سینماسینما، فریبا اشوئی
«بیرو» سومین فیلم بلند مرتضی علی عباس میرزایی در مقام فیلمساز بعد از دو فیلم «انزوا» و «خون خدا» است.
انزوا فیلم اول این کارگردان که شروع حرفه ای فیلمسازی اوست سوژه ای پرخطر و پردست انداز داشت که میرزایی توانست تا حدودی از پس آن برآید و برای شروع، فیلمی قابل دفاع بسازد. خون خدا، فیلم دوم این فیلم ساز از اتمسفر شخصی تری برخوردار بوده و به دغدغه های هنری در حرفه فیلمسازی وفادارتر است تا محتوا و رضایت مخاطب.
بیرو، سومین فیلم بلند عباس میرزایی اما از دو فیلم دیگرش پر مخاطب تر خواهد بود. چرا که سوژه ای مردمی تر دارد و قصه زندگی قهرمانی را روایت می کند که در دل میلیون ها ایرانیِ فوتبال دوست ارج و قربی خاص دارد.
بیرو، درامی اجتماعی ورزشی و البته شخصیت محور است که بیوگرافی یکی از قهرمانان فوتبال کشور را پیرنگ اصلی خود قرار داده است. همه چیز از شروع و شکل گیری یک علاقه آغاز می شود. علاقه ای که به دلایل مختلف به عشق و استقامت تا پیروزی و قهرمانی و نهایتا پیروزی اراده ختم می شود. فیلم علیرغم پیام پرطمطراق و انگیزشیای که دارد، فیلم بی ادعایی است و برخلاف دو فیلم قبلی فیلمساز، خیلی درگیر هنرنمایی هایی بصری نیست. ساده و بی تکلف قصه اش را روایت می کند. در این سادگی البته تعمدی هم است. تعمدی که باعث شده فیلم دلنشین تر شود و راحت تر بتواند با مخاطبش ارتباط برقرار کند. طبیعتا قصه زندگی علیرضا بیرانوند تا امروز قصه پرفراز ونشیبی بوده است و برای سرو شکل دادن به این همه پیرنگ در یک قصه شخصیت محور، تبحر، کدگذاری و بخصوص ایجاز در پرداخت روایت، حرف اول را می زند. به طوریکه مخاطب با دیدن فیلم خیلی درگیر حواشی نشود و قلب پیام را به راحتی دریافت کند. عباس میرزایی در تصویر روایتش در این چارچوب خوب عمل کرده است.
فیلم با وجود شخصیت های متعدد و وقایع ریز و درشت پیش روی قصه، توانسته است بده بستان های خوبی در بزنگاه های دراماتیک با مخاطبش برقرار سازد. پیرنگ های فرعی دیگری نیز در طول فیلم مطرح است. از جمله شرایط سخت ورود به فوتبال حرفه ای، فوتبال پایتخت نشین، حضور پارتی و پول در این حرفه و… که فیلمساز با هوشمندی همه را در کنار پیرنگ اصلی بدون اغراق و درشت نمایی پیش می برد و در جان داستان می نشاند، بدون این که متهم به شعار دادن شود. در پایان می توان به بازی خوب بازیگر اصلی(حسین بیرانوند) و موسیقی خوب پیام آزادی، به عنوان نقاط قوت فیلم اشاره کرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- «دکتر خوب»؛ از نقص تا نبوغ، جراحی که قواعد انسان بودن را دوباره مینویسد
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- تقوایی، کاشف سکوتها و رازهای ناگفته
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند





