سینماسینما، علی نعیمی:
«بیستویک روز بعد»، ساخته محمدرضا خردمندان از جنس آثاری است که امید، کلیدواژه اصلی آن است. در دورهای که کمدیهای نخنماشده و ملودرامهای اجتماعی و سیاسی با تلخی زیاد در جان مخاطب مینشیند و مخاطب را از تلاش برای رسیدن به دنیایی بهتر منصرف میکند، «بیستویک روز بعد» شاید از معدود آثاری است که مشق امید و تلاش میکند و در این شرایط از نشاندادن ذوق زندگیکردن در قامت قهرمان نوجوان خود غافل نمیشود. داستان فیلم اول محمدرضا خردمندان البته از مفاهیم و واژههای انسانی دیگر هم صحبت میکند. از اینکه چطور میتوان در میان غبار تمام بدبیاریها از دریچه سینما به رؤیاها رنگ واقعیت بخشید. درواقع عنصر «سینما» و تلاش مرتضی برای ساختن فیلم نمیگذارد از داشتن مشکلات شخصی دیگر مانند مریضی مادرش از ادامه مسیر زندگی باز ایستد و این درست درس خوبزیستن در جهانی است که زیستن بدون مشکل را در نوع نگرش افراد باید جستوجو کرد تا در عوامل بیرونی و ظاهری.
روایت پلکانی و قطرهچکانی قصه فیلم در چیدمان مهندسیشده فیلمنامه آنقدر به وضوح خودنمایی میکند که مخاطب بیشتر از آنکه از دیدن صحنههای بعدی غافلگیر شود از تماشای آن درست در زمان صحیح خود لذت میبرد. این لذتبردن از تماشای قصهای بدون پیچیدگیهای معمول و مدشده در سینمای ایران غنیمتی است که نشان میدهد خردمندان، مسیر فیلمسازی خود را نه از روی اجبار که با آگاهی انتخاب کرده است و در این مسیر از تمامی ابزار سینما بهره میبرد. از عنصر صدا برای جلوبردن قصه و نشاندادن التهاب لحظههای حساس که در بعضی مواقع موسیقی فیلم نیز به کمک آن میآید تا استفاده از بازی خوب بازیگران فیلم که همگی کنترلشده و بدون ادا شکل گرفته است.
ساره بیات با وجود آنکه نقش زنی از طبقه پایین جامعه را بازی میکند اما با بازی او در نقشهای مشابه از جمله «جدایی نادر از سیمین» تفاوتهای عمدهای دارد و این نشان از هوشمندی بازیگر و کارگردان برای نیفتادن به ورطه تکرار دارد. مهدی قربانی نوجوان فیلم با وجود دومین تجربه حرفهای خود انتخاب درستی برای نقش است به نحوی که چهره و نوع میمیک صورتش برای بازی در چنین نقشی بسیار به کمکش آمده و خردمندان آگاهانه به سراغ او رفته است.
اتفاق مثبت و پیشبرنده فیلم «بیستویک روز بعد» اما فارغ از تمامی آنچه گفته شد، تنها شاید یک مؤلفه واضح داشته باشد. دوربین شاداب و پرجنبوجوش علیرضا برازنده که نشان میدهد انتخاب یک فیلمبردار جوان برای چنین فیلمی با پیشنهادهای تازهای در خلق تصاویر روبهروست. صحنههای قطار را به یاد بیاورید و صحنه دویدن مرتضی را. برازنده نشان داده است یکی از بهترین فیلمبردارهای نسل جدید سینمای ایران است که در خلق تصویر خیلی خودنمایی نمیکند و در خدمت درام فیلم پیش میرود.
«بیستویک روز بعد» درست در زمانی که تب ساخت فیلمهایی متأثر از سینمای فرهادی در بین جوانان، جرئت ساخت فیلم در فضاهای متفاوت را گرفته است، به سینمای ایران یادآوری میکند که میتوان فیلمی ساخت که قهرمانش در پی رسیدن به حقیقت بزرگ زندگیاش حتی ذرهای از ناملایمات دنیا خسته نمیشود و نمیگذارد کژیهای زندگی ذرهای روی ارادهاش تأثیر بگذارد.
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «ناتوردشت» به باکو میرود
- نگاهی به فیلم «ناتور دشت»؛ یسنا گم شده!
- «ناتوردشت»؛ روایت انسان در لحظههای بحرانی
- «ناتور دشت»؛ یک فیلم با داستانی سرشار از تعلیق
- «ناتوردشت»؛ قصهای از وجدان، آبرو و جمعیت
- «ناتوردشت» بررسی شد؛ پدیده کاتارسیس امروز در سینما کمیاب است
- یک روز مانده به آغاز اکران؛ آنونس رسمی «ناتوردشت» رونمایی شد
- نگاهی به فیلم «ناتوردشت»/ نگهبان پاکیها
- داوران جشنواره فیلم ۱۰۰ معرفی شدند
- آثار راهیافته به بخش داستانی کوتاه و نیمه بلند جشنواره فیلم شهر معرفی شد
- تصویربرداری «از سرنوشت ۴» پس از واکسیانسیون عوامل از سر گرفته شد
- فصل سوم سریال «از سرنوشت» جایگزین «بوم و بانو» میشود
- نگاهی به «غلامرضا تختی» ساخته بهرام توکلی / شمایل یک قهرمان پوشالی
- نگاهی به «متری شش و نیم» ساخته سعید روستایی / ضد قهرمان دوست داشتنی
- برترین های سینمای ایران در سال ۹۷ به انتخاب منتقدان سینماسینما / بخش دوم علی نعیمی و یزدان سلحشور
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





