سینماسینما، سام بهشتی:بعضی از شخصیت های سینمایی وقتی توسط فیلمنامه نویس و کارگردان خلق می شوند، در ذهن مخاطبان ماندگار هستند و در جهان معاصر نمی توان بیش از حد تعریف شده از آن ها بهره برد اما ارژنگ صنوبر یکی از شخصیت های بامزه و ماندگار در سینمای معاصر ما است که جان گرفتن این شخصیت مرهون بازی خوب رضا عطاران و هوشمندی سامان مقدم در یک مدیوم متفاوت در سینما است، در مطلبی که در زمان اکران قسمت اول فیلم نهنگ عنبر نوشتم به این نکته اشاره کرده بودم که جدا از بارِ کمدی فیلم، در لایه های پنهان فیلمنامه با یک درام مردانه مواجه هستیم و جِلد یک نهنگ عنبر، فیلم دٌرستی است، اما فیلمنامه قسمت دوم آن در شیوه روایت آشفته و سر درگم است و با یک فیلمنامه شلخته و بریده بریده مواجه هستیم که با تحریک نوستالوژی های دهه شصتی و خلق لحظه های بامزه می خواهد، زوایای دیگری از زندگی رویا و ارژنگ را به تصویر بکشد، فیلم با بهره وری از فضایی که در اختیار دارد در خلق لحظات کمدی و استفاده درست از موقعیت به قدم برداشتن در ژانر کمدی اش وفادار می ماند اما سکانس های جدی و تاثیر گذاری ندارد، سامان مقدم به شدت کارگردان خوب و خلاقی است و ژانر کمدی را به خوبی می شناسد اما در جلد یک نهنگ عنبر از این فرصت به خوبی بهره برد و امضا خودش را در سکانس های مهم فیلم زد اما در این فیلم به غیر از دو سکانس پایانی که حرف جدی می زند و بار دراماتیک قصه باید ملتهب تر باشد، در سطح حرکت می کند و تاثیرگذاری جدی ندارد و درجا می زند و خنثی عمل می کند، جدی ترین لطمه وارد شده از سوی فیلمنامه است، سامان مقدم فیلمساز هوشمندی است و کارنامه اش بیانگر این است که سینما را به خوبی می شناسد.
فلاش بک ها و کندکاو بیش از حد در زندگی قهرمانان قصه که ما در جلد یک به خوبی آن ها را شناختیم، آزار دهنده است و کارکردی ندارد، سکانس های پناه ( رضا ناجی ) و حاجی ( علی قربان زاده) بیرون می زند و نیاز قصه نیست و بیرون می زند.
فیلم یک مهناز افشار مٌهم دارد که بازی اش در این قسمت به شدت دیده می شود و فواصل مهمی دارد که نباید ساده از کنار آن عبور کرد، افشارِ نهنگ عنبر ۲ برای جان بخشیدن به کاراکتر رویا سه سبک بازی مختلف ارائه می کند، در گذشته و حال دو شیوه اجرایی متفاوت را به کار می گیرد و در لحظات شکل گیری درام و نقطه عطف قصه، جنس بازی اش تغییر می کند که انگار سه فصل متفاوت است، سخت است که بازیگری بتواند در یک نقش غیر جدی و کمدی از سه تکنیک متفاوت برای خلق یک شخصیت بهره بگیرد که مهناز افشار ثابت کرد که این امر دست نیافتنی نیست.
شاید نهنگ عنبر ۲ به مراتب جدی تر و سینمایی تر از قسمت اولش نباشد اما شرافت اش در این است که به هر قیمتی نمی خواهد مخاطبان را بخنداند و کٌمدی است که فکر پشت آن است و فیلمسازش در کارنامه اش فیلمی به نام مکس دارد که هنوز جز فیلم های ماندگار در این ژانر است، نهنگ عنبر ۲ با رویکرد تجاری تری نسبت به قسمت اولش ساخته شده و همین که باعث رونق سینماها خواهد شد، اتفاق مهمی است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «صد سال به این سالها»؛ یک تایملپس سینمایی از زندگی «ایران»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- زیر پوست شهر/ نگاهی به سریال «افعی تهران»
- محاکمه در خیابان/ نگاهی به تازهترین قسمت سریال «افعی تهران»
- جزئیات سریال «افعی تهران» اعلام شد
- تبریک عوامل نهنگ عنبر به هزارپایی ها به خاطر جابجایی رکورد فروش سینمای ایران
- فیلم/ پژمان جمشیدی، آزاده صمدی و ویشکا آسایش در تیزر «دیوار به دیوار۲»
- ضبط «دیوار به دیوار ۲» به ۸۰ درصد رسید/ رایگان به سریال پیوست
- فرجی: پروانه نمایش «صد سال به این سالها» مربوط به ده سال قبل است
- میترا حجار و علی قربانزاده ساکنین جدید «دیوار به دیوار ۲» شدند
- عکس جنجالی سامان مقدم، درمیشیان و امیریوسفی در اینستاگرام
- گفتههای ویشکا آسایش از مجسمه سازی تا بازی در سریالهای کمدی
- «نهنگ عنبر، سلکشن رویا» در شبکه نمایش خانگی
- رکوردزنی بدلکار «نهنگ عنبر ۲» با پرش از ارتفاع ۶۰ متری
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





