پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، حسین سلطان‏‌محمدی:

در میان فضای رسانه‌‏ای و سیاسی و مجازی، حکم نهایی این است که تلویزیون ایران را کسی نگاه نمی‏‌کند و همین عدم اقبال از برنامه‌‏های آن، موجب شده تا مردم به فضای مجازی بعضا بیگانه یا شبکه‌‏های ماهواره‌‏ای متوسل شوند. خب، اگر این گونه است، چه کار داریم که تلویزیون از جشنواره فیلم فجر یا در مقیاس بزرگتر، از سینمای ایران، چه می‌گوید. چه کار داریم که چند برنامه پخش خواهد شد از شبکه ۲ و ۳ و ۴ و شما و خبر؟ کسی که برای آن تره هم خرد نمی‏‌کند، پس چه جای اعتراض و ناراحتی؟

از طرف دیگری، کسی در قاموس عمومی تماشاگران ایرانی، برای نقد جدی منتقدان داخلی و خارجی نسبت به فیلم‏‌های ایرانی در همه نمونه‌‏ها حتی هنر و تجربه، هم تره خرد نمی‏‌کند که اگر می‏‌کردند، فیلم‏‌های بظاهر مبتذل نباید فروش بالایی در اکران عمومی می‏‌داشتند، پس چه جای نگرانی که همه می‌‏آیند در چند برنامه تلویزیونی و فیلم‏‌های جشنواره را نقد می‌کنند و این به ضرر سینماست؟ مگر نقد نویسندگان ما به طور عام، بدون تفکیک منتقد سرشناس یا درجه دوم، برای اکران و توفیق تجاری فیلم‏‌ها اثرگذار است که حالا نگرانیم همه در این برنامه‏‌ها فیلم نقد می‌کنند و البته «منتقدان سرشناس راضی نمی‏شوند که در این برنامه‏‌ها بیایند و بناچار منتقدان درجه دو می‏آیند که به ضرر است»؟ چه ضرری؟

به علی معلم سال‌های دور که دسترسی نداریم – روحش شاد؛ از جیرانی هم راضی نبودیم و گبرلو هم محافظه‏‌کار بود و استثنای رخشان بنی اعتماد، برایش حسن سابقه شد(! )، افخمی و فراستی هم که پدر سینما را درآوردند، پس چه کسی را بیاورند تا بعضی دوستان راضی شوند؟ مهران مدیری اگر برره و پاورچین و امثال آن را بسازد و انتقادهای صریح به جامعه و روابط آن داشته باشد مقبول است، به دورهمی بیاید و اصطلاحا بر روی مبل برنامه‌‏اش، نماد صندلی داغ در ورژن خانوادگی و جویای عاشق شدن راه بیندازد، مقبول است و حرف‏‌های در لفافه یا صریح نسبت به روند فعالیتی سیاسیون جامعه یا مردم عادی بگوید، مقبول است؛ اما برای اجرای «هفت» مردود است؟ چرا؟ مگر تلویزیون ایران را کسی نگاه می‌کند؟ اتفاقا مهران مدیری که باعث می‌شود مردم پای این برنامه بنشینند و کمی به سینمای ایران و آثار متفاوت از آثار تجاری روی اکران توجه کنند و آنها را بشناسند. این که حسن تلویزیون برای سینمای ایران خواهد بود. گبرلو و مدقق و عنقا و نبوی هم برنامه‏‌های خود را ادامه می‏‌دهند، پس دعوا برای چیست؟ چه کار دارید «هفت» چگونه تولید می‌شود؟ منتقدان سرشناسی که بزعم بعضی همکاران رسانه‌‏ای، راضی نمی‏‌شوند به اینجا بیایند، به برنامه‏‌های دیگر ببرید! بگذارید همان درجه دو‌ها بیایند به هفت و اصطلاحا ضرر بزنند به سینمای ایران.

اتفاقا تجربه مصاحبه رییس‌جمهوری با رضا رشیدپور نشان داد، چگونه با این چهره‌‏های عام اجراهای تلویزیونی برخورد کنیم. وقتی برای هفت، علاوه بر سیاست‌گزاران تلویزیون، در سازمان سینمایی، در رسانه‏‌ها و در خیلی حوزه‏‌ها، مدعی وجود دارد، گماردن مهران مدیری در این مسئولیت، تا اندازه‏‌ای مقبول است و صددرصد قابل نفی نیست. هم به اندازه حاشیه تولید می‌شود تا بحث کنیم و هم به اندازه مردم به سینما و جشنواره توجه می‌کنند.

ما که دنبال بهانه هستیم سینما و خودمان را طرح کنیم، باید به ابزارهای متفاوت متوسل شویم شاید جواب دهد. مگر اینکه بخواهیم پشت همان شعار بی‌پشتوانه قایم شویم که تلویزیون ایران را کسی نمی‏‌بیند!