سینماسینما، روحالله هاشمی
فیلم «Until Dawn» به کارگردانی دیوید اف. سندبرگ و نویسندگی گری دابِرمن و بلر باتلر، اقتباسی آزاد از بازی ویدیویی محبوب به همین نام در سال ۲۰۱۵ است که با حفظ برخی عناصر کلیدی، داستانی کاملاً جدید را روایت میکند.
در این فیلم، گروهی از دوستان با اصرار کلاور برای یافتن خواهر گمشدهاش، ملانی، به دره گلور میروند. آنها در یک عمارت مرموز گرفتار شده و در چرخهای زمانی قرار میگیرند که هر شب با مرگهای وحشتناک مواجه میشوند و صبح روز بعد دوباره زنده میشوند. این ساختار تکراری، یادآور فیلمهایی مانند «Groundhog Day» و «Happy Death Day» است، اما با چاشنی ترسناکتر و پیچیدهتر.
فیلم تلاش میکند تا ترسهای روانشناختی را با عناصر ماوراءالطبیعه ترکیب کند. شخصیت دکتر آلن هیل، با بازی پیتر استورمر، به عنوان روانپزشکی مرموز ظاهر میشود که به بررسی ترس و روان انسانها میپردازد. با این حال، برخی منتقدان معتقدند که فیلم در پرداخت عمیق به این مضامین ناکام مانده و بیشتر به یک شوخی با ژانر ترس روانشناختی شباهت دارد.
اگرچه فیلم داستانی مستقل دارد، اما با ارجاعاتی به بازی اصلی، مانند حضور وندیگوها و دکتر هیل، سعی در جلب نظر طرفداران بازی داشته است. البته که از همان ابتدا آشکارا با فضا و داستانی متفاوت از نسخه بازی روبرو هستیم ولی با ایجاد فضای دلهره آور و ارجاعات هوشمندانه و کوتاه به خط اصلی داستان بازی کمی دل تماشاگران مشتاق و کنجکاو خود را به دست می آورد. به عنوان نمونه یکی از صحنههای برجسته و نفسگیر فیلم، بازسازی لحظهای از بازی است که شخصیت باید بدون حرکت باقی بماند تا توسط وندگو شکار نشود.
سندبرگ با استفاده از جلوههای ویژه میدانی و طراحی صحنههای ترسناک، فضایی دلهرهآور خلق کرده است. طراحی تولید توسط جنیفر اسپنس و فیلمبرداری ماکسیم الکساندر، به ایجاد فضایی تاریک و مرموز کمک کردهاند. با این حال، برخی منتقدان به یکنواختی و کمنوری بیش از حد صحنهها اشاره کردهاند.
فیلم «Until Dawn» نقدهای متفاوتی دریافت کرده است. در سایت Rotten Tomatoes پنجاه درصد از ۸۸ نقد مثبت بوده و میانگین امتیاز ۵٫۵ از ۱۰ را کسب کرده است. در Metacritic نیز امتیاز ۵۱ از ۱۰۰ را به دست آورده است. تماشاگران در CinemaScore به فیلم نمره C+ دادهاند. Until Dawn تلاشی جسورانه برای اقتباس از یک بازی ویدیویی محبوب است که با ترکیب عناصر مختلف ترسناک، سعی در خلق تجربهای جدید دارد. اگرچه فیلم در برخی جنبهها موفق عمل کرده، اما در پرداخت عمیق به شخصیتها و مضامین روانشناختی ناکام مانده است. برای طرفداران ژانر ترسناک و بازی اصلی، این فیلم میتواند تجربهای سرگرمکننده باشد، اما انتظار یک شاهکار سینمایی را نداشته باشید.
لینک کوتاه
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار





