سینماسینما، زهرا مشتاق
اولین دوره جشنواره سینما پاسفیک در ایران است. جشنواره در شیراز برگزار می شود و ما خبرنگاران حوزه سینما نیز حضور داریم. چند فیلم دیدیم و در پایان یک روز کاری داریم قدم زنان برمی گردیم هتل پارسیان که تازه افتتاح شده است و ما آنجا اقامت داریم. نرسیده به هتل صفی دراز تشکیل شده است. دختران و پسران شیک پوش و مد روز، عطر و ادکلن زده و خوش تیپ. صف خیلی طولانی است و تا هتل ما رسیده است. از میان جمعیت وارد می شوم. در لابی هتل روی یک صندلی نشسته و مشغول امضا دادن به طرفدارانش است. او نیکی کریمی است. تصویری که همیشه از او به ذهنم مانده است. اما او از جمله باهوش ترین زنان بازیگر است. چرا؟ چون خطرات یک حرفه بی رحم را درک کرد و توانست با موفقیت از آن عبور کند. او ستاره «عروس» بود. اصلا می رفتند سینما که ببینند این زیباروی تازه به سینما رسیده کیست. او خیلی زود سوپر استار سینمای ایران شد و آنقدر باهوش بود که بتواند رفته رفته خود را تثبیت کند و البته این شانس را نیز داشت که چندین فیلم پیاپی با فیلمساز بی تکراری چون داریوش مهرجویی کار کند و شناسنامه کاری اش را مهرهای بی بدیل بزند. اما او می دانست که عمر ستاره بودن کوتاه است. پس خود را قوی کرد که بتواند در کسوت دیگری ستاره بودن خود را ادامه دهد. فیلم سازی یکی از مسیرهای انتخابی او بود. و بعدتر نوشتن و ترجمه. حالا دیگر اگر حتی هیچ وقت دیگر بازی نکند، کارهای زیادی برای انجام دادن، دارد. اگر استار بودن سن و زمان دارد، قرار گرفتن در پوزیشن های دیگر و کسب تجربه و پشتکار می تواند نتیجه اش فرد هوشمندی چون نیکی کریمی باشد که به حرفه اش و بیشتر از همه به پویایی خودش احترام می گذارد. ترجمه کتاب «نزدیکی» یکی از همین کارهاست. نوشته حنیف قریشی، نویسنده انگلیسی پاکستانی تبار. داستان مرد میانسالی که کارش نوشتن است و کیست که نداند نوشتن حاصل جهان تفکر است.
نزدیکی قصه مردی است که درست در ابتدای میانسالی دچار تردید می شود. برای ادامه دادن یا رفتن. دچار ملال و یاس می شود و فکر می کند دیگر عاشق نیست و نمی تواند یا نمی خواهد که ادامه دهد. کشمکش کسالت باری را می گذراند؛ میان بودن و چگونه رفتن. قصه ای که می تواند داستان بسیاری از ما باشد اگر اهل اندیشیدن و نگاه به پیرامون خود باشیم. کلنجار برای چگونه زیستن و جست و جو برای یافتن خویش گمشده در هزار توی جهان مدرن و بی در و پیکر. نگاه زنان، نگاه مردان و نگرانی از تلقی کودکان از آنچه در عملکرد ما دریافت خواهند کرد. نزدیکی، سرگشتگی انسان مدرن برای پاسخ به پرسش هایی است که اخلاق و تفکر و من محوری انسان ها را به چالش می کشد. باریک بودن مرز خویش و دیگری. انتخاب من یا زندگی اجتماعی و گذشت و تسلیم شدن برای داشتن یک زندگی جمعی. نزدیکی یک انتخاب است برای شکل و چگونه زیستن. و این پرسش مهم که با رفتن ما، وابستگان و خویشان چه خواهند کرد. و آیا ما اساسا به دلیل انتخاب خود، مجاز به ایجاد توفان و پریشانی در زندگی دیگرانی که هست آنها، گره خورده در چیدمان حیاتی ماست، هستیم؟ و این پرسشی است پر اهمیت که در قالب داستانی روان که بیشتر شبیه یک واگویه درونی است، روایت شده است. با ترجمه ای روان و کلماتی که به درستی به جای خود نشسته است. نزدیکی حنیف قریشی را با ترجمه نیکی کریمی از دست ندهید.


لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- «سوت پایان»؛ فیلمی با بار زنانگی و عاطفی قوی
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- یادداشت مینا اکبری/ حق انتخاب و قضاوتهای سطحی
- یادداشت نیکی کریمی درباره شیوا ارسطویی
- فیلم جدیدی به جشنواره اضافه نمیشود/ خروج فیلم نیکی کریمی از جشنواره فجر
- معرفی داوران جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی
- مرور آثار نیکی کریمی در ایتالیا
- جایزه بزرگ جشنواره فرانسوی برای فیلمی به تهیهکنندگی نیکی کریمی
- اختصاصی سینماسینما/ نیکی کریمی بر فرش قرمز جشنواره فیلم برلین
- قصه ناتمام سریالی با بازی نیکی کریمی و شهاب حسینی
- نیکی کریمی، کیارستمی را به جشنواره برلین بُرد
- آغاز اکران «تا فردا» در فرانسه
- «تا فردا» در جشنواره فیلم زوریخ تقدیر شد
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت سینمایی گرفتند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- در هفتادمین دوره برگزاری؛ فیلمهای بخش مسابقه جشنواره لندن معرفی شدند
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- از باغ تا غیاب، خوانش هرمنوتیکی از «بدون ایرج»
- تحلیل ششلایهای فضا در «در حال و هوای عشق»/ فضا بهمثابه آخرین نگهبانِ راز
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد





