سینماسینما، فریبا اشوئی
«بیرو» سومین فیلم بلند مرتضی علی عباس میرزایی در مقام فیلمساز بعد از دو فیلم «انزوا» و «خون خدا» است.
انزوا فیلم اول این کارگردان که شروع حرفه ای فیلمسازی اوست سوژه ای پرخطر و پردست انداز داشت که میرزایی توانست تا حدودی از پس آن برآید و برای شروع، فیلمی قابل دفاع بسازد. خون خدا، فیلم دوم این فیلم ساز از اتمسفر شخصی تری برخوردار بوده و به دغدغه های هنری در حرفه فیلمسازی وفادارتر است تا محتوا و رضایت مخاطب.
بیرو، سومین فیلم بلند عباس میرزایی اما از دو فیلم دیگرش پر مخاطب تر خواهد بود. چرا که سوژه ای مردمی تر دارد و قصه زندگی قهرمانی را روایت می کند که در دل میلیون ها ایرانیِ فوتبال دوست ارج و قربی خاص دارد.
بیرو، درامی اجتماعی ورزشی و البته شخصیت محور است که بیوگرافی یکی از قهرمانان فوتبال کشور را پیرنگ اصلی خود قرار داده است. همه چیز از شروع و شکل گیری یک علاقه آغاز می شود. علاقه ای که به دلایل مختلف به عشق و استقامت تا پیروزی و قهرمانی و نهایتا پیروزی اراده ختم می شود. فیلم علیرغم پیام پرطمطراق و انگیزشیای که دارد، فیلم بی ادعایی است و برخلاف دو فیلم قبلی فیلمساز، خیلی درگیر هنرنمایی هایی بصری نیست. ساده و بی تکلف قصه اش را روایت می کند. در این سادگی البته تعمدی هم است. تعمدی که باعث شده فیلم دلنشین تر شود و راحت تر بتواند با مخاطبش ارتباط برقرار کند. طبیعتا قصه زندگی علیرضا بیرانوند تا امروز قصه پرفراز ونشیبی بوده است و برای سرو شکل دادن به این همه پیرنگ در یک قصه شخصیت محور، تبحر، کدگذاری و بخصوص ایجاز در پرداخت روایت، حرف اول را می زند. به طوریکه مخاطب با دیدن فیلم خیلی درگیر حواشی نشود و قلب پیام را به راحتی دریافت کند. عباس میرزایی در تصویر روایتش در این چارچوب خوب عمل کرده است.
فیلم با وجود شخصیت های متعدد و وقایع ریز و درشت پیش روی قصه، توانسته است بده بستان های خوبی در بزنگاه های دراماتیک با مخاطبش برقرار سازد. پیرنگ های فرعی دیگری نیز در طول فیلم مطرح است. از جمله شرایط سخت ورود به فوتبال حرفه ای، فوتبال پایتخت نشین، حضور پارتی و پول در این حرفه و… که فیلمساز با هوشمندی همه را در کنار پیرنگ اصلی بدون اغراق و درشت نمایی پیش می برد و در جان داستان می نشاند، بدون این که متهم به شعار دادن شود. در پایان می توان به بازی خوب بازیگر اصلی(حسین بیرانوند) و موسیقی خوب پیام آزادی، به عنوان نقاط قوت فیلم اشاره کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- تقوایی، کاشف سکوتها و رازهای ناگفته
- «ناتوردشت»؛ قصهای از وجدان، آبرو و جمعیت
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر





