سینماسینما، نوید جعفری
جهان انیمیشن قابلیتهای بیشماری را به جهان خیال هدیه کرده است.
انیمیشن و کارتونها قالب از پیش تعیین شده جهان تصویر در سینما و تئاتر را میشکنند و از آن فرار میکنند.
کارتونها نقش مهمی در خاطره نسلها دارند و هر نسلی خاطراتی متنوع از کارتونها را در ذهنش به یادگار دارد که گاهی از آنها یاد میکند.
برای همنسلان من پلنگ صورتی و تام جری تا سندباد و چوبین، فوتبالیستها تا میتی کومان، از هاچ زنبور عسل تا مهاجران و باخانمان گستره عظیمی است از رنگ و تصویر و داستان.
دلخوشی ما دیدن چند باره رابین هود و روباهی به نام هوک بود در مناسبتهای شاد تلویزیونی که تنها ۲ کانال داشت.
ویدئو با همه اضطرابهایش در هر خانه دریچهای تازه برای ما گشود، پری دریایی، زیبای خفته، دیو و دلبر، دیدن سیندرلا با آوازهایش و نسخه کامل رابین هود و ترانههایش.
این مقدمه را گفتم تا به این برسم که کارتونها بخش عظیمی از کودکی ما را ساخت، ما را با جهان داستانهایی متفاوت آشنا کرد و شاید دریچهای شد برای متفاوت دیدن.
از کارتونهای نسلهای بعدی کم و بیش خبر دارم و اصلا کارتونهای آدم آهنیها و بنتنها برایم زیبا و دل انگیز نیست اما در این سالها با رشد تکنولوژی، تصویر دیجیتال برخی آثار انیمیشن عجیب به دل مینشیند و حال آدم را دگرگون میکند.
اگر به انیمههای ژاپنی علاقه داشته باشید میدانید جهان داستان در ژاپن چه جهان عجیب و غریبی است.
در انیمهها همه چیز پیدا میشود، از ارواح تا خیال و تصور و هر نگاهی که بتواند قالب و چهارچوبی را بشکند و به مخاطب غافلگیری را هدیه کند.
قلعه متحرک هاول یکی از این داستانهای غریب و ماندگاری است که عامدانه برای نوجوانان و بزرگسالان طراحی شده است.
انیمیشنی ساده همانند آثار قدیمی نقاشیهای متحرک که اگرچه در تصاویر ساده است در داستان عمیق و پر از کنشهای دراماتیک و تاثیرگذار است.
حالا انیمیشن تازه تولید شده توسط چین به نام دریای عمیق به بازار آمده که تحولی بزرگ است در ایجاد تعادل میان داستانهای پر رمز و راز انیمه و امکانات جدید و تکنولوژی. این تعادل توانسته این اثر را تبدیل به یک اثر هنری همانند نقاشیهای دالی و ون گوگ کند.
دریای عمیق Deep Sea 2023 انیمیشنی ماجراجویی، درام، خانوادگی و فانتزی به کارگردانی شیائوپنگ تیان محصول کشور چین است که در سال ۲۰۲۳ میلادی تولید و منتشر شده است.
انیمیشنی که هم روایتگر داستانی پر فراز و نشیب است، هم رویکردی جامعهشناختی و روانشناختی نسبت به زندگی کودکان و نوجوانان و شیوع افسردگی در جهان معاصر دارد و هم اینکه آنچنان از رنگ و نور و تصویر بهره برده که گاهی فراموش میکنیم این تصاویر زائیده ذهن مولف و قدرت انیماتورها با استفاده از کامپیوترهای جدید و نرمافزارهای نقاشی متحرک است.
دریای عمیق ماجرای دختری است که پس از ترک مادرش دچار افسردگی میشود و از طرف پدر و خانواده جدید او درک نمیشود، گویی کسی او را نمیفهمد و با او همراه نمیشود و در نهایت سفری تفریحی به اقیانوس، جهان واقعیت و توهم را یکی میکند تا مخاطب هم همچون قهرمان در این جهان پر رمز و راز غرق شود.
در هنگام تماشای دریای عمیق اصلیترین سئوال در ذهن مخاطب این است که چگونه نویسنده و کارگردان این ایده را به مرحله ظهور رساندهاند؟ چطور به این انفجار رنگ و تصاویر اندیشیدهاند و مهمتر اینکه اصولا چطور توانستهاند تصویر ذهنی خود را با انیماتورها برای اجرایی کردن آن به اشتراک بگذارند؟
دریای عمیق از چند منظر قابل بررسی است نخست اینکه روایت داستانیاش را بر ارتباطی قرار داده است که میتواند برای هر مخاطبی در هر نقطه جهان ملموس و قابل درک باشد.
دوم آنکه قدرت تکنولوژیهای تازه در انیمیشن را هوشمندانه دریافته و تلاش کرده بهترین تصاویر را در دل داستانش آنهم در اعماق دریا تصویر کند به نحوی که هر سکانس و هر پلان آن با مخاطب از طریق رنگ و خطوط حرف میزند و تاثیری ناخودآگاه بر روان او بر جای میگذارد.
سوم آنکه تعادل خود میان جهان انیمهها و کارتونهای والت دیزنی را حفظ کرده است، داستانش را در فضای بومی خودش روایت میکند اما از قابلیتهای کارتونی جهانی هم بهره میبرد ضمن اینکه در اکثر لحظات ادای دینی دارد به دنیای نقاشیهای سورئالیستی و آبستره و حتی در نمابندی هم از عناصر سینمایی کلاسیک بهره برده است.
نکته آخر آنکه به اهمیت موسیقی به عنوان عنصری کاربردی و مفهومی پی برده و در لحظات مختلف شنوایی مخاطب را با موسیقیهایی ترکیبی که هم در لحظه موفق است و هم ترکیبی از موسیقی امروز با ریتم بومی دارد مینوازد و تاثیرگذاری را دو چندان میکند.
به زعم نگارنده دریای عمیق نمونه موفقی است برای الگویی که سالهاست اکثر کشورها از جمله خود ما به دنبال آن هستیم؛ استفاده از فضای انیمیشن برای روایت داستانهای بومی، ملی و اسطورهای هر کشور با استفاده از ابزار و نگاهی جهانی به نحوی که هم مخاطب اثر در گوشه گوشه جهان بتواند با آن ارتباط مستقیم برقرار کند و هم اینکه بتواند بخشی از ادبیات، روایات و تاریخ هر منطقه و حتی فرهنگ هر اقلیم را به جهان عرضه کند.
دریای عمیق اثری قابل توجه است که قطعا مخاطبان بسیاری را در آینده به خود جلب خواهد کرد.
دیدنش را از دست ندهید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کدام احمد؟/ نگاهی به فیلم «احمد»
- برای خاطره سینما/ روایت شیراز و جشنواره فیلم فجر
- زخم کاری بر پیکر هملت/ نگاهی به سریال «زخم کاری ۲»
- «پایان دنیا» در شیراز به صحنه رفت
- حالا من خود مرگم!/ نگاهی به فیلم «اوپنهایمر»
- ناگریز از زندگی زیر تنها سقف امن/ نگاهی به فیلم «اجارهنشینها»
- شوکرانِ خنده در عزا/ درباره بهروز افخمی
- در جستجوی رویا/ نگاهی به فیلم «بیرویا»
- «تفریق»؛ معلق میان پرسشهای ناتمام
- کپی که برابر اصل نشد/ نگاهی به سریال «حیثیت گمشده»
- پردهی آخر/ در یادبود فریماه فرجامی
- پایان نمایش/ آیا باید با شبکه نمایش خانگی هم خداحافظی کرد؟
- وقتی دیر میشود/ نگاهی به سریال «رهایم کن»
- دستم را دراز میکنم آن طرف تاقچه/ در یادبود فخری خوروش
- راهنمای علمی تخیلی دیدن فیلم ترسناک
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





