سینماسینما، ذبیحالله رحمانی
هر سال که میگذرد، مخاطب سینما مثل کوه یخی که در معرض آفتاب شدید آب میشود و مسئولان همچنان مشغول جلسات شورایهای بیحاصل هستند.
فیلم سوزی، عمرسوزی، پول سوزی در صدر گزارشات اهالی سینمای ورشکسته قرار گرفته و کورسوی امیدی هم متصور نیست.
عدهای هم که دغدغه اکران ندارند و مشغول ساخت فیلمهای بی خاصیت و هدایت شدهاند، در هیچ محفلی اعتراض و ناله نمیکنند، چرا که سودشان در همان مرحله تولید به جیبشان سرازیر شده است.
سینمای بدون مخاطب را باید در آرشیو ماندگار و تلخ موزه سینما جستجو کرد. بهتر نیست اداره این سینمای با وقار که سند افتخار ایران زمین است را به اهالی دلسوز آن واگذار کنید؟
بیایید اصل ۴۴ قانون اساسی را به تمام معنا در مورد هنر سینما به اجرا بگذارید.
شما که وقتی فیلمها دچار چالش میشوند، نقشی کمرنگ دارید و از دفاع کردن ناتوان هستید، بگذارید بخش خصوصی و نه خصولتی به راهشان ادامه دهند تا بلکه این کشتی طوفان زده به مقصد برسد.
اگر کمی آمارهای رسمی مخاطب گریزی از سینما را ورق بزنید، متوجه عمق فاجعه خواهید بود.
این سینما در هیچ صورت به رشد و بالندگی نمیرسد، مگر اینکه از دخالتهای غیر کارشناسی و ورود افراد ناشناس نابلد و ممیزی های قرون وسطایی، رها شود.
برچسبها: ذبیحالله رحمانی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «علت مرگ: نامعلوم»؛ فیلمی که تماشاگر را میخکوب میکند
- درآمدی بر فیلم «بهانه سکوت»؛ روایت یک مصیبت در ساختاری نو
- «بهانه سکوت»؛ بهانهای برای فکر کردن
- دمیدن بر هنر، کشف نیروهای تازه نفس/ پیشنهاد یک فعال سینما به رئیسجمهوری
- یک نوع سینمای غیرمتعارف/ نگاهی به ۳ فیلم یک کارگردان
- معناسازی با تصاویر/ نگاهی به فیلم «مدار موازی»
- دوران مدیریت ویترینی
- آغاز پیش تولید سریال «روزگار حبابی»
- دلدادگی در بستر برف/ نگاهی به فیلم «برف آخر»
- یک اعتراف و چهار اعتراض
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- سریال «کلاغ»؛ شلیک به خود
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»





