چه اتفاقی برای سینمای ایران افتاده است؟ تصویری که در این ۱۵ روز تعطیلات نوروزی در سالنهای سینمای کشور نقش بسته است چه چیزی را به غیر از یادآوری حس مشترک لذت یک اتفاق گروهی در ذهن متبادر میکند؟ سینمای ایران در گیشه تجربههای لذت بخشی را در نوروز ۹۵ تجربه کرده است که نمیتوان به راحتی از آن گذشت.
از صفهای طولانی و عریض و طویل تا سانسهای فوقالعاده و رکورد فروش ریالی در طول یک روز که همگی نشان از آن دارد سینمای ایران و مخاطبانش راه تازهای برای نزدیک شدن به یکدیگر پیدا کردهاند.
نفوذ شبکههای اجتماعی در بافت فرهنگی جامعه و تبدیل شدن آن به یک کاتالیزور باعث شده است ابزارهای ارتباط جمعی فارغ از چگونگی تغذیه رسانهها از منابع رسمی راه دیگری برای تقویت خود پیدا کنند. از این رو شاید بتوان گفت شبکههای اجتماعی یکی از مهمترین ابزارهای تقویت ارتباط مخاطبان با سینمای ایران بوده است. سینمای ایران در این ۱۵ روز به اندازه شش ماه خود فروش کرده است و از این رو نمیتوان این حس نیاز به تغییر و خواهش ایجاد تبدیل سبک زندگی از مجاری رسمی به یک سیستم مردمی و مدرن را که در جامعه هر روز بیشتر تقویت میشود را نادیده گرفت.
آخرین باری که سینماها فیلم را به صورت ۲۴ ساعته پخش میکردند بر میگردد به قبل از انقلاب و صفهای شبانه روزی مقابل سینماها برای تماشای «گنج قارون» و حالا و بعد از گذشت ۵ دهه از آن روزها سینماها بار دیگر نوع دیگری از رونق را تجربه میکنند که حافظه کوتاه مدت تصویری از آن در ذهن ندارد.
وقتی صدا و سیما از وظیفه ذاتی خود که حمایت از سینمای ایران است خودش را جدا میداند و شبکههای ماهوارهای با هزینههای کم و حجم بالای تبلیغ جای آن را میگیرد طبیعی است که پخشکنندگان به سمت آنها بروند و نتیجه آن را در نوروز امسال مشاهده کردیم. این استقبال بسیار بالا نتیجه قهر مردم از تلویزیون و گستردگی مخاطبان شبکههای ماهوارهای است.
پتانسیل اکران سینمای ایران در سال ۹۵ بسیار بالا است و این استقبال خوب در نوروز به هیچ وجه یک اتفاق نیست و از پیش میشد آن را پیش بینی کرد.
فروش فیلمهای نوروزی در حالی در مجموع به بیش از ۱۸ میلیارد تومان میرسد که رکوردهای جالبی در این مدت جابجا شد. با یک میلیارد و صد میلیون تومان فروش، روز ۱۲ فرودین پرفروش ترین روز تاریخ سینمای ایران بود و بدین ترتیب اکران سال ۹۵ با جابجایی چند رکورد سینمای ایران وارد هفته سوم شد. همچنین در این مدت میتوان به ثبت رکورد بیشترین فروش ریالی یک فیلم در یک روز اشاره کرد که فیلم «من سالوادور نیستم» با فروش ۵۲۲ میلیون تومانیاش در روز ۱۱ فروردین رکوردی دست نیافتنی را ثبت کرد. همچنین چرخش اکران در سینماها در طول ایام نوروز به حدی بود که فیلم «من سالوادور نیستم» با چهل ساعت نمایش مداوم از این لحاظ نیز رکورد زد.
این رکورد و این اتفاق در نگاه اول شاید به ترکیب اکران و هوشمندی پخشکنندگان و سینماداران ربط داشته باشد. اما واقعیت آن است که این اتفاق یک لایه پنهانی دارد که جواب سئوال ما در آن مستتر است. آن هم اینکه حضور در سینماها پاسخ به یک نیاز است. نیازی فراتر از فیلم دیدن. نیازی از جنس کنار هم بودن. با هم بودن. جامعه امروز ایران بیش از پیش به این همبستگی نیاز دارد. چه جایی بهتر از سینما. نفس به نفس. در یک حس مشترک و یک لبخند واحد.
*عنوان تیتر برگرفته از کتابی نوشته میلان کوندرا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به «غلامرضا تختی» ساخته بهرام توکلی / شمایل یک قهرمان پوشالی
- نگاهی به «متری شش و نیم» ساخته سعید روستایی / ضد قهرمان دوست داشتنی
- برترین های سینمای ایران در سال ۹۷ به انتخاب منتقدان سینماسینما / بخش دوم علی نعیمی و یزدان سلحشور
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی کوتاه به ۴ فیلم جشنواره / بخش ۴
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی به ۵ فیلم جشنواره سی و هفتم / بخش ۳
- به روایت یک شاهد عینی / نگاهی کوتاه به شش فیلم جشنواره / بخش دوم
- گفتوگو با مانلی شجاعیفرد و مازیار فکریارشاد به بهانه اجرای نمایش «نشانهها» / سختیهای اجرای یک نمایش پستمدرن
- رفتار شناسی تلویزیون به بهانه اتفاق اخیر در شبکه شما / مرگ تدریجی یک رویا
- نگاهی به «بیدار شو آرزو» ساخته کیانوش عیاری / ماندگاری تراژدی
- دوران گذار سینمای ایران
- نسبت ما و جشنواره جهانی فیلم فجر
- نگاهی به «لاتاری» و نقد یک کنش سیاسی و اقتصادی/ بازی بزرگان و بلاتکلیفی قهرمان
- به روایت یک شاهد عینی(۷)/ نگاهی به «جشن دلتنگی»، «هایلایت» و «ماهورا»
- به روایت یک شاهد عینی(۶)/ نگاهی به دو فیلم «تنگه ابوقریب» و «اتاق تاریک»
- به روایت یک شاهد عینی (۵)/ نگاهی به «مغزهای کوچک زنگ زده» و «عرق سرد»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





