سینماسینما، محمد حقیقت- پاریس؛
«اودیسه» قرار است از جمعه ۱۷ ژوییه در سراسر جهان همزمان اکران شود، اما به شکل استثنا از امروز، چهارشنبه در فرانسه روانه اکران سینماهای بسیاری شده است که در تعدادی از آنها به صورت imax نشان داده میشود. از آنجا که سه سال پیش در اولین سانس فیلم «اوپنهایمر»، کریستفر نولان ما را افسون کرده بود و بعد از خروج از سینما بلافاصله مطلبی تحسینآمیز درباره آن نوشته بودم، و عنوان مقاله «پرواز به سوی اسکار» بود؛ این بار هم ساعت ۱۰ صبح در اولین سانس فیلم «اودیسه» به همراه دوستی وارد سالن بزرگی شدیم و با علاقه و کنجکاوی خیره به تصاویر، آن را دنبال کردیم.
قبل از آن، در اوایل سال ۲۰۲۶ طی یکی از پیام با مدیر جشنواره کن، تییری فرمو، از وی سوال کردم آیا «اودیسه» نولان را در جشنواره کن خواهیم دید؟ وی جوابداد: «نولان فیلمش را به فستیوال نمیدهد و مستقیم آن را روی پرده سینماهای عمومی نشان میدهد»!
این فیلم دو ساعت و ۵۳ دقیقه با تصاویر زیبا، پرده عریض و دکورهای ناب، افسون کننده شروع میشود. در ابتدا، در تاریکی، صدای کوبیدن محکم چوبی روی تخته (مثل صحنه تئاتر قبل از اینکه پرده بالا رود) به گوش میرسد، سپس در صحنه اول مرد سیاه پوستی با لباس رمی قدیم، روی میز ضیافت بزرگی ایستاده، درحال کوبیدن چوبدستیاش روی میز است و داستان را روایت میکند، اما با هر کلمه یا جملهای، تصویری از داستانی که قرار است تعریف شود، برقآسا از جلوی چشم تماشاگر رد میشود.

داستان دور و دراز قهرمان فیلم که جنگ سختی را به پایان رسانده و حالا بعد از مدتها میخواهد به قصر پیش همسرش برگردد، روایت میشود. فلاش بکهایکوتاه کوتاه، با ترکیب بسیار از داستان پرماجرای اولیس را در دریاها و دیگر مکانهاییها با کشمکشهای قهرمان فیلم تعریف میکند از جمله وارد شدن (اسب افسانه تورا) که سربازان در دل آن مخفی شده بودند، تا خود را به درون قلعه برسانند و آنجا را فتح کنند، همچنین برخورد با غول سفید و یرزگ یک چشم، گرفتار شدن اولیس و باقیمانده لشگریانش در مصایب هولناک، نجات یافتن در وسط دریا از گردابی عظیم که آبها را در خود میبلعد و جنگهای نفس بر، تماشاگر را به دنبالخود میکشد.
از سوی دیگر پسر اولیس که هرگز پدر خود را ندیده به همراه مادرش سالها منتظر رسیدن پدر قهرمان خود است؛ اگرچه همه خواستگاران همسر اولیس در غیاب او، به خیال اینکه او در جنگها کشته شده، به وی دل بستهاند و تقاضای ازدواج دارند. در این میان مرد کوری که از اهالی دربار، استراق سمع میکند، باعث در جریان بودن فرزند جوان اولیس از اوضاع داخلی میشود. به این داستان شورانگیز و طولانی. متاسفانه تکرار بسیاری از صحنهها و موزیک اکثرا یکنواخت طبلهای عجلهوار، آسیب میرساند.
فیلم کریستفر نولان تبدیل به اثری کمی کشدار با صحنههای دو سه بار تکراری بویژه در انتهای فیلم میشود که از یکپارچگی مورد نظر و شیرینی ماجرا تا حدی میکاهد، و چه حیف …
اما بازیها، دیالوگ نویسیها، بسیاری از مناظر و مونتاژ خوب برخی صحنهها از نقاط قوت فیلم محسوب میشود. باید منتظر شد و دید در دیگران اکرانهای این فیلم در سرتاسر جهان آیا فیلم «اودیسه» که بر مبنای شاهکار ماندگار هومر اقتباس شده، میتواند در نهایت جزو پنج فیلم برتر سال ۲۰۲۶ درآید و اینکه شانس آن در جوایز اسکار ۲۰۲۷ چه خواهد؟
قابل ذکر است که ۲۳۴ هزار نفر در اولین روز اکران «اودیسه» در فرانسه به دیدن آن رفتهاند که رقم بسیار بالایی است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- نولان: با این فیلم مهربان باشید/ «اودیسه» در نکوهش جنگ
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید
- فرهادی از رفتن به اسکار باز ماند
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم





