سینماسینما، حسین سلطانمحمدی:
در میان فضای رسانهای و سیاسی و مجازی، حکم نهایی این است که تلویزیون ایران را کسی نگاه نمیکند و همین عدم اقبال از برنامههای آن، موجب شده تا مردم به فضای مجازی بعضا بیگانه یا شبکههای ماهوارهای متوسل شوند. خب، اگر این گونه است، چه کار داریم که تلویزیون از جشنواره فیلم فجر یا در مقیاس بزرگتر، از سینمای ایران، چه میگوید. چه کار داریم که چند برنامه پخش خواهد شد از شبکه ۲ و ۳ و ۴ و شما و خبر؟ کسی که برای آن تره هم خرد نمیکند، پس چه جای اعتراض و ناراحتی؟
از طرف دیگری، کسی در قاموس عمومی تماشاگران ایرانی، برای نقد جدی منتقدان داخلی و خارجی نسبت به فیلمهای ایرانی در همه نمونهها حتی هنر و تجربه، هم تره خرد نمیکند که اگر میکردند، فیلمهای بظاهر مبتذل نباید فروش بالایی در اکران عمومی میداشتند، پس چه جای نگرانی که همه میآیند در چند برنامه تلویزیونی و فیلمهای جشنواره را نقد میکنند و این به ضرر سینماست؟ مگر نقد نویسندگان ما به طور عام، بدون تفکیک منتقد سرشناس یا درجه دوم، برای اکران و توفیق تجاری فیلمها اثرگذار است که حالا نگرانیم همه در این برنامهها فیلم نقد میکنند و البته «منتقدان سرشناس راضی نمیشوند که در این برنامهها بیایند و بناچار منتقدان درجه دو میآیند که به ضرر است»؟ چه ضرری؟
به علی معلم سالهای دور که دسترسی نداریم – روحش شاد؛ از جیرانی هم راضی نبودیم و گبرلو هم محافظهکار بود و استثنای رخشان بنی اعتماد، برایش حسن سابقه شد(! )، افخمی و فراستی هم که پدر سینما را درآوردند، پس چه کسی را بیاورند تا بعضی دوستان راضی شوند؟ مهران مدیری اگر برره و پاورچین و امثال آن را بسازد و انتقادهای صریح به جامعه و روابط آن داشته باشد مقبول است، به دورهمی بیاید و اصطلاحا بر روی مبل برنامهاش، نماد صندلی داغ در ورژن خانوادگی و جویای عاشق شدن راه بیندازد، مقبول است و حرفهای در لفافه یا صریح نسبت به روند فعالیتی سیاسیون جامعه یا مردم عادی بگوید، مقبول است؛ اما برای اجرای «هفت» مردود است؟ چرا؟ مگر تلویزیون ایران را کسی نگاه میکند؟ اتفاقا مهران مدیری که باعث میشود مردم پای این برنامه بنشینند و کمی به سینمای ایران و آثار متفاوت از آثار تجاری روی اکران توجه کنند و آنها را بشناسند. این که حسن تلویزیون برای سینمای ایران خواهد بود. گبرلو و مدقق و عنقا و نبوی هم برنامههای خود را ادامه میدهند، پس دعوا برای چیست؟ چه کار دارید «هفت» چگونه تولید میشود؟ منتقدان سرشناسی که بزعم بعضی همکاران رسانهای، راضی نمیشوند به اینجا بیایند، به برنامههای دیگر ببرید! بگذارید همان درجه دوها بیایند به هفت و اصطلاحا ضرر بزنند به سینمای ایران.
اتفاقا تجربه مصاحبه رییسجمهوری با رضا رشیدپور نشان داد، چگونه با این چهرههای عام اجراهای تلویزیونی برخورد کنیم. وقتی برای هفت، علاوه بر سیاستگزاران تلویزیون، در سازمان سینمایی، در رسانهها و در خیلی حوزهها، مدعی وجود دارد، گماردن مهران مدیری در این مسئولیت، تا اندازهای مقبول است و صددرصد قابل نفی نیست. هم به اندازه حاشیه تولید میشود تا بحث کنیم و هم به اندازه مردم به سینما و جشنواره توجه میکنند.
ما که دنبال بهانه هستیم سینما و خودمان را طرح کنیم، باید به ابزارهای متفاوت متوسل شویم شاید جواب دهد. مگر اینکه بخواهیم پشت همان شعار بیپشتوانه قایم شویم که تلویزیون ایران را کسی نمیبیند!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فریدون جیرانی؛ کارگردانی موجساز در سینمای جریان اصلی
- فریدون جیرانی؛ صیاد استعدادها
- نگاهی به سریال «شیش ماهه»/ دیگه فایده نداره، نداره…
- واکنش روزنامه هفت صبح به مصاحبه اخیر مهران مدیری : از برج عاج خود پایین نیامد
- مقایسه فیلمنامه «کوچک جنگلی» تقوایی با سریال افخمی/ از پژوهشِ روایتمحور تا روایتِ موردپسند صداوسیما
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- هفت کار طنز مهران مدیری در فهرست؛ بهترین سریالهای ایرانی در imdb کدامند
- در پی اعلام خبرهایی از ساخت سریال تازه مدیری؛ ژوله و قاسمخانی همکاریشان را با تلویزیون تکذیب کردند
- متوهمی به نام «اون»!
- باید جلوی تصمیمات پشت پرده درباره سینمای ایران گرفته شود/ چه کسی باید مشکل شرعی «قاتل و وحشی» را حل کند؟
- بخش زیادی از انتقاداتی که در برنامه هفت مطرح می شود به خود افخمی بر می گردد
- برخی نهادهای حاکمیتی و ارزشی ، از برند سازی برای مسعود فراستی چه هدفی را دنبال می کنند ؟
- ادب مرد به ز دولت اوست
- حرفهای تازه رییس اسبق سازمان سینمایی؛ ایوبی: پشتم را خالی کردند/ دولت باید پایش را عقب بکشد
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





