بلیت «Maoyan» را کسب کرده است. این فیلم حدود ۵ میلیون دلار در سینماهای چین فروخته است که برای یک اثر مستند فروشی چشمگیر محسوب میشود.
در ۲۵ سالی که چین شروع به شرکت در مسابقه اسکار بینالمللی کرده است، دو بار نامزد بهترین فیلم بینالمللی شده است. ژانگ ییمو در سال ۱۹۹۰ با تراژدی عاشقانه «جو دوو» با نقشآفرینی گونگ لی اولین نامزدی اسکار را برای کشورش به ارمغان آورد و پس از آن یک بار دیگر با فیلم کلاسیک «قهرمان» در سال ۲۰۰۲ به جمع نامزدهای نهایی راه یافت. تاکنون هیچ فیلم چینی موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم بینالمللی نشده است.
فهرست نامزدهای اولیه مدعیان اسکار بینالمللی نیز ۱۷ دسامبر (۲۷ آذر) و نامزدهای نهایی هم ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ (۲۷ دی) اعلام میشوند.
نود و ششمین دوره جوایز سینمایی اسکار یکشنبه دوم مارس ۲۰۲۵ (۱۱ اسفندماه) برگزار میشود.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- با حضور سینماگران ایرانی؛ نامزدهای اسکار ۲۰۲۶ معرفی شدند
- سینما؛ جهش ۲۰ درصدی گیشه در چین و رکود نسبی در آمریکا
- پیشبینیهای جدید نشریه واریتی برای اسکار ۲۰۲۶
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ فهرست نامزدهای اولیه جوایز اسکار ۲۰۲۶/ نامزدی فیلمسازان ایرانی در دو بخش
- در آمریکا تب اسکار بالا میرود
- «تاجی» به اسکار رفت/ «آمیگدال» آماده نمایش شد
- ۱۵ اثری که برای فهرست اولیه اسکار فیلم بینالمللی شانس بالاتری دارند
- اظهار نظر تند جیمز کامرون؛ فیلمهای نتفلیکس نباید به جوایز اسکار راه یابند
- سه فیلمساز ایرانی در آکادمی داوری؛ فیلمهای بینالمللی واجد شرایط اسکار معرفی شدند
- موفقیت «یک تصادف ساده» در گیشه سینماهای فرانسه و آمریکا
- درباره انتخاب نماینده ایران برای معرفی به آکادمی اسکار/ تا خورشیدی بالای سرت، چه وقت دوام بیاورد
- یک اثر ایرانی دیگر در اسکار ۲۰۲۶؛ فیلم شهرام مکری نماینده تاجیکستان شد
- فیلمی درباره کشتار نانجینگ؛ چین «محکوم به حق» را به اسکار فرستاد
- بازگشت آقااسفندیار با واکنش به بیانیه هیات انتخاب کمیته اسکار
- برای شرکت در نود و هشتمین دوره؛ هند، فیلم اسکورسیزی را به اسکار معرفی کرد
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





