مورد عجیبی است این آقای علی نصیریان. در ۸۵ سالگی با این همه انرژی جلوی دوربین حاضر شدن و این همه تازگی در هنرنمایی، نظیر ندارد. در کارنامه بلندبالایش بازی ضعیف یا متوسط ندارد با انتخابهایی که درصد خطای پایینی دارند. او حتی در فیلمهای بدی مثل «امپراتور جهنم» و «شکارچی شنبه» و «ایران برگر» میتواند به تنها نقطه قوت کار بدل شود. هنوز خلاقیت در بازی اش موج میزند و کیفیت حضورش همه را تحتالشعاع قرار میدهد. هر نقشی را «باشکوه» بازی میکند، آنچنان که آن نقش جاودانه میشود و تا همیشه در یادها میماند. نگاههایش -نگاههای گویا و نافذش- یادآوری میکند که چقدر بازیگری وابسته به چشمهاست و فرق بازیگران را از نگاههایشان میشود فهمید.
مگر میشود این همه مدت -بیش از ۶۰ سال- در تئاتر و سینما و تلویزیون در صدها اثر درخشید و یک کار بیکیفیت بیرون نداد؟ با کمترین لغزش و بی هیچ کمفروشی. این همه شخصیت متنوع و این همه فیلم متفاوت طی این شصت و چند سال، کارنامه او را به یک فهرست درخشان تبدیل کردهاست.
از تقی پستچی، آقای هالو، گاو و دایره مینا و مدرسهای که میرفتیم با مهرجویی بگیر تا هزاردستان و کمالالملک و ستارخان و همه همکاریهایش با حاتمی و از سرایدار تا مهرگیاه، از دزد و نویسنده تا پول خارجی، از شیرسنگی و جادههای سرد تا کفشهای میرزانوروز و روز باشکوه، از جایزه و آفتاب نشینها تا جزیره آهنی، از ناخداخورشید تا بوی پیراهن یوسف و دیوانهای از قفس پرید و از سریداران و گرگها تا میوه ممنوعه و همین «برادرجان». اینها همه به کنار؛ آن همه تئاتر و تله تئاتر که در شماره نمیآیند را هم اضافه کنید. از «بلبل سرگشته» در سال ۱۳۳۵ تا «اعتراف» شهاب حسینی در ۱۳۹۷.
او پیشتر در «شهرزاد» بالاترین کیفیت ممکن را در نقش بزرگ آقا ارائه داد، سال گذشته در تازهترین فیلمش «مسخرهباز» نقشی را پذیرفت که در کارنامه بازیگری اش نمونه نداشت و کنار چند جوان پرانرژی طوری بازی کرد که دهانها دوخته شد و حالا بازیاش در سریال «برادرجان» (فارغ از کیفیتِ عمومیِ خودِ مجموعه) بسیار دیدنی و گاه میخکوب کننده است.
جدا از شخصیت فردی مستحکم و استوار خودِ نصیریان، پایبندی او به اصول اخلاقی و حرفهای، دوری همیشگی از حواشی مزاحم، انضباط و سلامت نفس مثالزدنیاش، موجب شده او به یک شمایل ماندگار در فرهنگ و هنر این سرزمین تبدیل شود. علی نصیریان با هر کارش ثابت میکند که برای تجربه کردن هر نقشی هنوز آماده است، برای در اوج ماندن هنوز انگیزه دارد و همواره صددرصدش را برای کارش میگذارد. این ویژگیها در این دوره و زمانه کیمیاست. آقای نصیریان کیمیاست، باشکوه است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فیلم کوتاه «شامیر» نامزد بهترین فیلمبرداری جشنواره امریکایی شد
- تقدیر ویژه جشنواره شبهای سیاه تالین از نصیریان/ علی نصیریان: مدیون تازهنفسها هستیم
- بزرگداشت و رونمایی از کتاب فرهاد آییش با حضور علی نصیریان برگزار شد
- جایزهای فراتر از پناهی و فیلمش
- طبقه فرودست، اخلاق و مسالهی انتخاب
- در دومین هفته اکران؛ تیزر «هفت بهارنارنج» منتشر شد
- یک یادداشت در هفت پرده
- آنها که «علت مرگ: نامعلوم» را توقیف کردند باید پاسخگو باشند!
- چند کلمه دربارهی فساد و فحشا و ابتذال و «کیک محبوب من»
- نصیریان: سینما را از مهرجویی آموختم/ اولین حضور رئیس جدید سازمان سینمایی در میان هنرمندان
- به بهانه تغییر رییس سازمان سینمایی/ باید مدیران را پاسخگو کنیم
- سی و ششمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان؛ پروانه زرین روی شانه برگزیدگان
- علی نصیریان در سالگرد تماشاخانه سنگلج مطرح کرد: تئاتر را نمیتوان دیکته کرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- سریال «کلاغ»؛ شلیک به خود
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
