سینماسینما، لیلا علیپور
میگویند درباره اظهارات اینستاگرامی آن بازیگر ننویسید تا او به مقصودش که دیده شدن است نرسد. در مسمومترین فضا و در شفافترین جوامع یک امر مسلم وجود دارد: نمیتوان برای مردم تعیین تکلیف کرد. هر کس براساس تجربههای زیسته خود با امور برخورد میکند. ولی چرا با اینکه خیلیها از مقصود آن ویدئو مطلع هستند، باز به نقدش میپردازند؟ چون اینجا میتوانی یک صفحه شخصی داشته باشی با مخاطبین خودت دنیای کوچک شده مخصوص خودت. حکمران آنجا تو هستی، و چه کسی است که نداند هر انسان چقدر قدرت دوست دارد. حتی قدرت ناشی از مهربان و خوشقلب بودن! اینجا سرزمینی است با جزیرههایی که پشت سر هم ردیف میشوند و حتی برای بیشتر خواندن و شاید بیشتر فهمیدن باید روی more فشار داد. سرزمینی است پر از سروصدا و ازدحام. از هر گوشه کسی میگوید مرا ببین من هستم من اینجام! و این سرزمین تنها یک قانون دارد: قانون بقا و بقا در دیده شدن است چه اخلاقی و چه گاهی مغایر با برخی ارزشهای انسانی. و البته در نهایت همه اینها یک چیز وجود دارد: ایگو. ایگوی کوتاه شده تا بلکه با فروتنی خود را عرضه کند. ایگوی به سقف چسبیده و… ذات اینجا این است. حتی ذات این نوشته هم این است! هیچ کس نمیتواند دنیای بدون «خودش» را تصور کند. و اینجا در این جزیره های گاهی پرسکنه و گاه کم جمعیت «منِ» هر فرد و قانون اول آخر آن یعنی بقا حکمرانی میکند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بازداشت عامل تهدید بازیگر مطرح زن به انتشار تصاویر خصوصیاش در اینستاگرام
- شهاب حسینی از اینستاگرام خداحافظی کرد
- میخوام دیده بشم، به هر قیمتی
- یادداشتی که میرکریمی درباره سردار سلیمانی نوشت و اینستاگرام آن را حذف کرد
- شکار دختران در اینستاگرام به بهانه انتخاب بازیگر
- واکنش ریحانه پارسا به انتقادات از تصاویر اخیر اینستاگرامش
- جنگ سنگین اینستاگرام با یوتیوب و توییتر بر سر «ویدیو، پادشاه آینده»
- اعتراض عدهای از بازیگران سابق سینما و تلویزیون به شایعه تعطیلی اینستاگرام/طنز
- واکنش جالب تابناک به خبر تولید سریالهای اینستاگرامی دردنیا و طعنه و کنایه جالب به مدیران سینمایی
- عکسی متفاوت از الناز شاکردوست، خالی از تقلید و تعصب!
- دهنمکی «هاشمیها» را میسازد!؟
- بهاره رهنما و یک گریم عجیب/عکس
- نوشته عجیب و غریب یک بازیگر زن سرشناس در اینستاگرام/ من خودم مخترع فحشم…!
- عکسی که گلزار از ایرج قادری به اشتراک گذاشت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





