سینماسینما، ذبیحالله رحمانی
هر سال که میگذرد، مخاطب سینما مثل کوه یخی که در معرض آفتاب شدید آب میشود و مسئولان همچنان مشغول جلسات شورایهای بیحاصل هستند.
فیلم سوزی، عمرسوزی، پول سوزی در صدر گزارشات اهالی سینمای ورشکسته قرار گرفته و کورسوی امیدی هم متصور نیست.
عدهای هم که دغدغه اکران ندارند و مشغول ساخت فیلمهای بی خاصیت و هدایت شدهاند، در هیچ محفلی اعتراض و ناله نمیکنند، چرا که سودشان در همان مرحله تولید به جیبشان سرازیر شده است.
سینمای بدون مخاطب را باید در آرشیو ماندگار و تلخ موزه سینما جستجو کرد. بهتر نیست اداره این سینمای با وقار که سند افتخار ایران زمین است را به اهالی دلسوز آن واگذار کنید؟
بیایید اصل ۴۴ قانون اساسی را به تمام معنا در مورد هنر سینما به اجرا بگذارید.
شما که وقتی فیلمها دچار چالش میشوند، نقشی کمرنگ دارید و از دفاع کردن ناتوان هستید، بگذارید بخش خصوصی و نه خصولتی به راهشان ادامه دهند تا بلکه این کشتی طوفان زده به مقصد برسد.
اگر کمی آمارهای رسمی مخاطب گریزی از سینما را ورق بزنید، متوجه عمق فاجعه خواهید بود.
این سینما در هیچ صورت به رشد و بالندگی نمیرسد، مگر اینکه از دخالتهای غیر کارشناسی و ورود افراد ناشناس نابلد و ممیزی های قرون وسطایی، رها شود.
برچسبها: ذبیحالله رحمانی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «علت مرگ: نامعلوم»؛ فیلمی که تماشاگر را میخکوب میکند
- درآمدی بر فیلم «بهانه سکوت»؛ روایت یک مصیبت در ساختاری نو
- «بهانه سکوت»؛ بهانهای برای فکر کردن
- دمیدن بر هنر، کشف نیروهای تازه نفس/ پیشنهاد یک فعال سینما به رئیسجمهوری
- یک نوع سینمای غیرمتعارف/ نگاهی به ۳ فیلم یک کارگردان
- معناسازی با تصاویر/ نگاهی به فیلم «مدار موازی»
- دوران مدیریت ویترینی
- آغاز پیش تولید سریال «روزگار حبابی»
- دلدادگی در بستر برف/ نگاهی به فیلم «برف آخر»
- یک اعتراف و چهار اعتراض
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما





