سینماسینما، فرهاد خالدی نیک؛
اکتای براهنی با ساخت «پیرپسر» به قله ای دست یافته است که نامش را در تاریخ سینمای ایران جاودانه می کند. فیلمی بی نظیر که در مدت زمانی بیش از ۱۹۰ دقیقه، مخاطبش را میخکوب کرده و گیج و منگ و شگفت زده به خارج از سالن سینما می فرستد. از آن دست فیلم هایی که پس از پایان تیتراژ، تو را در افکار خود فرو برده و قصه و شخصیتهایش، رهایت نمی کنند.
«پیرپسر» قصه زندگی هیولایی به نام غلام باستانی (حسن پور شیرازی) است. هیولایی که خون دو پسرش را در شیشه کرده و کوچکترین اهمیتی به نیازها و خواسته های ایشان نمی دهد. نکته ویژه ماجرا اینجاست که این سه نفر با همه ی تضادها و اختلافات فکری شان مجبورند زیر یک سقف زندگی کنند. سقفی که همان خانه ی پدری است و البته در فیلم صاحب شخصیتی ویژه است. خانه ای که با حضور رعنا (لیلا حاتمی) به محل منازعه جدی پدر و پسران تبدیل شده و پایان بندی فوق العاده فیلم نیز در آن رقم می خورد. پایانی معرکه و نفس گیر که علیرغم خشونت فراوان بصری اش، کاملاً درست، منطقی و باور پذیر از آب در آمده و قادر است حال مخاطب را خوب کند. مخاطبی که در طول نمایش فیلم همچون پسران، کینه ی آن هیولای پدرنما را به دل گرفته و دنبال فرصتی است که دق دلش خالی شود.
نمی توان از «پیرپسر» گفت و اشارهای به بازیهای تماشایی بازیگرانش نکرد. بازیگرانی که همگی به درستی هدایت شده و بهترینِ خودشان هستند. در راس همه ی این ها حسن پورشیرازی قرار دارد که به واقع یکی از بهترین نقش آفرینی های تاریخ سینمای ایران را ارائه کرده است. بازی درخشانی که اگر چه در لحظاتی یادآور شعبون بی مخ سریال «هزار دستان» است ولی آن قدر عالی و بی نقص از آب در آمده که شایسته کسب مهم ترین جوایز بازیگری است و حتی سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر نیز نمی تواند پاداشی درخور برای این هنرنمایی تلقی شود. در عین حال باید از بازی کنترل شده ی حامد بهداد و حضور جذاب و متفاوت لیلا حاتمی گفت و محمد ولی زادگان را ستود که مربع بازی های خوب فیلم را کامل می کند.
در جایی از فیلم، با تاکید بر نوشته ای بر روی دیوار، بخشی کوتاه از شعری از رضا براهنی به چشم می آید: شتاب کردم که آفتاب بیاید، نیامد…
به نظر می رسد این عبارت، حرف دل پسران فیلم است. پسرانی که عمری است به دنبال آفتابی هستند که بر زندگی سرد و بی روحشان بتابد و هر بار از این آفتاب مهربانی بی نصیب مانده اند. آفتابی که حتی از اکتای براهنی و عوامل فیلمش نیز دریغ شد و باعث شد فیلمی به این درجه از کیفیت، جایی در میان فیلم های بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر نداشته باشد. فیلمی که لیاقتش را داشت تا بسیاری از سیمرغ های بلورین جشنواره چهل و سوم فجر را تصاحب کند و آبروی جشنواره را بخرد. فیلمی که امید است به زودی زود، رنگ اکران عمومی را ببیند تا تعداد بیشتری از مخاطبان سینمای ایران، شایستگی هایش را به تماشا بنشینند و تحسینش کنند. این فیلمی است که به واقع خودِ سینما است و باید روی پرده آن را دید و حظش را برد!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- معرفی برگزیدگان بیست و چهارمین جشن حافظ؛ «پیر پسر» چهار جایزه گرفت/ سه جایزه برای «تاسیان»
- نگاهی به تازهترین قسمت برنامه «اکنون»؛ سیر و سلوک بازیگری
- «پیرپسر» در آینه مکتب نقد عمیقگرا
- کاهش ۴ میلیونی مخاطبان سینما در ۸ ماه/ «پیرپسر» پرفروشترین فیلم سال تا نیمه آبان
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





