سینماسینما، نغمه خدابخش
آغوش باز اثری متفاوت از آثار قبلی بهروز شعیبی است. شعیبی پس از فیلم دهلیز که مورد توجه مخاطبان جدی سینما قرار گرفت با ساخت فیلمهای سیانور، دارکوب و بدون قرار قبلی توجه مخاطبان خاصی را به آثارش جلب کرد. ساخته های شعیبی به جزئیات روابط انسانی در موقعیتهای مختلف نگاه ویژه ای دارد. دهلیز ماجرای زندگی معلمی است که بدلیل یک نزاع موجب قتل شده و در زندان بسر میبرد. فیلم به روابط معلم با اطرافیانش میپردازد و فضایی خاص را به تصویر میکشد. سیانور درامی سیاسی است در دهه پنجاه. فضاسازی، شخصیت پردازی و روابط کاراکترها با توجه به جزئیات و فضای آن سالها شکل گرفته و ساختار منسجمی دارد. دارکوب نیز روابط انسانی در مقابله با معضل اعتیاد را زیر ذره بین قرار میدهد و بدون قرار قبلی روایتی خاص در فضایی خاص برگرفته از داستانی از مصطفی مستور است.
آغوش باز قرار است روابط سه زوج در مقاطع مختلف زندگی را روایت کند. فیلم در وهله اول از فقدان فیلمنامه ای منسجم ضربه میخورد. قصه از آماده سازی یک سالن برای اجرای کنسرت یک خواننده محبوب و پرطرفدار آغاز میشود. آشفتگی هایی در برنامه آماده سازی اتفاق می افتد که در خلال این آشفتگیها، روابط بین شخصیتهای داستان نشانه میرود و مجموعه ای از خرده داستانها روایت میشود. از آنجایی که فیلمنامه سطحی و کم عمق است، قصه آدمهای داستان سطحی و شخصیتها نیز کلیشهایاند و عمقی در روابط کاراکترها دیده نمیشود. تعلیقات و تمهیدات دراماتیک بی اثر میماند و همانطور که خرابی دکور توسط شادی، با بازی گلاره عباسی، قابل حدس است پایان خوش فیلم نیز قابل پیش بینی است. ساخته های قبلی شعیبی مورد توجه مخاطبان خاص سینما قرار گرفت اما در گیشه با اقبال روبرو نشد. شاید بدین جهت تابوشکنی کرده و با فاصله گرفتن از فضای فیلمهای قبلی اش و ساخت اثری پر زرق و برق و موسیقیایی خواسته نظر مخاطبان بیشتری را جلب کند اما علاوه بر عدم رعایت نکات مهم از جمله فیلمنامه ای قابل قبول و شخصیت پردازی های باورپذیر، با بی توجهی به برخی عناصر دم دستی نیز آنچه مدنظر داشته به ثمر ننشسته است. روایت در سالن کنسرت آغاز و در زمان اجرای کنسرت پایان میگیرد. درواقع کنسرت نقطه عطف داستان است اما بقدری کوچک است که در حد یک شوخی باقی میماند چون نه سالن مناسبی است برای خواننده ای پرطرفدار که عکس و بیلبوردهای تبلیغاتی اش در جای جای شهر به چشم میخورد نه توجیهی برای دیالوگی که توسط شخصیت هومن با بازی محسن کیایی بارها در طول روایت عنوان میشود «با پول این کنسرت بارمون رو میبندیم و میریم کانادا !!…»
تنها نکته قابل توجه در آغوش باز لطافت رابطه زوج میانسال با نقش آفرینی احترام برومند و مهدی هاشمی در برخی سکانسها و بازی متفاوت گلاره عباسی است.
آغوش باز انتظار مخاطبان آثار شعیبی را برآورده نمیکند و اثری است بی ربط به سازنده دهلیز و دارکوب و…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بهروز شعیبی: ما هیچ تیتری برای ممنوعیت نگذاشتیم/ «بدون چالش بودن فیلمها» اتفاق خوبی برای جشنواره نیست
- «بهانه سکوت»؛ بهانهای برای فکر کردن
- بهروز شعیبی دبیر چهل و دومین جشنواره فیلم کوتاه تهران شد
- «آغوش باز» آنلاین اکران میشود
- ایستگاه پایانی؛ ایدههایی که هدر رفت و سرمایههایی که بر باد شد
- یادداشتی بر دو فیلم «رها» و «آبستن»/ زخمهای ماندگار و ماندگاری زخمها
- با حکم رئیس سازمان سینمایی؛ بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران شد
- «پسر انسان»؛ جنسیت یا انسانیت، مسئله این است
- آیین بزرگداشت احترام برومند برگزار شد/ حواستان به هنرمندانی که نیستند، باشد
- بهروزشعیبی: فرهادی و مهرجویی سینمای اجتماعی را به یک قشر خاص محدود نکردند
- اکران «آغوش باز» همزمان با روز ملی سینما
- فیلمهای رامبد جوان، بهرام افشاری و گزینه احتمالی اسکار در راه اکران
- «آغوش باز» نیمه شهریور اکران میشود؛ محسن کیایی و حامد کمیلی در سینما
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- داوران بخش فیلمهای داستانی کوتاه جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی معرفی شدند
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
