سینماسینما، محمدرضا مقدسیان
«متری شیش ونیم» بهانهایست برای به رخ کشیدن توان سعید روستایی در کارگردانی و تسلط او در سر و شکل دادن به سکانسهای بزرگ، پرزحمت و البته دشوار سینمایی با این دلیل خودآگاه یا ناخودآگاه که تمام بارسنگین ناخواستهای که بعد از تجربه درخشش و مورد توجه قرار گرفتن «ابد و یک روز» روی دوشش قرار گرفت را به سلامت زمین بگذارد.
کمتر فیلمسازی را میتوان نام برد که بعد از توجهات ویژه اطراف فیلم اولش، بتواند در فیلم دوم هم نظرهای بسیاری را به خود جلب کند، چه که خواسته یا ناخواسته همگان فیلم دوم را با فیلم اول مقایسه میکنند و فیلمساز را قضاوت.کم نیستند کارگردانان بزرگی که بعد ساخت اولین اثرشان و در پی موفقیتهای آن هیچ وقت موفق به ساخت اثر دوم نشدند و یا در بهترین حالت اثر دومشان را سالها بعد و با کیفیتی نه چندان قابل مقایسه با فیلم اول ارائه کردند.مثال واضح آن واروژ کریم مسیحی و تجربه ساخت فیلم بزرگی همچون «پرده آخر» است که باعث شد برای سالها قید فیلمسازی را بزند و بعدتر هم اثری قابل اعتنا اما نه در قد و قواره فیلم قبلیاش را ارائه کند.«تردید» خواسته یا ناخواسته با «پرده آخر» مقایسه شد و هیچ وقت به عنوان یک فیلم مستقل مورد توجه واقع نشد.
سعید روستایی در «متری شیش و نیم» از منظر کارگردانی تلاش در ساخت یک فیلم پلیسی در حد استانداردهای جهانی دارد و در بخش فیلمنامهنویسی در تلاشست یک دوقطبی پلیس خاکستری و خلافکار دوستداشتنی را سر و شکل دهد، که در اولی تا حد خوبی موفق بوده و در دیگری نمیتوان قضاوتش کرد.چه که تکهتکه شدن فیلم و بیرون کشیدن برخی جزئیات سرنوشتساز برای ترسیم دوقطبی به شکلی متوازن و متعادل کار را برای قضاوت فیلمی که بود دشوار میکند.
بی انصافیست اگر در مورد نسخه چندمرحله ممیزی شده متری شیش و نیم حرف بزنیم و فیلمنامه ناقص شدهاش را دستمایه تحلیل قراردهیم. مشخص است که پاشنهآشیل فیلمی که هست فیلمنامه و پرشها و نقصانهای غیرقابل کتمان برای توجیه و ترسیم موقعیتها و شخصیتها، روابط علی و معلولی و چیدمان مسیر تحول و شناسایی شخصیتها ست.
ورنه در مرحله اجرا و بازی دوقطبی نوید محمدزاده و پیمان معادی را نمیتوان به خاطر نسپرد.دو قطبیای که اگر جرح وتعدیلهای نسخه فعلی در کار نبود بهتر و دقیق هم به چسم میآمد. در مقام کارگردانی و اجرای حسی – بصری غالب سکانسها نمیتوان فیلم را نستود و از شیوه دکوپاژ و فیلمبرداری صحنههای بزرگ و فضاسازیای که منجر به پذیرش فضای بازداشتگاه شده است چشم پوشید. با این همه اما ممیزی لذت تماشای یک فیلم کامل را از مخاطب گرفته و امکان نقدجامع بر مبنای فیلمنامه و فیلم اصلی را از منتقد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- فیلم سینمایی «زن و بچه» به اکران آنلاین رسید
- جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶؛ فهرست بخش کلاسیک اعلام شد/ یک فیلم ایرانی در میان آثار کوتاه
- «زن و بچه»؛ کوچه پسکوچههای یک فیلمساز
- درباره «زن و بچه»؛ کدام زن؟! کدام بچه؟!
- «زن و بچه»؛ دوئلی تصویری با چهرههایی خیرهشده به دوربین
- «زن و بچه»؛ خیره با چشمان باز به کابوسی که زندگیات را میبلعد
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- بدهی ۳۵ میلیاردی سینما/ سعید روستایی فیلم جدید میسازد/ بزودی بلیت شناور اجرا خواهد شد
- «زن و بچه»؛ چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟
- «زن و بچه»؛ فرم پیش از معنا
- «زن و بچه»؛ سفری در دل تلاطم زندگی یک زن
- خوانشی آدلری از پدر در «برادران لیلا»/ تاجی از توهّم بر سرِ عقده
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- توضیحات گروه اجرایی «تهران پاریس تهران / پل» درباره حاشیهها
- دادستانی تهران علیه عوامل یک تئاتر اعلام جرم کرد
- «عاشقان تنها میخوابند» در جشنواره سن سباستیان درخشید
- «چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
- ایتالیا با «مارپیچ» وارد رقابت اسکار ۲۰۲۷ شد
- «نقطه ضعف» در موزه سینما
- برپایی مراسم چهلم ایرج در زادگاهش / گزارش تصویری
- بدنمندی زن در سینما
- «داستانهای موازی» برندهی بهترین فیلمنامه از فستیوال جادهی ابریشم چین
- به کارگردانی دیوید آیر؛ «قلب هیولا» با بازی برد پیت اکران میشود
- «داستانهای موازی»؛ تغییر پارادایم در زبان سینمایی اصغر فرهادی
- در حسرت حرمت و شان بازیگری
- «داستانهای موازی»؛ چشمچرانیِ وراثتی
- جشنواره رم از سوزان ساراندون تجلیل میکند
- «بی/نا بینا» از ۱۳ مهر در عمارت هما روی صحنه میرود
- «بچه عودلاجان»؛ پدر به روایت فرزندان
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
