سینماسینما، کیوان کثیریان
در روزهایی که آن چهارده بازیکن فوتبال استعفا دادند، من یک نوجوان دبیرستانی بودم؛ خواننده پروپاقرص مجله کیهان ورزشی و به شدت پیگیر فوتبال. آن روزها را خیلی دقیق یادم هست. به هرحال این واقعه یکی از دقایق مناقشهبرانگیز تاریخ فوتبال ایران و از نقاط عطف آن است.
از سر کنجکاوی و حرف و حدیثهایی که جسته و گریخته از دوستانی که فیلم پرویزخان را در جشنواره دیدهبودند، شنیدم در ایام نوروز به دیدن فیلم رفتم.
متاسفانه یک فیلم ناامید کننده، ناشیانه دیدم که تلاش فراوانی در تحریف تاریخ به خرج داده بود.
وقتی کسی نه با فضای فوتبال آشناست، نه درست و حسابی فوتبالیستها را میشناسد، نه بلد است یک صحنه باورپذیر داخل زمین فوتبال و بیرون زمین بسازد، نه تحقیق بدردبخوری کرده، نه تسلطی در فیلمسازی دارد و نه بلد است از زاویه درستی به ماجرا نگاه کند، نتیجهاش میشود یک فیلم یکسویهی سفارشی که نه به لحاظ تاریخی قابل اعتناست، نه از حیث سینمایی به حداقلها دست پیدا میکند.
حالا بگذریم از شبیه سازیهای مبتدیانه و فوکوس زیاد روی فقط سه چهار بازیکن خاص در آن تیم ملی جوان. فکر کنید یک کریم باوی یک متر و نیمی داریم و یک عابدزادهی یک متر و شصت سانتی تپل! نامجو مطلق و رحیمپور و طاهری و محمد ژاله مستقیم و چندتای دیگر هم انگار کلا نیستند. فیلم حتی در انتخاب بازیگر به سن دهداری هم توجهی نداشته. دهداری هنگام مرگ ۵۹ سال داشت و جناب پورصمیمی در هشتاد سالگی نقش دهداری را در ۵۳ سالگی بازی کرده است.
بهگمانم کارگردان که فیلمنامه نویس هم هست نهایتا از روی چهار تا تیتر مجلات آن زمان و شنیدههایش، حدسهایی زده و چیزهایی برای خودش نوشته. حتی به خودش زحمت نداده با آدمهای درگیر ماجرا حرف بزند. پس عجیب نیست اگر هر دوسوی ماجرا شاکی میشوند و فیلم را تحریف تاریخ میدانند؛ هم حمید درخشان و هم احمدرضا عابدزاده.
فیلم از دهداری نه یک قهرمان که یک شخصیتِ تخت، غیرمنعطف، کاملا بیمنطق، بیجهت سختگیر و خودخواه و متکبر ساخته اما بسیار علاقه دارد که ما او را “اصولگرا” بدانیم. از او هیچ برنامه و استراتژی و تاکتیک فنی نمیبینیم. فقط پندهای بیخاصیتِ اخلاقی میدهد و توصیههایش به بازیکنان، آدم را یاد کارتون فوتبالیستها میاندازد.
فیلم اما به گمان من درباره لزوم خالصسازی و مزایای آن است. مرحوم پرویز دهداری را هم در جایگاه عامل مستقیم این خالصسازی تصویر کردهاند که طبعا یک جریان قوی حاکمیتی از او پشتیبانی میکند. اینکه طبق ادعای فیلم، مجلس، ارتش، دولت، رییس سازمان تربیت بدنی و حتی مردم دهداری را نخواهند و با حضور او مخالف باشند ولی او بهطرز مشکوکی سر جایش باقی بماند، معنای کاملا مشخصی دارد.
خلاصه که آقای اوج! سفارش دادی درست، ولی پولت را -پول ما را- دور ریختی.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اولین روز مسترکلاس «شکوه سینما» برگزار شد
- در برنامه خط فرضی مطرح شد؛ باید راوی این دوران باشیم تا گرفتار جعل نشود
- چند تماشاگر برای فیلمهای نوروزی به سینما رفتند؟
- مردی که تد لاسو نبود/ نگاهی به فیلم «پرویز خان»
- در سینماتک خانه هنرمندان ایران مطرح شد؛ «شکارچی گوزن» از تراژدی جنگ تا جادوی سینما/ دنبال داستان نباشید!
- پیمان معادی پاسخ میدهد؛ واکنشها به اتهام دو بازیگر زن به سعید پورصمیمی چه بود؟
- گفتوگوی خبرگزاری دانشجو با کیوان کثیریان (بخش دوم)/ هنر دستوری نیست و هنرمند باید بتواند در یک فضای باز خیالش را پرواز بدهد
- معرفی هیات انتخاب چهارمین جشن فیلم کوتاه ده
- نعل وارونه جشنواره فجر
- جشنواره فیلم فجر؛ یک خودزنی غمانگیز
- کیوان کثیریان: تکصدایی نتیجه سپردن نظارت بر تولید محتوای فضای مجازی به صداوسیماست
- کاناپه در کمد، روزهای ابدی روی آنتن
- کیوان کثیریان: سیستم داوری در جشنواره فیلم فجر باید اصلاح شود
- طباطبایینژاد: جشنواره فیلم فجر یک آیین است
- چالشهای برگزاری جشنواره فیلم فجر/ شرایط سخت، ایدههای خلاقانه میطلبد
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





