سینماسینما، افسون جاوید
داستان فیلم «علفزار» ساختهی کاظم دانشی، پیش از هر چیز دارای ساختاری آکاردئونی، موزاییکی یا قصه در قصه است. فیلمساز از پروندههای به شدت ملتهب و تکان دهندهی اجتماعی که معمولا کمتر راه به بیرون پیدا میکنند بهره برده تا صدای آدمهای بسیار، با امیال، اهداف و طبقات اجتماعی مختلف را چنانچه در ادبیات پولیفونیکی هم شاهدش هستیم به گوش مخاطب برساند. به همین علت هم هست که او در این فیلم از دل یک قصه به قصهی دیگر نفوذ میکند و این باعث میشود تکیه گاه درام مشخص نباشد.
فیلمساز با یک شروع طوفانی سعی در گسترش داستانش دارد اما در ادامه با پیچیدگیها و سردرگمیهایی در قصهگویی مواجه میشود. او با خرده قصهی ابتدایی فیلم سعی دارد تا کاراکتر اصلیاش را با بازی پژمان جمشیدی وارد قصه کرده و به عنوان بازپرسی که در زندگیاش تحت فشار است اما وقوع یک حادثه او را مجبور به مواجههی با خود، تضادها، تصمیمها و دوراهیها میکند به مخاطب معرفی کند اما در ادامه مخاطب نمیتواند چیز بیشتری از این بازپرس بداند و در نتیجه با عمق شخصیتش رو به رو نمیشود تنها در لایهی ابتدایی کاراکتر باقی میماند.
در واقع حضور داستانهای متعدد با درون مایههای قابل تأمل و شخصیتهای بسیار، تمرکز فیلمساز را هم از خط اصلی داستان به در برده است، هم پرداخت خرده قصهها موفق نبوده است و در نهایت هم منجر شده تا منطق بعضی سکانسها زیر سئوال برود. نمونهاش چرخش ناگهانی کاراکتر مادر شوهرِ سارا با بازی رویا جاویدنیا که تصمیمش را بی هیچ دلیل و به یکباره تغییر میدهد.
از سوی دیگر اگرچه فیلمساز سعی در روایت قصههای مختلف به صورت همزمان با هم داشته و نخ تسبیح را هم حفظ کرده است اما این ساختار قصه در قصه و پیچیدهی فیلم، منجر به عدم تمرکز بر روی همهی شخصیتها شده و تقریبا از نیمهی فیلم به بعد شخصیتهایی که در ابتدا حضور داشتند به حال خود رها شدهاند اما در مقابل سهم بیشتری به روایت قصهی خواهرِ سارا با بازی ستاره پسیانی داده شده است.
این در حالیست که با توجه به خط اصلی داستان که بر مبنای تضادها و تصمیمات قهرمان شکل گرفته، از ابتدا هم حضور آن همه شخصیت الزامی نداشت و خللی در روند قصه ایجاد نمیکرد جز اینکه فیلمساز را در دام سکانسهای زائد بیندازد. به عنوان نمونه سکانس مواجههی مائده طهماسبی با پسرانش در حیاط کلانتری و سیلیای که او به گوش یکی از پسرانش میزند.
با همهی اینها اما کاظم دانشی در نخستین ساختهی بلند سینمایی خود نشان میدهد حرفی برای گفتن و دغدغههای مهمی دارد. او در ساختار خوب عمل میکند و هماهنگی خوبی میان ابزاری که برای پیشبرد قصه در اختیارش قرار گرفته برقرار میکند. بازیها تمیزند و پژمان جمشیدی شمایل قابل قبولی از یک بازپرس ارائه داده و حتی نباید از حضور بازیگران مکمل به ویژه صدف اسپهبدی و متین حیدرینیا غافل شد.
«علفزار» نوید حضور یک کارگردان جوان و خوش فکر را به آیندهی سینمای ایران میدهد. که او هم مثل اغلب کارگردانان جشنوارهی چهلم باید در ادامه تمرکز بیشتری بر فیلمنامه، قصه و چگونگی روایت داشته باشد. امید که بعد از پایان جشنوارهی چهلم، ضرورت بررسی فیلمنامهی آثار در صدر اهداف متخصصین امر قرار بگیرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- استوری سحر دولتشاهی از پشت صحنه «هزار و یک شب»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





