سینماسینما، ایلیا محمدینیا؛
«بچه مردم» روایت دلنشین و شیرین تلخیهاست
بعضی فیلمها آنقدر حال خوب دارند که میخواهید ساعتها فیلم ادامه داشته باشد و شما تماشاچی بمانید.
فیلم «بچه مردم» ساخته محمود کریمی از همین دست فیلمهاست. فیلم داستان جستوجو برای یافتن ریشههاست.
فیلم در فضایی فانتزی داستان سرراست و دلنشین خود را روایت میکند با شوخیهایی که هم در تصویر و هم در کلام به خوبی مخاطب را با خود همراه میسازد؛ بیآنکه به ورطه کلیشه و هجو بیفتد.
فیلم اگر چه در غالب کمدی صرف تعریف نمیشود اما اثری طنازانه و شیرین است با ریتم و ضرباهنگی دلنشین که نشان از فیلمنامهای قابل اعتنا دارد. در واقع باید گفت فیلم در مرحله فیلمنامه شکل واقعی خود را گرفته است.
در سینمای بیخلاقیت این ساله جای خالی چنین آثاری در سینما ما خالیست.
«اسفند» فیلمنامه چشم اسفندیار است
فیلم «اسفند» بیشترین لطمه را از فیلمنامه میخورد؛ جایی که داستان فیلم میان کاراکتر شهید علی هاشمی و عملیات خیبر در نوسان است. در نتیجه در پایان تماشاگر نه آن را درک کرده و نه این را هضم. به همین جهت نه شهید هاشمی در فیلم به خوبی معرفی میشود و نه عملیات خیبر شایستگی به تصویر کشیده شده است.
جنگ آنقدر قصه ناگفته و ناشنیده دارد که میتوان گفت هنوز بخش عمدهای از آنها نه گفته و نه روایت شدهاند؛ مساله سینمای جنگ اما این نیست. تا زمانی که نگاه خودی و غیر خودی هست، تا زمانی که هنوز پرداختن به بسیاری از سوژهها، خط قرمز پررنگی دارد، آن هم در حالیکه سالهاست از جنگ میگذرد. «اسفند» در نهایت یک سوژه جذاب به هدر رفته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- «ارس، رود خروشان» روایت فاتحان شهرهای رفته بر باد است
- «پیکار با پیکر»؛ وقتی که سخن هرودوت بهانه فیلم میشود
- «مثل یک بهمن»؛ روایت خنیاگری که صدای یک قوم اصیل شد
- شورای صنفی نمایش مصوب کرد؛ آغاز اکران «بچه مردم» و «غریزه» از ۳۰ مهرماه
- گزارشی از گیشه سینماها؛ فیلمهای جدید ۱۹ میلیارد در ۳ روز فروختند
- به یاد آرش کوردسالی؛ فیلمساز نجیبی که جوانمرگ شد
- از انیمیشنی ناتوان در جذب مخاطب تا ایدههایی هدر رفته و با ساختار تکراری
- یک کمدی شیرین و یک فیلم که فقط کام را تلخ میکند
- «موسی کلیم الله» بیگ پروداکشن ناامیدکننده
- یک کمدی کمرمق، یک داستان واقعی و فیلمی که نامش آن را لو میدهد
- چرا فیلم «اسفند» به بدی فیلم «اشکِ هور» نیست؟
- «بچه مردم»؛ فیلمی که به دیگران جوالدوز میزند، اما از زدن سوزن به خودی باز میماند
- نقد «صنم» و «آنتیک»/ از چرایی حضور یک فیلم در جشنواره تا اثری که محترم ماند
- نقد و بررسی بلندترین پلان-سکانس سینمای مستند ایران
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار
