سینماسینما، یاسمن خلیلی فرد
«از یادها رفته» عنوان سریال شبکه اول سیما در ماه مبارک رمضان است؛ سریالی که بر خلاف دیگر سریالهای مناسبتی با محوریت این ماه و مسائل مربوط به آن ساخته نشده و داستانی مرتبط با تاریخ معاصر ایران (دورهی اول حکومت پهلوی) دارد.
بهرام بهرامیان، که به زعم من یکی از بهترین سریالسازان سالهای اخیر ایران بوده است، در «از یادها رفته» میکوشد تا در فضاسازی و حفظ المانهای تاریخی اثر بسیار دقیق و فکرشده عمل کند. مسلماً وجوه تاریخی کار با اندکی اغماض بهدرستی پردازش شدهاند.
اما آنچه در آن اما و اگرهایی به چشم میخورد، روایتپردازی اثر است. «از یادها رفته» به شیوهی هر سریال داستانمحوری که میتوان آن را در گونهی درامهای رمانتیک جای داد، میکوشد تا با بهرهگیری مناسب از عناصر دراماتیک خود بستر مناسبی را برای شکلگیری یک داستان عاشقانهی جذاب فراهم کند اما اشکال اینجاست که بسیاری از موقعیتهای آن به قصه تبدیل نشدهاند. از طرفی پتانسیل درونی قصه به اندازهی یک سریال دنبالهدار نیست و همین باعث میشود کار باوجود موفقیت در پردازش دیگر بخشهایش از منظر فیلمنامه کم و کسریهایی داشته باشد.
چارچوب کلی کار بر پایهی یک مثلث عشقی بنا شده است؛ همان المانی که به واسطهاش سازندگان سریال متهم به کپی برداری از سریال «شهرزاد» شدهاند اما حقیقت آن است که نوع پرداخت این مثلث عشقی تاحدودی کلیشهایست و سریال بزرگترین ضربه را از سیاه و سپید کردن کاراکترهایش میخورد.
این مطلقگرایی بهشدت کلاسیک در دستهبندی آدمهای قصه به دو قطب مثبت و منفی، منجر به عدم همذات پنداری مخاطب با آدمهای قصه میشود و از ظرافت داستان میکاهد.
نوع رابطهی شخصیتهای اصلی سریال با یکدیگر نیز به زعم من جای پرداخت بیشتری داشت.
با این حال بهرامیان همانند همیشه در پر و بال دادن به جزییات و خلق موقعیتهایی قابل تأمل از رویدادهای کوچک موفق بوده است. مثلا رابطهی مهربانو با پدر و نامادریاش، یا نوع ارتباط فروغ با شکوه السلطنه بسیار دقیق تر و خوشایندتر از بخشهای عاشقانهی کار از آب درآمدهاند.
مجموعه بازیگرانی که در «از یادها رفته» بازی کردهاند حاصل انتخابی هوشمندانهاند به جز دو بازیگر اصلی که به نقشهایشان نمیآیند. رضا یزدانی بیشک در عرصه ی فعالیت خود، هنرمند صاحبنامی است و تواناییاش را به اثبات رسانده اما از پس بازی در نقش اصلی سریالی با این موقعیت برنیامده! او تصویری سطحی از مهراد برجای میگذارد و در ارائه ی بسیاری از واکنشها و رفتارهای این کاراکتر منفعل عمل میکند. این ضعف در بازی هلیا امامی نیز دیده میشود. طبیعتاً مهربانو قرار بوده شخصیتی مستقل، تا حدودی یکدنده و بااعتماد به نفس باشد اما بازی بازیگر این شخصیت را به شخصیتی عصبی، پرخاشگر و تاحدودی گستاخ مبدل میسازد که نمیتواند همدلی مخاطب را جلب کند. نمیتوان صد در صد این ضعف را به بازیگر مربوط دانست و کاستیهایی در شخصیتپردازی نیز به ان دامن زده اند اما قطعاً بازی دو بازیگر سر و گردنی پایینتر از دیگر بازیگران سریال قرار دارد.
در مقابل، بازیگران دیگر سریال، بازیهای یکدستی دارند. از بیتا فرهی گرفته تا سیما تیرانداز، پوریا پورسرخ و حسین یاری، علاوه بر آنکه انتخابهایی مناسب برای نقشهایشان بودهاند، تصویر ملموسی را هم از کاراکترها به جا گذاشته اند.
«از یادها رفته» سریال دشواریست؛ کارگردان از پس دشواریهای تولید و اجرای کار به خوبی برآمده اما کار، در بخشهایی به سبب سانسور و نقصانهای فیلمنامهاش لطمههایی خورده که منجر میشود سریال نتواند از ظرف کلی خود بهترین بهره را گیرد و رضایت کامل تماشاگر را بدست آورد.
از بهترین بخشهای سریال، باید از موسیقی متن و تیتراژ آن نام برد؛ خصوصاً تیتراژ پایانی با شعری از استاد شفیعی کدکنی که بهشدت با محتوا و داستان سریال همسو و همخوان است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تاریخ انتشار «نیسان آبی» مشخص شد/ رونمایی از پوستر سریال
- آدمهای اشتباه/ نگاهی به فیلم «پریناز»
- خشونت افراطی در قاب سیما
- انتقاد تهیهکننده سریال رمضانی شبکه یک از آنتن دزدی شبکههای دیگر / جذب مخاطب شبکه دیگر اشتباه است
- تدارک تلویزیون برای شبهای «رمضان ۹۸»/ از کشف حجاب تا دلدادگی
- نخستین تصویر از مجید مظفری و حسین یاری در «نهنگ آبی»
- حسین یاری، ویشکا آسایش و ماهور الوند به سریال « نهنگ آبی» پیوستند
- پای شیطان چگونه به «سقوط یک فرشته» باز شد؟
- پایان فاز اول فیلمبرداری «از یاد رفته»/ آغاز مذاکره با بازیگران جدید
- ساخت «از یادها رفته» در شهرک غزالی ادامه دارد/ تکذیب بیپولی
- نگاهی به فیلم سینمایی «پریناز»/ «خورشید» از بام افتاد
- نگاهی به فیلم «پریناز»/ عقلانیت و دو روی خرافهگرایی
- «از یادها رفته» در شهرک غزالی + تصاویر
- نگاهی به فیلم «پریناز» ساخته بهرام بهرامیان/ شرکت هیولاها
- نگاهی به فیلم پریناز ساخته بهرام بهرامیان/ غرور و تعصب
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





