مورد عجیبی است این آقای علی نصیریان. در ۸۵ سالگی با این همه انرژی جلوی دوربین حاضر شدن و این همه تازگی در هنرنمایی، نظیر ندارد. در کارنامه بلندبالایش بازی ضعیف یا متوسط ندارد با انتخابهایی که درصد خطای پایینی دارند. او حتی در فیلمهای بدی مثل «امپراتور جهنم» و «شکارچی شنبه» و «ایران برگر» میتواند به تنها نقطه قوت کار بدل شود. هنوز خلاقیت در بازی اش موج میزند و کیفیت حضورش همه را تحتالشعاع قرار میدهد. هر نقشی را «باشکوه» بازی میکند، آنچنان که آن نقش جاودانه میشود و تا همیشه در یادها میماند. نگاههایش -نگاههای گویا و نافذش- یادآوری میکند که چقدر بازیگری وابسته به چشمهاست و فرق بازیگران را از نگاههایشان میشود فهمید.
مگر میشود این همه مدت -بیش از ۶۰ سال- در تئاتر و سینما و تلویزیون در صدها اثر درخشید و یک کار بیکیفیت بیرون نداد؟ با کمترین لغزش و بی هیچ کمفروشی. این همه شخصیت متنوع و این همه فیلم متفاوت طی این شصت و چند سال، کارنامه او را به یک فهرست درخشان تبدیل کردهاست.
از تقی پستچی، آقای هالو، گاو و دایره مینا و مدرسهای که میرفتیم با مهرجویی بگیر تا هزاردستان و کمالالملک و ستارخان و همه همکاریهایش با حاتمی و از سرایدار تا مهرگیاه، از دزد و نویسنده تا پول خارجی، از شیرسنگی و جادههای سرد تا کفشهای میرزانوروز و روز باشکوه، از جایزه و آفتاب نشینها تا جزیره آهنی، از ناخداخورشید تا بوی پیراهن یوسف و دیوانهای از قفس پرید و از سریداران و گرگها تا میوه ممنوعه و همین «برادرجان». اینها همه به کنار؛ آن همه تئاتر و تله تئاتر که در شماره نمیآیند را هم اضافه کنید. از «بلبل سرگشته» در سال ۱۳۳۵ تا «اعتراف» شهاب حسینی در ۱۳۹۷.
او پیشتر در «شهرزاد» بالاترین کیفیت ممکن را در نقش بزرگ آقا ارائه داد، سال گذشته در تازهترین فیلمش «مسخرهباز» نقشی را پذیرفت که در کارنامه بازیگری اش نمونه نداشت و کنار چند جوان پرانرژی طوری بازی کرد که دهانها دوخته شد و حالا بازیاش در سریال «برادرجان» (فارغ از کیفیتِ عمومیِ خودِ مجموعه) بسیار دیدنی و گاه میخکوب کننده است.
جدا از شخصیت فردی مستحکم و استوار خودِ نصیریان، پایبندی او به اصول اخلاقی و حرفهای، دوری همیشگی از حواشی مزاحم، انضباط و سلامت نفس مثالزدنیاش، موجب شده او به یک شمایل ماندگار در فرهنگ و هنر این سرزمین تبدیل شود. علی نصیریان با هر کارش ثابت میکند که برای تجربه کردن هر نقشی هنوز آماده است، برای در اوج ماندن هنوز انگیزه دارد و همواره صددرصدش را برای کارش میگذارد. این ویژگیها در این دوره و زمانه کیمیاست. آقای نصیریان کیمیاست، باشکوه است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- تقدیر ویژه جشنواره شبهای سیاه تالین از نصیریان/ علی نصیریان: مدیون تازهنفسها هستیم
- بزرگداشت و رونمایی از کتاب فرهاد آییش با حضور علی نصیریان برگزار شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد






