مورد عجیبی است این آقای علی نصیریان. در ۸۵ سالگی با این همه انرژی جلوی دوربین حاضر شدن و این همه تازگی در هنرنمایی، نظیر ندارد. در کارنامه بلندبالایش بازی ضعیف یا متوسط ندارد با انتخابهایی که درصد خطای پایینی دارند. او حتی در فیلمهای بدی مثل «امپراتور جهنم» و «شکارچی شنبه» و «ایران برگر» میتواند به تنها نقطه قوت کار بدل شود. هنوز خلاقیت در بازی اش موج میزند و کیفیت حضورش همه را تحتالشعاع قرار میدهد. هر نقشی را «باشکوه» بازی میکند، آنچنان که آن نقش جاودانه میشود و تا همیشه در یادها میماند. نگاههایش -نگاههای گویا و نافذش- یادآوری میکند که چقدر بازیگری وابسته به چشمهاست و فرق بازیگران را از نگاههایشان میشود فهمید.
مگر میشود این همه مدت -بیش از ۶۰ سال- در تئاتر و سینما و تلویزیون در صدها اثر درخشید و یک کار بیکیفیت بیرون نداد؟ با کمترین لغزش و بی هیچ کمفروشی. این همه شخصیت متنوع و این همه فیلم متفاوت طی این شصت و چند سال، کارنامه او را به یک فهرست درخشان تبدیل کردهاست.
از تقی پستچی، آقای هالو، گاو و دایره مینا و مدرسهای که میرفتیم با مهرجویی بگیر تا هزاردستان و کمالالملک و ستارخان و همه همکاریهایش با حاتمی و از سرایدار تا مهرگیاه، از دزد و نویسنده تا پول خارجی، از شیرسنگی و جادههای سرد تا کفشهای میرزانوروز و روز باشکوه، از جایزه و آفتاب نشینها تا جزیره آهنی، از ناخداخورشید تا بوی پیراهن یوسف و دیوانهای از قفس پرید و از سریداران و گرگها تا میوه ممنوعه و همین «برادرجان». اینها همه به کنار؛ آن همه تئاتر و تله تئاتر که در شماره نمیآیند را هم اضافه کنید. از «بلبل سرگشته» در سال ۱۳۳۵ تا «اعتراف» شهاب حسینی در ۱۳۹۷.
او پیشتر در «شهرزاد» بالاترین کیفیت ممکن را در نقش بزرگ آقا ارائه داد، سال گذشته در تازهترین فیلمش «مسخرهباز» نقشی را پذیرفت که در کارنامه بازیگری اش نمونه نداشت و کنار چند جوان پرانرژی طوری بازی کرد که دهانها دوخته شد و حالا بازیاش در سریال «برادرجان» (فارغ از کیفیتِ عمومیِ خودِ مجموعه) بسیار دیدنی و گاه میخکوب کننده است.
جدا از شخصیت فردی مستحکم و استوار خودِ نصیریان، پایبندی او به اصول اخلاقی و حرفهای، دوری همیشگی از حواشی مزاحم، انضباط و سلامت نفس مثالزدنیاش، موجب شده او به یک شمایل ماندگار در فرهنگ و هنر این سرزمین تبدیل شود. علی نصیریان با هر کارش ثابت میکند که برای تجربه کردن هر نقشی هنوز آماده است، برای در اوج ماندن هنوز انگیزه دارد و همواره صددرصدش را برای کارش میگذارد. این ویژگیها در این دوره و زمانه کیمیاست. آقای نصیریان کیمیاست، باشکوه است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- تقدیر ویژه جشنواره شبهای سیاه تالین از نصیریان/ علی نصیریان: مدیون تازهنفسها هستیم
- بزرگداشت و رونمایی از کتاب فرهاد آییش با حضور علی نصیریان برگزار شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- در دومین هفته اکران؛ تیزر «هفت بهارنارنج» منتشر شد
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- نصیریان: سینما را از مهرجویی آموختم/ اولین حضور رئیس جدید سازمان سینمایی در میان هنرمندان
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
