سینماسینما، افسون جاوید
شاید بتوان گفت «ملاقات خصوصی» یکی از کماقبالترینترین فیلمهای دههی اخیر سینمای ایران به حساب میآید. فیلمی که تلاش کرد تا «عشق» را بر بستری از موضوعات اجتماعی روایت کند.
«ملاقات خصوصی» در جشنوارهی چهلم فجر علی رغم آنکه به نسبت سایر فیلمهای جشنواره موفق شد تا تعداد بیشتری از منتقدان و همچنین مخاطبان عام سینما را با خود همراه کند اما ضربهی اول را همان ابتدا خورد و گرفتار عاقبتی شد که بسیاری دیگر از فیلمها نیز در طی این سالها با آن مواجه شدهاند؛ مثالِ آنچه که برای «عصبانی نیستم» رضا درمیشیان اتفاق افتاد و داستانِ پشت پردهها و سیاسی بودن زبانِ فیلم باعث شد تا از تمامی بخشهای جشنواره کنار گذاشته شود و به گفتهی نوید محمدزاده «کت و شلوار او اتو کرده بر جالباسی بماند» و سیمرغِ بهترین بازیگر نقش اول مرد روی شانههایش ننشیند.
این بار هم «ملاقات خصوصی» گرفتار این کنارْ گذاشته شدن شد و فیلم با آنکه نظر اغلب تماشاگران را به خود جلب کرده بود در میدان رقابتی جشنواره ناکام ماند و کنار گذاشته شد.
از سوی دیگر از اکران نوروز و اکران عید فطر هم جا ماند و حالا در شرایط متفاوتی که سینماها رونق همیشگی را ندارند و فیلم شانس تبلیغات رسانهای گسترده را نیز از دست داده، اکران شده و شاید به همین علت نوشتن از آن واجب است.
«ملاقات خصوصی» نشان داد که در بحبوحهی سالهایی که رغبت و میل تهیه کنندگان به تهیهی فیلمهاییست که بر بستری از آسیبهای اجتماعی و زندگی و روابط میان طبقات زیرین اجتماع شکل میگیرد، هنوز هم درونمایههای عاشقانه کارکرد خاص خودش را دارد و قادر است تا قریب به ۱۰۰ دقیقه مخاطب را با فیلم همراه کند.
امید شمس در این فیلم روایتگرِ داستانِ زندگی خانوادهایست که متعلق به طبقات پایین اجتماع و ساکن در محلهای ملتهباند و در همسایگی افرادی بزهکار و شرور زیست میکنند. روایت عاشقانهی فیلم هم در همین منطقه شکل میگیرد. «ایمان» برادر «پروانه» دخترِ عطار فیلم، که زمانی در مسابقات مردان آهنین برای خودش اسم و رسمی به پا کرده حالا بخاطر بدهی به یک قهرمانِ فراری تبدیل شده و پدرشان هم در زندان است.
قصهی اصلی فیلم در دو لوکیشن «زندان» و «محلات جنوب شهر» تهران شکل میگیرد در حالیکه برخلاف سایر فیلمها نه زندانش ملتهب است و آزاردهنده و نه البته محلات جنوب شهرش بیهویت.
درام، بیهیچ وقت تلف کردنی درست بعد از شکلگیری ماجرای عاشقانه، آغاز میشود و با توزیع نرم نرم اطلاعات داستان را گسترش داده و تورِ روایت عاشقانهاش را پهن میکند. این توزیع قطره چکانی اطلاعات و تعلیقهای به موقع، موجب درگیر شدن مخاطب با شخصیتها و پیگیری داستان میشود اگرچه شاید به همین علت ۲۰ دقیقهی ابتدایی فیلم و همینطور پایان آن، کمی طولانی و کش دار بنظر بیاید.
با این حال «ملاقات خصوصی» فیلمی بود که اگر در جشنواره اجازهی دیده شدن داشت و اگر در زمانی مناسب و به دور از وقایع امروز جامعه اکران میشد، شانس زیادی برای موفقیت پیدا میکرد. این فیلم به عنوان اولین ساختهی امید شمس نمرهی قابل قبول را از سینماگران در سال گذشته گرفت و امید آنکه مخاطبان نیز با استقبال از این فیلم به زحمات عوامل آن کمک کنند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- معرفی اعضای هیئت انتخاب دو بخش جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی
- یک اجرای جنونآمیز/ یادداشت کارگردان «ملاقات خصوصی» درباره بازی پریناز ایزدیار
- «ملاقات خصوصی» به سینماها میآید
- خبری از اکران جدید نیست/ سینماگران رغبت ندارند، سازمان سینمایی راه حل
- زناشویی پشت میلههای زندان/ نگاهی به فیلم «ملاقات خصوصی»
- غربتِ پیکری در دل آبها/ نگاهی به فیلم «موقعیت مهدی»
- جدول ستارههای منتقدان سینماسینما به فیلمهای چهلمین جشنواره فیلم فجر/ «علفزار» اول شد
- انصراف «ملاقات خصوصی» از داوری + اصل نامه تهیهکننده
- «علفزار» و ساختار قصه در قصهاش
- ضعف در قصهگویی، «شب طلایی» را تار کرده است
- عاشقانهی ترسو!/ نگاهی به فیلم «ملاقات خصوصی»
- ذبحِ بی دلیل منطق در پای احساس/ کوتاه درباره فیلم «ملاقات خصوصی»
- اجرای توامان مهر و محنت/ درباره بازی پریناز ایزدیار در فیلم «ملاقات خصوصی»
- زندگی پشت میلهها/ نگاهی به فیلم «ملاقات خصوصی»
- مخدر عشق/ نگاهی به تدوین فیلم «ملاقات خصوصی»
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





