سینماسینما، رضا دانش پژوه
مامان فیلم دغدغه مندی ست. از آنجایی که پای یک زن تمام عیار در میان است. مجید برزگر در مسیر کاری اش باز اسمش در فیلم ارزشمند دیگری قراردارد که بی هیچ ادا و اطواری، قصد دارد یکی از داستانهای تهران را روایت کند. فیلم بر عکس داستان توکیو از آب درآمده است. در فیلم ازو مادر مهمان فرزند است. در مامان، فرزندان مهمان هستند. زن در فیلم مامان، یک عنصر قدرتمند برای خلق تمام لحظات فیلم است. زن فیلم به شدت سخاوتمند است آن هم در زمانه ای که زرنگی مقدم بر آن است. جنس نانسی قابل لمس است. اهل شعار دادن و بی ادعایی های دست چندم و حرافانه نیست. او تمام تلاشش را برای بروز خوشبختی در خانه کوچکش می کند. بدون آنکه بخواهد ادای قهرمان ها را دربیاورد، همه مناسبات را محکم در دست می گیرد. نه برای اینکه منافعش را حفظ کند، بلکه برای حفظ خانواده که همه در آن منفعت دارند.
داستان فیلم درباره خانواده ای عزادار است که گویا تمام مصائب خانه بر دوش زن افتاده است. زن شناسنامه داری که مشخص است شغلش چه بوده است و چه در چنته دارد. بی شک زن فیلم مامان در بحبوحه ماست مالی کردن فیلم های زیادی به اسم دفاع از حقوق زنان، کارش را خوب انجام می دهد. از پس کارهایش بر می آید و هر جا هم نمی تواند مثل بقیه گریه می کند. اما این همه مناسبات به خاطر شخصیت پردازی درستی که از زن فیلم ارائه می شود جهان فیلم را معرفی می کند و به لحنی دست پیدا می کند که آرزوی خیلی از فیلم های پر خرج و کلافه کننده است. زن فیلم در طول مراسم و تدارک عروسی پسر بزرگش و انتهای فیلم رفتار یکدست و مربوط به مادری را ارائه می دهد که مشخص است بلد است مادر باشد. بلد است چطوری با فرزندش حرف بزند. بلد است چطور از بی کسی نعره بزند و کسی صدایش را نشود. نانسی بچه هایش را بلد است. این بلد بودن آنقدر تلخ می شود که دائم خودش را به فراموشی و ندانستن می زند تا یکبار دیگر بتواند شانسش را برای خوشبخت کردن بچه هایش امتحان کند. سرنوشت فیلم به بازی درخشان رویا افشار و سالها تجربه و عشق در بازیگری، گره خورده است. رویا افشار از پس اجرای یک نقش دقیق برآمده است. اما پایان فیلم انگار پایان واقعی فیلم نیست. انگار پایانی ست که پسر نویسنده اش در حال نگارش آن است. چیدمان داستان در انتها به سمتی می رود که ما باید به خاطر بیاوریم که پسر نویسنده برای فروش فیلمنامه اش تصمیم گرفته است زندگی واقعی شان را به فیلم الصاق کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت سینمایی گرفتند
- گفتوگو با رویا افشار/ هنوز درگیر تارکوفسکی و سینمای معناگرا هستم/ حوصله مردم سر رفته و آینده برایشان مبهم است
- فیلم «ابلق» برنده تندیس دومین جشنوارۀ «نشان فی» شد
- فهرست تفصیلی سهم صاحبان آثار و سینماها در جشنواره فجر۳۹ منتشر شد
- در دفاع از فضای مجازی
- اثرِ انتظار
- سینمای ایران به کجا میرود؟
- نکته ها و تاملاتی درباره سی و نهمین جشنواره فیلم فجر
- مردم؛ تحقیر یا تفسیر!
- برشهای کوتاه/ کلیپ بزرگداشت مرحوم چنگیز جلیلوند
- کرونا به نفع اختتامیه جشنواره فیلم فجر
- بخشهایی از مراسم اختتامیه جشنواره که در پخش زنده تلویزیون به نمایش در نیامد + عکس
- پیام تبریک انجمن بازیگران به برندگان بخش بازیگری جشنواره فجر
- اختتامیه جشنواره فیلم فجر / گزارش تصویری
- بهترینهای جشنواره فیلم فجر ۳۹ از نگاه منتقدان و نویسندگان سینماسینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر





