سینماسینما، ایلیا محمدینیا؛
«بچه مردم» روایت دلنشین و شیرین تلخیهاست
بعضی فیلمها آنقدر حال خوب دارند که میخواهید ساعتها فیلم ادامه داشته باشد و شما تماشاچی بمانید.
فیلم «بچه مردم» ساخته محمود کریمی از همین دست فیلمهاست. فیلم داستان جستوجو برای یافتن ریشههاست.
فیلم در فضایی فانتزی داستان سرراست و دلنشین خود را روایت میکند با شوخیهایی که هم در تصویر و هم در کلام به خوبی مخاطب را با خود همراه میسازد؛ بیآنکه به ورطه کلیشه و هجو بیفتد.
فیلم اگر چه در غالب کمدی صرف تعریف نمیشود اما اثری طنازانه و شیرین است با ریتم و ضرباهنگی دلنشین که نشان از فیلمنامهای قابل اعتنا دارد. در واقع باید گفت فیلم در مرحله فیلمنامه شکل واقعی خود را گرفته است.
در سینمای بیخلاقیت این ساله جای خالی چنین آثاری در سینما ما خالیست.
«اسفند» فیلمنامه چشم اسفندیار است
فیلم «اسفند» بیشترین لطمه را از فیلمنامه میخورد؛ جایی که داستان فیلم میان کاراکتر شهید علی هاشمی و عملیات خیبر در نوسان است. در نتیجه در پایان تماشاگر نه آن را درک کرده و نه این را هضم. به همین جهت نه شهید هاشمی در فیلم به خوبی معرفی میشود و نه عملیات خیبر شایستگی به تصویر کشیده شده است.
جنگ آنقدر قصه ناگفته و ناشنیده دارد که میتوان گفت هنوز بخش عمدهای از آنها نه گفته و نه روایت شدهاند؛ مساله سینمای جنگ اما این نیست. تا زمانی که نگاه خودی و غیر خودی هست، تا زمانی که هنوز پرداختن به بسیاری از سوژهها، خط قرمز پررنگی دارد، آن هم در حالیکه سالهاست از جنگ میگذرد. «اسفند» در نهایت یک سوژه جذاب به هدر رفته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- «ارس، رود خروشان» روایت فاتحان شهرهای رفته بر باد است
- «پیکار با پیکر»؛ وقتی که سخن هرودوت بهانه فیلم میشود
- «مثل یک بهمن»؛ روایت خنیاگری که صدای یک قوم اصیل شد
- شورای صنفی نمایش مصوب کرد؛ آغاز اکران «بچه مردم» و «غریزه» از ۳۰ مهرماه
- گزارشی از گیشه سینماها؛ فیلمهای جدید ۱۹ میلیارد در ۳ روز فروختند
- به یاد آرش کوردسالی؛ فیلمساز نجیبی که جوانمرگ شد
- از انیمیشنی ناتوان در جذب مخاطب تا ایدههایی هدر رفته و با ساختار تکراری
- یک کمدی شیرین و یک فیلم که فقط کام را تلخ میکند
- «موسی کلیم الله» بیگ پروداکشن ناامیدکننده
- یک کمدی کمرمق، یک داستان واقعی و فیلمی که نامش آن را لو میدهد
- چرا فیلم «اسفند» به بدی فیلم «اشکِ هور» نیست؟
- «بچه مردم»؛ فیلمی که به دیگران جوالدوز میزند، اما از زدن سوزن به خودی باز میماند
- نقد «صنم» و «آنتیک»/ از چرایی حضور یک فیلم در جشنواره تا اثری که محترم ماند
- نقد و بررسی بلندترین پلان-سکانس سینمای مستند ایران
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «خون بس»؛ زخمهایی که التیام نمییابند
- درباره اکبر عبدی/ آقای خنده و خاطره
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
