سینماسینما، فریبا اشوئی
مادر بالذاته واژه مقدسی است که بر تارک هفت نوع هنر، همواره خوش نشین بوده و خوش درخشیده است. سینما نیز به عنوان هنر هفتم،در مقام مادر قصه های زیادی را به تصویر کشیده است. فیلم مادر ساخته زنده یاد علی حاتمی شاید زیباترین و پرخاطره ترین نمونه آن، در سینمای وطنی باشد. بی مادر فیلم بلند سینمایی سید مرتضی فاطمی هم قصه اش را با قهرمانی یک مادر روایت می کند.
ملودرامی خانوادگی اجتماعی که پی رنگ اصلی آن موضوع رحم اجاره ای است. ماجرای رحم اجاره ای چیزی حدود یک دهه است که در محافل پزشکی مطرح شده و سر و شکل قانونی و شرعی هم پیدا کرده است. در طول همین یک دهه، این موضوع سوژه داستان های مختلفی در عرصه ادبیات، نمایش و سینما بوده است. بنابراین بی مادر تا این جای کار در انتخاب عنوان فیلم و سوژه، موفق عمل کرده است. اما مشکل فیلم از کم جانی و ناکارآمدی خود داستان است. فاطمی در مقام نویسنده و کارگردان، تلاش کرده تا با افزودن چند داستانک(پی رنگ فرعی) به کمک قصه اصلی بیاید. اما متاسفانه خود این داستانک ها آن قدر الکن و ابتر هستند که فقط توانسته اند داستان اصلی را خط خطی و مخدوش کنند. مهروز قهرمان اصلی، در اصل گذشته ای ندارد. تنها شرحی از حالش با مخاطب به اشتراک گذاشته می شود که متاسفانه آن شرح حال نیز گویاتر از گذشته او نیست. تکلیف شخصیت برادر مهروز هم با خواهر و زندگی اش نامشخص است. شاید پرورش سگ که شغل اوست نمادی از کاراکتر محمود برادر مهروز باشد که قادر است هم بگیرد و هم نگهبانی دهد. نانش را هم از حلقوم همان سگ در بیاورد(اشاره به دیالوگی از محمود).
اما خانواده های مرجان و امیر علی چه رابطه علل و معلولی با زندگی آن ها دارند؟! آیا حضورشان صرفا دهن کجی است که ببینید ما بچه داریم و شما ندارید؟!
سیر استحاله مهروز از قبول ماجرا تا خروجش از قصهی زوج امیر علی و مرجان، با استناد به چه علل و عواملی صورت می پذیرد؟ نکته قابل توجه درباره این فیلم، دقیقا این است که اساسا عناصر درام به قدر کفایت در متن موجود هستند اما فیلمساز در به کارگیری آنها توانمند نیست. هیچ ماجرا و گره افکنی در میانه این ایستاییِ نفس گیر وجود ندارد که داستان با آن کمی جان بگیرد ومخاطب را با خودش همراه سازد.
بی مادر می توانست یک فیلم ملودرام خانوادگی خوب باشد اما عدم توانایی در پرداخت قصه و پیشبرد فرآیند دراماتیزه، آن را به یک فیلم خنثی و ناموفق بدل ساخته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «دکتر خوب»؛ از نقص تا نبوغ، جراحی که قواعد انسان بودن را دوباره مینویسد
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- چالشهای حفظ حریم خصوصی، از ناصر تقوایی تا پژمان جمشیدی
- تقوایی، کاشف سکوتها و رازهای ناگفته
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار





