سینماسینما، حمید عبدالحسینی*
داشتن فیلمهای بومی و ملی بحثی است که سالهاست به یکی از مسائل اصلی سینمای ایران بدل شده و در هردورهای با تعاریف و چهارچوبهایی چه از سوی مدیران و چه دست اندرکاران سینما مواجه شده است که تا به امروز جز مواردی معدود که آن هم بیشتر برآمده از خلاقیتهای فردی و نگرشهای شخصی است، ماحصل منسجم و جریان سازی نیافته است تا بتوان آثاری از این دست را در آن مجموعه یافت و حالا با به روی پرده رفتن زالاوا میتوان بار دیگر مولفهها و عناصر بومی را در بستر یک فیلم و نه فقط از حیث جغرافیا و محیط که در پرداخت موضوع و جوانب تماتیک نیز ردیابی کرد.
زالاوا یکی از فکر شدهترین فیلمنامههایی را دارد که میتوان در پرداخت به مضامین مرتبط با خرافه نوشت به نحوی که در عین نزدیک شدن به مباحثی همچون جن و باورهای عامیانه، حساسیتهای این مضامین را نیز میشناسد و به شکلی درست آن را از گرفتار شدن به دام ممیزی میرهاند. درواقع فیلمنامهنویسان به جای پرداخت صریح و مستقیم با روی آوردن به موارد جانبی به تاثیر چنین ذهنیت و تفکراتی بر محیط پیرامون و زندگی مردم می پردازد. یکی دیگر از جذابیتهای زالاوا که باز هم از فیلمنامه برمیآید تلفیق ژانرهای مختلف نظیر کمدی و وحشت و همین طور آغشتهسازی آن با تمی عاشقانه است که بر کشش و دنبال کنندگی اثر افزوده است بی آنکه این تعدد گونهها باعث آسیب به کلیت و انسجام فیلم شود.
ارسلان امیری در نخستین فیلمش اهمیت فراوانی برای عناصر ساختاری قائل است؛ زالاوا چه از منظر دیداری نظیر دوربین و تصاویر، طراحی صحنه و لباس و نیز از جانب موارد شنیداری مانند افکت، موسیقی و… توانسته بر همافزایی با روایت و مولفههای داستانی تاکید و آن را مضاعف کند.
زالاوا با اینکه در نقشهای محوریتر از بازیگران آشنا در قالب کاراکترهایی ناآشنا و به نوعی دور بهره گرفته اما نتیجهی کار آنها در پردازش گویش و بیان و درگیری مخاطب با آدمهایی چالش برانگیز به ویژه در نقش پررمز و رازی که پوریا رحیمی سام عهده دار آن است به شکلی غنی بازتاب یافته است.
زالاوا فیلمی برای تماشا بر روی پردهی نقرهای سینماست، با ابعادی بزرگ، درگیرکننده و موثر که مشخص است گروه سازنده برای ساخت از ابتدا چنین هدفی را مدنظر داشتهاند و این در دکوپاژ، میزانسن و سایر مایههای ساختاری اثر مشهود است که درنهایت ریتم و ضرباهنگ پویایی را به وجود آورده است و بخش قابل توجهی از این موفقیت مرهون شناخت ارسلان امیری از جغرافیا، زیست بوم، آدمها و سبک و سیاق زندگی آنهاست.
*نویسنده و کارگردان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جهل مرکب بیپایان/ نگاهی به فیلم «زالاوا»
- «زالاوا» به اکران آنلاین رسید
- رقابت «زالاوا» در فرانسه و تقدیر در بلژیک
- در اولین نشست «زیرمتن» مطرح شد؛ روایت «زالاوا» از جدال میان دو نظم/ باور به «جن» از واقعیت آن ترسناکتر است
- تبدیل یک موضوع جهانی به اثری بومی/ فایل صوتی گفتگوی دو منتقد درباره «زالاوا»
- سینماتک خانه هنرمندان ایران برگزار میکند؛ «زیرمتن» با «زالاوا» کلید میخورد/ بررسی بینارشتهای فیلمهای روز
- از ابتدای سال شش میلیون نفر به سینما رفتهاند/ «دوزیست» در یک روز بیش از ۷۰۰ میلیون فروخت
- دو فیلم کمدی و یک فیلم اجتماعی تلخ؛ پرفروشهای سینمای ایران از ابتدای سال
- سینمای ترسناک ایران جان میگیرد؟
- احیاکنندگان سینمای مستقل
- گیشه سرد سینماها در روزهای داغ تیر ماه
- چهار فیلم ایرانی در چهار بخش جشنواره کارلووی واری
- اکران «زالاوا» در ترانسیلوانیا و پاریس
- تهیهکننده فیلم مطرح کرد: «زالاوا» به زودی اکران میشود/ مردم بهترین تبلیغ هستند
- نمایش «زالاوا» در سه جشنواره فیلم آمریکایی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





