سینماسینما، زهرا مشتاق
اولین دوره جشنواره سینما پاسفیک در ایران است. جشنواره در شیراز برگزار می شود و ما خبرنگاران حوزه سینما نیز حضور داریم. چند فیلم دیدیم و در پایان یک روز کاری داریم قدم زنان برمی گردیم هتل پارسیان که تازه افتتاح شده است و ما آنجا اقامت داریم. نرسیده به هتل صفی دراز تشکیل شده است. دختران و پسران شیک پوش و مد روز، عطر و ادکلن زده و خوش تیپ. صف خیلی طولانی است و تا هتل ما رسیده است. از میان جمعیت وارد می شوم. در لابی هتل روی یک صندلی نشسته و مشغول امضا دادن به طرفدارانش است. او نیکی کریمی است. تصویری که همیشه از او به ذهنم مانده است. اما او از جمله باهوش ترین زنان بازیگر است. چرا؟ چون خطرات یک حرفه بی رحم را درک کرد و توانست با موفقیت از آن عبور کند. او ستاره «عروس» بود. اصلا می رفتند سینما که ببینند این زیباروی تازه به سینما رسیده کیست. او خیلی زود سوپر استار سینمای ایران شد و آنقدر باهوش بود که بتواند رفته رفته خود را تثبیت کند و البته این شانس را نیز داشت که چندین فیلم پیاپی با فیلمساز بی تکراری چون داریوش مهرجویی کار کند و شناسنامه کاری اش را مهرهای بی بدیل بزند. اما او می دانست که عمر ستاره بودن کوتاه است. پس خود را قوی کرد که بتواند در کسوت دیگری ستاره بودن خود را ادامه دهد. فیلم سازی یکی از مسیرهای انتخابی او بود. و بعدتر نوشتن و ترجمه. حالا دیگر اگر حتی هیچ وقت دیگر بازی نکند، کارهای زیادی برای انجام دادن، دارد. اگر استار بودن سن و زمان دارد، قرار گرفتن در پوزیشن های دیگر و کسب تجربه و پشتکار می تواند نتیجه اش فرد هوشمندی چون نیکی کریمی باشد که به حرفه اش و بیشتر از همه به پویایی خودش احترام می گذارد. ترجمه کتاب «نزدیکی» یکی از همین کارهاست. نوشته حنیف قریشی، نویسنده انگلیسی پاکستانی تبار. داستان مرد میانسالی که کارش نوشتن است و کیست که نداند نوشتن حاصل جهان تفکر است.
نزدیکی قصه مردی است که درست در ابتدای میانسالی دچار تردید می شود. برای ادامه دادن یا رفتن. دچار ملال و یاس می شود و فکر می کند دیگر عاشق نیست و نمی تواند یا نمی خواهد که ادامه دهد. کشمکش کسالت باری را می گذراند؛ میان بودن و چگونه رفتن. قصه ای که می تواند داستان بسیاری از ما باشد اگر اهل اندیشیدن و نگاه به پیرامون خود باشیم. کلنجار برای چگونه زیستن و جست و جو برای یافتن خویش گمشده در هزار توی جهان مدرن و بی در و پیکر. نگاه زنان، نگاه مردان و نگرانی از تلقی کودکان از آنچه در عملکرد ما دریافت خواهند کرد. نزدیکی، سرگشتگی انسان مدرن برای پاسخ به پرسش هایی است که اخلاق و تفکر و من محوری انسان ها را به چالش می کشد. باریک بودن مرز خویش و دیگری. انتخاب من یا زندگی اجتماعی و گذشت و تسلیم شدن برای داشتن یک زندگی جمعی. نزدیکی یک انتخاب است برای شکل و چگونه زیستن. و این پرسش مهم که با رفتن ما، وابستگان و خویشان چه خواهند کرد. و آیا ما اساسا به دلیل انتخاب خود، مجاز به ایجاد توفان و پریشانی در زندگی دیگرانی که هست آنها، گره خورده در چیدمان حیاتی ماست، هستیم؟ و این پرسشی است پر اهمیت که در قالب داستانی روان که بیشتر شبیه یک واگویه درونی است، روایت شده است. با ترجمه ای روان و کلماتی که به درستی به جای خود نشسته است. نزدیکی حنیف قریشی را با ترجمه نیکی کریمی از دست ندهید.


لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- «سوت پایان»؛ فیلمی با بار زنانگی و عاطفی قوی
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- یادداشت مینا اکبری/ حق انتخاب و قضاوتهای سطحی
- یادداشت نیکی کریمی درباره شیوا ارسطویی
- فیلم جدیدی به جشنواره اضافه نمیشود/ خروج فیلم نیکی کریمی از جشنواره فجر
- معرفی داوران جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی
- مرور آثار نیکی کریمی در ایتالیا
- جایزه بزرگ جشنواره فرانسوی برای فیلمی به تهیهکنندگی نیکی کریمی
- اختصاصی سینماسینما/ نیکی کریمی بر فرش قرمز جشنواره فیلم برلین
- قصه ناتمام سریالی با بازی نیکی کریمی و شهاب حسینی
- نیکی کریمی، کیارستمی را به جشنواره برلین بُرد
- آغاز اکران «تا فردا» در فرانسه
- «تا فردا» در جشنواره فیلم زوریخ تقدیر شد
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت سینمایی گرفتند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





