سینماسینما، لیلا علیپور
خاطراتی هستند که بسیار شخصی و متعلق به حریم خصوصی افرادند؛حتی اگر خود آن فرد حریمش را بشکند و در ملاعام آن را جار بزند؛ برای جلب توجه و یا هر نقصانی در سلامت روان. هنرمندان ایرانی مخصوصا در دوران کرونا که با تعطیلی سینماها و سالن های تئاتر، بیشتر از قبل خطر فراموش شدن را حس می کنند، غالبا در اینستاگرام به هر روش معقول و گاهی نامعقول سعی دارند چهره و شخصیت خود را در میان افکار عمومی زنده نگهدارند. فشار روانی ناشی از کرونا هنرمند و غیرهنرمند نمی شناسد و بالاخره جایی، کاری و حرکتی که از این فشار کم کند مورد استقبال قرار میگیرد. اما ژانر روزمره نویسی مرسوم در فضای مجازی به سمت و سویی سالم نمیرود. روزمره نویسی هایی که شاید در نبود معاشرت های معمول به سبب کرونا، باری حسی از دوش نویسندهاش برداشته باشد اما اینکه برای مخاطب هم مفید خواهد بود یا نه جای تردید وجود دارد. چه بسا خشم، پوچ گرایی، احساسات منفی نویسنده در ذهن خسته مخاطب رسوخ کند. مساله اما فقط روزمره نویسی نیست. ویدئوی چای خوردن، عکس کتاب خواندن، جملات انگیزشی نوشتن همه تلاشی است از سوی هنرمندان که آی جماعت من هستم، مرا از یاد مبرید! در سینمایی که فالوئرهای اینستاگرام در پیشنهادات برای بازی در فیلم ها نقش آفرین هستند شاید هنرمندان هم چارهای جز این نداشته باشند؛ اما مساله ای وجود دارد. همانطور که حق هر فرد است که در صفحه شخصی خود هر چه میخواهد بنویسد، مخاطبان هم حق دارند و لاجرم بر مبنای همان داده هایی که از هنرمند دریافت می کنند ذهنیتی از او در ذهنشان نقش میبندد. پس اگر من به جای هنرمندان بسیار فعال و پرتکاپو در اینستاگرام بودم هوشمندانه تر عمل میکردم و در انتخاب مشاورانم دقت بیشتری می کردم. به هر حال، جای کسی نیستم و از منظری که من ایستاده ام تلاش برخی هنرمندان برای دیده شدن، به تقلا بیشتر می ماند. در کنار این بحث، موضوع دیگری هم وجود دارد. حدومرز روزمره نویسی! تا کجا میتوان پیش رفت؟! تا آنجا که خودت حتی به حریم کاملا شخصی خودت احترام نگذاری و با کلمات مشمئز کننده خصوصی ترین اتفاق زندگیات را بنویسی و منتشر کنی؟ یا آنقدر در روابط خودت غرق باشی که دعوا و بحث با همکارانت را به صحنه عمومی بکشی؟ آیا همه اینها جز برای دیده شدن است که اگر نبود روشهای معقول تری هم برای حل و فصل تمام اتفاقات وجود دارد. بله! حق هر فرد است که در صفحه شخصی خود هر چه میخواهد بنویسد و حق مخاطب که براساس همانها قضاوت کند حتی اگر بارها شما در صفحه خود در مذمت قضاوت کردن فکت از فلان نویسنده و فیلسوف آورده باشید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بازداشت عامل تهدید بازیگر مطرح زن به انتشار تصاویر خصوصیاش در اینستاگرام
- اینجا فقط قانون بقا حکمرانی میکند
- شهاب حسینی از اینستاگرام خداحافظی کرد
- یادداشتی که میرکریمی درباره سردار سلیمانی نوشت و اینستاگرام آن را حذف کرد
- کاسه کوزه را سر فضای مجازی نشکنید، ما بیتعارف همین هستیم/ «روی خط»
- پرستویی دوباره در دفاع از جوان: دست به دست هم بدهید تا اینترپل رامبد و همسرش را دستگیر کند
- نقاشیهای فاطمه معتمدآریا برای نورالدین زرینکلک!
- ناراحتی رضا درمیشیان از «مرگ اخلاق» در سینمای ایران
- واکنش احساسی رضا رشیدپور به آتشسوزی بازار تبریز
- سعید روستایی، هومن بهمنش و عادل فردوسیپور پس از یک جلسه کاری + عکس
- شکار دختران در اینستاگرام به بهانه انتخاب بازیگر
- رضا کیانیان: کار سیاسی نمیکنم، بلندگوی کسی هم نیستم
- واکنش علی ملاقلیپور به معلم انقلاب خواندن علی شریعتی
- واکنش اینستاگرامی ارژنگ امیرفضلی به شایعه تمسخر اعتراض دانشجویان در «خندوانه»
- انتقاد مهراب قاسمخانی از فحاشی در فضای مجازی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





