سینماسینما، ایلیا محمدینیا؛
«زال و رودابه» در جلب مخاطب ناتوان است
نیت خوبی را پشت تولید انیمیشن بلند «زال و رودابه» به کارگردانی محمد علی سجادی می توان دید اما صرف داشتن نیت خوب لزوما باعث تولید اثر ارزشمند و قابل قبول نمی شود.
«زال و رودابه» در خوشبینانهترین حالت به منظور آشنایی مخاطبان با یکی از چندیدن و چند داستان شاهنامه فردوسی تولید شده است اما مساله این است که این اتفاق کمی دیرافتاده است.اگر ۵۰ تا ۶۰ سال پیش همین زال و رودابه را به مخاطبان نشان می دادند احتمالا کلی جذب مخاطب داشت و مورد توجه قرار می گرفت. اما تکلیف سجادی با مخاطب فیلمش روشن نیست. قشر نوجوان امروزی آنقدر انیمیشن های باکیفیت خارجی دیده که تکنیک ابتدایی زال و رودابه او را جذب نخواهد کرد. قشر بزرگسال هم حوصله چنین آثاری را ندارد نه اینکه شاهنامه دوست نداشته باشد بلکه کاه درک برخی اشعار غامض فردوسی ازسواد و دانش و حوصله مخاطب امروزی خارج است.
کاش سجادی حال که به عرصه انیمیشن پا گذاشته به جای شعر از متن برگردان به نثرش استفاده می کرد تا امکان بیشتری برای جذب مخاطب می یافت.
«پیشمرگ» ایده درخور ساختار تکراری
«پیشمرگ» به کارگردانی علی غفاری از منظر کارگردانی گامی به جلو برای این کارگردان محسوب نمی شود. او پیشتر با فیلم «استرداد» نشان داد قصه گویی را بلد و البته در ایجاد تعلیق و هیجان در فیلم موفق عمل می کند. با این همه فیلم «پیشمرگ» درادامه فیلمسازی او گامی به جلو محسوب نمی شود در نهایت می تواند در جا زدن باشد.
پیشمرگ ایده خوبی دارد که بنابر گفته کارگردان بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است. اما اثری که می توانست و پتانسیل آن را داشت که تبدیل به فیلمی حماسی شود تبدیل به اثری خنثی شده است .
–– هشدار: این بخش از یادداشت ممکن است داستان فیلم را لو دهد-
فیلم «ماریا» سکانسی که جا ماند/ ایده جذابی که به هدر میرود
فیلم «ماریا» ایده تازه ای دارداینکه بخشی از نقش آفرینی دختری در غالب یک روسپی در یک فیلم کوتاه در فضای بی در و پیکر مجازی به عنوان یک فیلم واقعی از یک دختر دست به دست می چرخد انگیزه و پتانسیل بسیار خوبی برای یک اثر سینمایی دارد اما عملا فیلم از یک اثر اجتماعی تبدیل به اثری پلیسی جنایی،حادثه ای و… می شود.
فیلم در حد و اندازه یک اثر تجربی می تواند تعریف شود اما مساله این است که چنین اثری که از یک سوم پایانی بی منطق روایی در داستان پیش می رود چگونه سر از جشنواره فیلم فجر و بخش مسابقه در می آورد.
کافیست به یکی از سکانس های پایانی فیلم با دقت بیشتری نگاه کنید؛ فرهاد می خواهد در قامت پلیس جنایی راز جنایت را برملا کند دو پسر بچه را در ماشین گروگان می گیرد. خانواده دو پسر خردسال فرهاد را به زیر کشیده کتک می زنند پدر بزرگ ماریابا پا در میانی او را نجات داده می گوید برود. صحنه کات می خورد به سکانس بعدی که فرهاد خانه پدربزرگ و اتاقی که ماریا آنجا حبس بود می رود و…
به نظر می رسد یک پلان یا یک سکانس که پیوند دو سکانس بالا باشد وجود نداشته یا در فیلمبرداری گرفته نشده و یا تدوین جا افتاده است.
در نتیجه فیلم به شکل غیر منطقی ادامه یافته و تمام می شود.
به همین سادگی…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- «ارس، رود خروشان» روایت فاتحان شهرهای رفته بر باد است
- «پیکار با پیکر»؛ وقتی که سخن هرودوت بهانه فیلم میشود
- «مثل یک بهمن»؛ روایت خنیاگری که صدای یک قوم اصیل شد
- «زال و رودابه» به مصر میرود
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*





