سینماسینما، حمید عبدالحسینی*
در سالهای اخیر شاهد حجم بیشماری از علاقهمندان به هنر در میان نسل جوان بودهایم که تعداد انبوهی از آنها را دوستداران عرصهی بازیگری تشکیل میدهند که این امر به ویژه در دههی ۹۰ و پس از گسترش فضای اینترنت و سربرآوردن اپلیکیشنهای متنوع ارتباطی بیش از پیش تشدید شد که یکی از دلایل اصلی این اقبال، عرضهی زندگی کاری و حتی شخصی فعالین عرصهی هنر و خاصه سینما در چنین پهنهای بود. توصیه همیشگی مدرسین و هنرمندان طراز اول هنرهای نمایشی مبنی بر آموختن الفبای این حرفه در حوزه ی تئاتر، باعث شد شاهد ورود مجموعهی انبوهی از بازیگران و کارگردانان و به تبع آن سایر زمینههای فعالیت در این رشته باشیم. طبیعتا افراد تازه رسیده به سبب خاستگاههای مختلف اعم از اهداف و سطح علمی، سواد و دایرهی مطالعات و نیز رشتههای مرتبط و غیرمرتبط در یک جایگاه قرار نمیگیرند و برخی از آنها که کم نیز نیستند پس از مدتی با حضور و تجربهی یک یا دو کار از گردونه رقابت خارج میشوند اما مابقی آنها که دارای مقصد مشخص و نیز مستعد ادامهی مسیر هستند با چالشهایی روبهرو میشوند که ادامهی راه را برای آنها کند و یا ناممکن میسازد. پرداختن به این مسائل و مشکلات، هدف این نوشته نیست که تاکنون مطالب فراوانی در این خصوص بیان شده و متاسفانه در بیشتر موارد دستاوردهای ملموسی هم به همراه نداشته است؛ اما سوالی مهمتر وجود دارد. با وجود اینکه درصد زیادی از تولیدات تئاتر کشور توسط همین قشر و جوانانی که جزو چهرههای مطرح و نام آشنای تئاتر محسوب نمیشوند در جریان است و با وجود شرایط دشوار اعم از نداشتن دستمزد مشخص، بیمه و… و معضلات بیماری کرونا که در طول سال گذشته بیشترین آسیب را بر پیکرهی نحیف تئاتر وارد کرده همچنان این علاقهمندان و درواقع عاشقان نمایش هستند که چراغ صحنه را روشن نگاه داشتهاند؛ پس به راستی چرا حجم انبوه فضای رسانهای کشور همچنان در اختیار گروه معدودی از چهرههای مطرح و نام آشنا قرار دارد و توجهی به این گروههای ناآشنا نمیشود؟ چرا سالهاست شاهد ورود چهرههای جدید از میان این افراد به جرگه و جریان به اصطلاح حرفهای و رسمی تئاتر و سینما نیستیم؟! چرا حداقل حمایتی توسط نهادهای متولی این عرصه چه سازمانهای دولتی و چه تشکلهای صنفی از جریان تئاتر دانشجویی و در معنای صحیح گروههای مستقل نمی شود؟! پاسخ همهی این سوالات و بسیاری پرسشهای دیگر در گرو ایجاد یک پل بین دو حیطهی هنرمندان تئاتر و سینمای غیر مطرح با فعالین صاحبنام هست تا افرادی که به معنای واقعی جزو نیروهای جوان اما مستعد، آیندهدار و با چشمانداز محسوب میشوند بتوانند بعد از مدتی به جریان اصلی بپیوندند و روی آنها سرمایهگذاری شود. نسلهای تازهای که میتوانند جانی تازه بر کالبد در حال احتضار سینما و تئاتر ایران بدمند و علاوه بر جلوی دوربین و روی صحنه در سایر حیطهها از جمله نویسندگی، طراحی هنری، موسیقی، تدوین، کارگردانی و… بنیانگذار آثاری پیشرو باشند و سیل مخاطبین بهروز و علاقهمند به این تولیدات را جلب و جذب کنند. برای تحقق چنین امر مهمی عزم همگانی لازم است و توجه جدی متولیان و هنرمندان صاحبان نام را توامان طلب میکند.
*نویسنده و کارگردان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- طراحی در سینما در هفته طراحی تهران
- آیا سیر تطور نمایش خانگی، کابوسی برای تلویزیون و سینماست؟
- مهر آمد، سینما هم میآید؟!
- سینمای ایران در دهه آینده/ به مناسبت روز ملی سینما
- چرا دراماتیک نیستیم؟/ سینمای جزئیات، سینمای کلیات
- فصل جدید همکاری سینما و تلویزیون با تشکیل کارگروه مشترک
- صِفر، نوزده/ سوءتفاهم دربارهی مفهوم قضاوت
- مونا فرجاد در گفتوگو با سینماسینما/ من ارتش یک نفره هستم/ بر نقش و حضور موثر نویسنده تکگوییها تاکید دارم
- هدایت هاشمی: اجازه بدهید چیزی نگویم!
- پیام علی نصیریان به وزیر ارشاد جدید/ هنر، آموزگار سخاوت و کیمیای جانبخشی و گنجینهی سعادت است
- احترام برومند: آقای رشیدی بر تئاترهای خیابانی و اجرا در فضای باز تاکید داشتند/ توصیهای مناسب برای روزهای کرونایی اهالی تئاتر
- مواضع تند و تیز وزیر پیشنهادی ارشاد/ خانه سینما وجاهت قانونی ندارد، فیلمها ضدارزش و غیراخلاقیاند
- مردی که زیاد میدانست/ در یادبود حمیدرضا صدر
- تا کی به انتظار؟!
- سینما و دههای که شصت بود!
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





