ما اهل رسانه- بهطور مشخص حالا رسانههای فرهنگی و سینمایی- چرا مدیران را پاسخگو نمیکنیم؟ چه در دوران مسئولیت و چه بعدش. چرا مدیرانی را که دورانشان تمام شده ول میکنیم بروند پی زندگیشان؟ چرا یقهشان را نمیگیریم که آقاجان بیا درباره اقداماتی که کردی و تبعاتش پاسخ بده. حالا چه عملکرد مثبت و چه منفی. بیا بنشین و بگو و از عملکردت دفاع کن، دلایلت را بگو. درباره عملکرد مدیرانت حرف بزن. رک و راست و صریح.
بابت همچه کاری که نمیگیرندمان. خیلی جاها به عنوان رسانه دست و دهانمان بسته است ولی بعضی جاها خودمان کم کاری میکنیم. کارِ حداقلیمان را که باید انجام دهیم دستکم.
دوم اینکه چرا ما به سرعت، مدیران جدید را وادار نمیکنیم که بیا بنشین ببینیم برنامهات چیست. تو که مسئولیت مهم پذیرفتهای بیا ببینیم اصلا برنامه داری؟ حوزه کاریات و اقتضائاتش را میشناسی؟ از مشکلاتش خبر داری؟ یا میخواهی با تاتیتاتی و آزمون و خطا روی کلهی کچل ما اوستا شوی؟ بیا درباره عملکرد خودت در چندسال گذشته حرف بزنیم. ببینیم اصلا خودت را جزو بانیان وضع موجود میدانی یا نه؟ منتقد وضع موجودی یا مویدش؟ به کجاهایش انتقاد داری و کجاهایش را تایید میکنی؟ عملکرد کدام مدیران را تایید میکنی، کدامها را نه و چرا؟ بیا بنشین ببینیم اصلا میخواهی چه کنی؟ چند مرده حلاجی؟ نباید بگذاریم کسی سه، چهارسال دیگر را با آزمون و خطا و تصمیمات غلط به باد دهد. هر مدیری وقتی میخواهد تصمیمی بگیرد باید بداند که هزینهها و مسئولیتش را بپذیرد و پاسخگو باشد. بداند که گریزی از تبعاتش ندارد.
کار اصلی ما به عنوان رسانه باید تحلیل و مطالبه و پاسخگو کردن مدیران باشد، به اشد و اصرحِ وجه. هرکسی مسئولیت میگیرد باید بداند که بدهکار ماست نه طلبکار ما. ما باید مراقب حرکات او باشیم نه او مراقب ما، او باید خدمت کند و ما خدمت بگیریم. اینطور هم نیست که پایش را روی پا بیندازد و هرکاری دلش خواست بکند. اینطور هم نیست که وقتی میرود کسی نگوید بیا پاسخ بده که چه کردی. این ماجرا فقط به سود مدیران است و به ضرر مردم. رسانه باید جلوی این روال غلط را بگیرد.
من همینجا آقایان خزاعی و فریدزاده را جدا جدا به یک گفتوگوی صریح و چالشی زنده در هرکجا که بگویند دعوت میکنم. ببینیم کدامتان شجاعترید…. پس خبر از شما.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- حقیقتِ حذف/ وقتی حذف، جای گفتوگو را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی میگیرد
- آغاز شمارش معکوس برای میزبانی فارس از جشنواره جهانی فیلم فجر
- کانون کارگردان سینمای ایران درخواست کرد؛ شورای پروانه ساخت را برچینید/ ممیزی فیلمنامهها را پایان دهید
- خلف وعده سازمان سینمایی/ خانه سینما از حضور در کمیته انتخاب نماینده ایران برای اسکار کنارهگیری کرد
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند






