سینماسینما، محمد شریعت پناه
به بهانه نمایش فیلم مستند «مرگ پشت دیوارهای سبز» در هشتمین جشنواره بینالمللی فیلم شهر
مستند «مرگ پشت دیوارهای سبز» روایتگر آلوده شدن آب دریای خزر و مرگ آبزیان، خشک شدن جنگلهای پنجاه میلیون ساله هیرکانی، مرگ پرندگان مهاجر، انقراض ماهیان و جانوران دریایی، ورود شیرابه به آبهای زیرزمینی و مزارع برنج، شیوع سرطان و بیماریهای خطرناک تنفسی و گوارشی و… بر اثر انباشت غیر اصولی زبالههای شهری و صنعتی در استانهای شمالی کشور است. مهدی زمانپور کیاسری کارگردان مستند «مرگ پشت دیوارهای سبز» به شهرهای مختلف استان مازندران سفر میکند و با تصویربرداری جسورانه و عبور از خط قرمزهای کذایی مدیران شهری، بحران بزرگ زیست محیطی که استانهای شمالی را فراگرفته به تصویر میکشد. کارگردان با همراه کردن تصاویری از نابودی زیست در استانهای شمالی با موسیقی دلهرهآور، توانسته عمق فاجعه بوم شناختی در منطقه را پوشش دهد و دل هر انسان شیفته طبیعت را به درد آورد. مستندساز با نشان دادن سرنخها و مستندات از دستهای پشت پرده، از شکل گرفتن مافیای طلای کثیف در استانهای شمالی پرده برمیدارد و از مراکز قضایی و انتظامی میخواهد به این تخلفات آشکار رسیدگی کنند. همراه با تصاویر زمینی و هوایی از محل دپوی زباله در قلب جنگلها، نزدیکی دریا و مزارع کشاورزی چکیده دو سال مطالعات و پژوهشهای مستندساز در قالب گزارش و آمارهای متاثر کننده و تامل برانگیز بیان میشود. کارگردان برای تشریح وضعیت زیست محیطی استان با کارشناسان مجرب، مدیران شهری، مردم ساکن در نزدیکی سایتهای زباله گفتوگو میکند و آنان از بلای ویرانگری که بر سر استان نازل شده و بیتوجهی مدیران شهری سخن میگویند. بزرگترین فاجعهای که در مستند «مرگ پشت دیوارهای سبز» در کنار نابودی محیط زیست مطرح میشود ، اقدامات لاک پشتی و گزارشهای کذب مسئولان ناکارآمد استانی از وضعیت نابسامان زباله و پسماند در استانهای شمالی است. مدیرانی که اعتراض مردم مظلوم به ناکارآمدی مدیران و نابودی جنگلها را اعتراض به کل نظام ترجمه میکنند و با امنیتی کردن فضا بر کمکاری و بیتفاوتیشان سرپوش میگذارند. مدیر شهری رو به دوربین از اقدامات انجام شده برای کاهش آسیب دفن زباله گزارشهای پرطمطراق ارائه میدهد و مستندساز با رفت و برگشت و نشان دادن تصاویر و اظهارات مردم محلی، غیرواقعی بودن گزارش مدیر را به قضاوت مخاطب میگذارد. مستند «پشت مرگ دیوارهای سبز» وارد بازیها و رقابتهای سیاسی و جناحی نمیشود و تنها دغدغهاش محیط زیست ایران است. تماشای این مستند هشداردهنده و آموزنده به همه شیفتگان ایران زمین به ویژه مدیران شهری توصیه میشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- پایان ناامیدکننده سریال مهیار عیار
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- فیلمی که می توانست تاثیرگذار باشد/نگاهی به فیلم جن زیبا
آخرین ها
- برلینالهی هفتاد و ششم در ایستگاه پایانی/ خرس طلایی ۲۰۲۶ به «حروف زرد» رسید
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به اظهارات مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی
- نفتها و آبها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند





