سینماسینما، محمد حقیقت
فیلم «گاو» اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره کن آغاز کرده بود. با توجه به سند به دست آمده نخستین نمایش جهانی شاهکار داریوش مهرجویی، در بخش ۱۵ روز کارگردانان کن در سال ۱۹۷۱ بود. تا به امروز در همه جا از جمله کتاب هایی درباره تاریخ سینمای ایران، نوشته شده که این فیلم نخستین بار در صحنه جهانی در جشنواره ونیز در سال ۱۹۷۱ به نمایش درآمده، اما شواهد چیز دیگری می گویند.
بنا به نوشته های منتشر شده و همچنین گفتگوی فرخ غفاری با من در دسامبر ۱۹۹۲ (درپاریس) گاو، در ایران ابتدا در سومین دوره جشن هنر شیراز سال ۱۳۴۸، بنمایش درآمده بود. در آنجا یک کارگردان فرانسوی به نام رنه والتر آنرا دیده بود و سخت شیفته آن شده بود و توانسته بود یک نسخه ۳۵ میلیمتری آن را با خود به فرانسه بیاورد (رجوع شود به ماهنامه فیلم ۴۷۷ – مرداد ۱۳۹۳ صفحه ۴۰) سالها پیش روزی با ایشان در سینما اتوپیا در پاریس آشنا شدم و وی به من گفته بود که هم او بوده که مسبب مطرح شدن فیلم گاو در غرب شده است و آنرا با خود به فرانسه آورده بود که البته در ماه ژوئن ۲۰۱۴ که این فیلم در پاریس به نمایش عمومی درآمد و داریوش مهرجویی هم حضور داشت این مورد را تایید کرد. به تازگی در تحقیقات جدید متوجه شدم که وی در ابتدا کپی این فیلم را در اختیار جشنواره کن، بخش ۱۵ روز کارگردانان گذاشته بود که آنها فیلم را نشان داده بودند. این دوره جشنواره در تاریخ ۱۲ تا ۲۷ ماه مه ۱۹۷۱ برگزار شد و دقیقا در کاتالوگ آن همه مشخصات خلاصه داستان چاپ شده.

کاتالوگ جشنواره کن که نام فیلم گاو در آن آمده است
این بخش جشنواره کن مسابقه ای نبود و فیلمهای متفاوت و آوانگارد را در آن موقع نشان میداد لذا برخی از فیلمهای آن میتوانست در جشنواره های دیگر هم شرکت کند. سه ماه بعد از این تاریخ، در جشنواره ونیز در تاریخ ۲۵ آگوست تا ۶ سپتامبر ۱۹۷۱ برپا شده بود، گاو در آنجا به نمایش در آمد که بدون زیر نویس بود و کارگردان خود نیز حضور داشت. در آن جشنواره توانست جایزه فیپرشی – منتقدین بین اللملی- را به دست بیاورد و بسیار مورد توجه قرار گرفت. و در پایان سال ۱۹۷۱ گاو به بخش مسابقه جشنواره شیکاگو رفت و جایزه هوگوی طلایی را برای بازیگری عزت الله انتظامی به دست آورد.


لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
- گزارش محمد حقیقت از کن ۲۰۲۶؛ یک فیلم فرانسوی در صدر جدول منتقدان/ محبوبیت پایینِ «داستانهای موازی»
- یادداشتی بر فیلم «فیورد»؛ یک اروپا و دو تربیت
- فیلم «مولن» تماشاگران را منقلب کرد
- روایتی از هفتاد و نهمین دوره جشنواره کن/تلاش برای دیده شدن زنان فیلمساز
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود





